შეუძლიათ თუ არა კიბოს ანამნეზის მქონე პირებს სისხლის დონორობა?
ამ სტატიაში
სისხლის დონორობა კიბოს შემდეგ: მსოფლიოსა და თურქეთის პროცედურები
ვის შეუძლია სიცოცხლის გადარჩენა და ვინ არის რისკის ქვეშ? ონკოლოგიური ანამნეზის მქონე დონორთა დაშვების ამომწურავი გზამკვლევი.
1. განსხვავებები გლობალურ და ადგილობრივ პროცედურებს შორის
მსოფლიოში სისხლის დონორობის წესები დონორიდან მიმღებზე უჯრედების გადატანის რისკის (თეორიული მიკრომეტასტაზირება) მინიმუმამდე შემცირებას ემსახურება. თუმცა ამ წესების მოქნილობა ქვეყნების მიხედვით შეიძლება განსხვავდებოდეს.
თურქეთის პროცედურა (წითელი ნახევარმთვარე & TİTCK)
თურქეთში საფუძვლად ევროპის სისხლის საბჭოს გზამკვლევებია აღებული. ზოგადი წესის მიხედვით, სოლიდური სიმსივნეების დროს მკურნალობის სრული დასრულებიდან 5 წელი უნდა იყოს გასული. ამ პერიოდში რეციდივი არ უნდა იყოს დაფიქსირებული და პირი მედიკამენტების გარეშე დაკვირვების ქვეშ უნდა იმყოფებოდეს.
მსოფლიო სტანდარტები (FDA & Red Cross)
აშშ-ში, მკურნალობის შემდგომ რემისიაში მყოფი მრავალი სახის კიბოს შემთხვევაში, FDA-ს შეუძლია ლოდინის 12-თვიანი პერიოდი საკმარისად მიიჩნიოს, ხოლო ინგლისს (NHS) უფრო მკაცრი წესების გამოყენებით კიბოს უმეტეს სახეობაში დონორობის მუდმივად შეზღუდვა შეუძლია.
2. დონორთა დაშვება პაციენტების ჯგუფების მიხედვით
კიბოს ტიპი დონორის დაშვებისას ყველაზე გადამწყვეტი ფაქტორია. უჯრედული მახასიათებლების მიხედვით დაჯგუფება ასეთია:
| პაციენტთა ჯგუფი | დაშვების შესაძლებლობა | პირობები / შეზღუდვები |
|---|---|---|
| ძუძუ, პროსტატა, კოლონი | დიახ (5 წელი) | ქირურგიული მკურნალობა, ქიმიოთერაპია და რადიოთერაპია დასრულებული უნდა იყოს. |
| ლეიკემია და ლიმფომა | არა | სრული გამოჯანმრთელების შემთხვევაშიც კი მთელი სიცოცხლის განმავლობაში მუდმივ დაბრკოლებად რჩება. |
| სტადია IV (მეტასტაზური) | არა | თუ დაავადება წარსულში გავრცელდა, დონორობა დაუშვებელია. |
| კანის კიბო (ბაზალურუჯრედოვანი) | დიახ (დაუყოვნებლივ) | მკურნალობის დასრულებისა და ჭრილობის შეხორცების შემდეგ დონორობა შესაძლებელია. |
| კარცინომა in situ | დიახ (12 თვე) | შემთხვევები, რომლებიც შემოიფარგლა ისეთი ორგანოებით, როგორიცაა საშვილოსნოს ყელი ან შარდის ბუშტი. |
3. 3 კითხვა, რომელსაც დონორობამდე პასუხი უნდა გაეცეს
1. დასრულდა თუ არა ქიმიოთერაპია ან რადიოთერაპია?
აქტიურ მკურნალობაზე მყოფ პაციენტებს სისხლის ჩაბარება არ შეუძლიათ. მკურნალობის დასრულება მხოლოდ მედიკამენტების არმიღებას კი არა, ორგანიზმის ციტოტოქსიკური ეფექტებისგან სრულ გათავისუფლებას ნიშნავს. ამ პერიოდში ძვლის ტვინი შეიძლება დათრგუნული იყოს, რაც დონორის ჯანმრთელობას საფრთხეს უქმნის.
2. გრძელდება თუ არა ადიუვანტური (დამცავი) ჰორმონული მკურნალობა?
მიუხედავად იმისა, რომ ძუძუს კიბოს შემდეგ გამოყენებული ტამოქსიფენი ან მსგავსი პრეპარატები, როგორც წესი, „აქტიურ მკურნალობად“ არ მიიჩნევა, მათმა ტერატოგენულმა მოქმედებამ (ნაყოფის განვითარებისთვის საზიანო ეფექტმა) შეიძლება დონორობაში ხელი შეგიშალოთ. პრეპარატის შეწყვეტის შემდეგ გამოდევნის გარკვეული პერიოდის გასვლას ელოდებიან.
3. არსებობს თუ არა სისხლში კიბოს ცირკულაციის რისკი?
თეორიულად, მიუხედავად იმისა, რომ მყარ (სოლიდურ) სიმსივნეებს შეიძლება სისხლში მოცირკულირე უჯრედები ჰქონდეთ, სამედიცინო ლიტერატურაში არ არსებობს დადასტურებული შემთხვევა, როდესაც მათ სისხლის ტრანსფუზიით სხვა ადამიანში კიბო გამოეწვიათ. თუმცა „სიფრთხილის პრინციპის“ თანახმად, 5-წლიანი ლოდინის პერიოდი ამ რისკის ნულამდე შემცირებას ემსახურება.
DROZDOGAN აკადემია
„გამოჯანმრთელების შემდეგ ონკოლოგიურ პაციენტებს შეიძლება სურდეთ საზოგადოების წინაშე ვალის სისხლის დონორობით გადახდა; ეს შესანიშნავი გრძნობაა. თუმცა კლინიკური რეალობა ასეთია: თქვენი ჯანმრთელობა სულ მცირე იმდენადვე ღირებულია, რამდენადაც მიმღების. ეს ნაბიჯი არ უნდა გადავდგათ, სანამ არ დავრწმუნდებით, რომ თქვენი ძვლის ტვინი და რკინის მარაგები საკმარისად ძლიერია დონორობის ასატანად.“
ეს სტატია სასარგებლო იყო თქვენთვის?
თქვენი გამოხმაურება გვეხმარება შინაარსის გაუმჯობესებაში.
მკითხველთა კომენტარები
გაგვიზიარეთ თქვენი კომენტარი
თქვენი სახელი და კომენტარი მხოლოდ ადმინისტრატორის დამტკიცების შემდეგ გამოქვეყნდება. ელფოსტის მისამართი ვიზიტორებს არასოდეს ეჩვენებათ.
პირველმა დაწერეთ კომენტარი.