იმედის მომცემი ისტორიები: Mariia Voytko-ს ამბავი

„გავცივდი, შინაგანად გავიყინე“... ასე იგრძნო თავი კიბოს პაციენტმა, როცა უთხრეს, რომ ლიმფომა ჰქონდა... თუმცა თვალები უბრწყინავს, იმედიანია... ლიმფომის სახელის გაგონებიდან დაწყებულ თეატრალურ სცენაზე თავისი როლის წარმატებით დასრულებითა და ფარდის ბედნიერად დახურვით ტკბება. გვერდით ჰყავს ცხოვრების თანამგზავრი Oleg, რომელიც ძალას აძლევს, და ორი ვაჟი... მისი სახელია Mariia Voytko... 34 წლისაა. ორი შვილის დედა და გრაფიკული დიზაინერი... მოსკოვში მცხოვრები რუსი...
ყველაფერი ხველით დაიწყო... გასული სექტემბერი იყო. მოსკოვში მცხოვრებ Mariia-ს გაურკვეველი მიზეზით ხველა დაეწყო. ნოემბერში ხველა რომ გაგრძელდა, ექიმთან მისვლა გადაწყვიტა. ამ დროს კისრის ლიმფურ კვანძში უჩვეულო შეშუპება შეამჩნია. პირველმა თერაპევტმა ეს ლარინგიტის ნარჩენად მიიჩნია და სერიოზული პრობლემა ვერ დაინახა. თუმცა სისხლის ერთ-ერთი მაჩვენებელი ნორმას ორჯერ აღემატებოდა. რჩევა ჰკითხეს Oleg-ის დისშვილს, რომელსაც სამედიცინო ფაკულტეტი ახლახან დაემთავრებინა, და რენტგენის გადაღება გადაწყვიტეს. როცა პასუხის შემფასებელი რადიოლოგი ოთახიდან დიდხანს არ გამოვიდა, შეშინდნენ. აშკარად პრობლემა იყო: რადიოლოგი შეშინებული თვალებით ამბობდა, რომ თორაქსში, ანუ გულმკერდში, საეჭვო ამობურცულობა ჩანდა. Mariia-ს რენტგენის დასკვნაში ეწერა „ლიმფომა“ და გვერდით კითხვის ნიშანი იდგა.
დაავადების გაგებისას ცხოვრება შეჩერდა... ჰემატოლოგთან გაგზავნილი Mariia თითქოს რეალობას მოწყდა და ფილმის სცენას უყურებდა. თავისი განცდა ასე აღწერა: „იმ წამს ცხოვრება ჯერ შენელდა, შემდეგ გაჩერდა და იმ სიცარიელეში აღარ ვიცოდი, რა გამეკეთებინა.“
Mariia აცნობიერებდა დაავადებასა და იმას, რაც ელოდა. მისივე სიტყვებით, „რუსეთში კიბოთი დაავადებული პაციენტის სასიკვდილო განაჩენი უკვე ხელმოწერილია და ცხოვრება დასრულებულია“. Oleg-მაც თანამგზავრის დაავადების შესახებ ინფორმაციის მოძიება დაიწყო. ირგვლივ ყველასგან დახმარების მიღებას ცდილობდა. გაიგო, რომ დიაგნოზი, ბიოფსია და მკურნალობა სხვადასხვა ცენტრში ტარდებოდა. მათ სჭირდებოდათ ყველა პროცედურა ერთ ცენტრში, მსოფლიო სტანდარტის ინფრასტრუქტურა და პაციენტზე მორგებული მკურნალობა. ახლო მეგობრის რჩევის შემდეგ, „რუსეთში ნუ იმკურნალებთ“, გაიგო, რომ მის მიერ გაგზავნილ მეგობარს 4-ე სტადიის კიბო თურქეთში წარმატებით უმკურნალეს. გზის ბოლოს გამოჩნდა ნათელი, რომელიც მათ მეორე სიცოცხლეს აჩუქებდა.
მოგზაურობა იმედისკენ... Oleg-ისა და Mariia-სთვის ლიმფომის მსგავსად უზარმაზარი გაურკვევლობაც მძიმე ტრავმა იყო. ბუნდოვანი ინფორმაციისგან გამოწვეული დაბნეულობა უნდა გამქრალიყო და კითხვები აღარ დარჩენილიყო. ასეც მოხდა. ჩემს მეგობარ პროფ. დოქტორ İhsan Karadoğan-თან პირისპირ შეხვედრისას უდიდესი ნდობა იგრძნეს. მიიღეს სასურველი პროფესიული პასუხები და ერთად განიცადეს ნდობა და იმედი. ექიმის პირველივე შთაბეჭდილებას სწრაფი მკურნალობაც დაემატა და, ასე ვთქვათ, გაოცდნენ. თურქეთში 10 დეკემბერს ჩამოვიდნენ, Mariia-ს პირველი ქიმიოთერაპია კი 19 დეკემბერს დაიწყო. თურქეთში განცდილი სიტყვასიტყვით „დადებითი შოკი“ იყო.
მეორე ქიმიოთერაპიის შემდეგ Mariia-მ PET-BT კონტროლი გაიარა. მკურნალობამ დადებითი შედეგი გამოიღო და გულმკერდის მასა გაქრა. ლიმფომა აღარ იყო. 6 კურსი ქიმიოთერაპიისგან შემდგარ მკურნალობაში მესამე კურსის შემდეგ ღეროვანი უჯრედები შეაგროვეს. ისინი დაავადების რეციდივის შემთხვევაში გამოსაყენებლად მოამზადეს. პირველი დღიდან მათ გარშემო თითქოს რგოლად შეკრული საავადმყოფოს თანამშრომლებიც მათი ბედნიერების უდიდესი თანამონაწილენი იყვნენ.
2011 წელს დასასვენებლად ნანახ ანტალიაში 3 წლის შემდეგ სამკურნალოდ დაბრუნება თავიდან ძალიან მტკივნეული იყო. თუმცა მკურნალობის დაგეგმვის, პროცედურების სურვილისამებრ სრულყოფილად ჩატარების, ექიმებისადმი ნდობისა და მათ წარმოდგენაში არსებული ჯანდაცვის სისტემის აბსტრაქტული მაგალითების წყალობით პროცესი საკმაოდ მშვიდად გაიარეს. Oleg-ის აზრით, მისი თანამგზავრისთვის პროცესის ასეთი სწრაფი და კარგი დასრულება თურქეთში არსებული დადებითი ენერგიის დამსახურება იყო. ანტალიაში გატარებული ყოველი დღე მათზე დადებითად მოქმედებდა.
„ღიმილმა გვიმკურნალა.“ წყვილი სევდით იხსენებს დიაგნოზის დასმისას რუსეთში ნანახ საავადმყოფოებს: „რუსეთში საშუალო ასაკის, რობოტებად ქცეული ადამიანების წინაშე დაავადების გავლენას ღრმად ვგრძნობდით. თურქეთში ჩამოსვლისას ნამდვილად გულწრფელი, არაძალადატანებითი ღიმილით შეგვხვდნენ და მკურნალობის მთელ პერიოდში ამას ვგრძნობდით. ერთადერთი განცდა იყო ის, რომ ჩვენი პრობლემის გადაჭრას ცდილობდნენ. ამისთვის ყველას მადლობას ვუხდით.“ წყვილი ასევე ამბობს, რომ უცხოელი კიბოს პაციენტებისთვის სწორი არჩევანი თურქეთია და საკუთარ ქვეყანაშიც ცდილობს აუხსნას ხალხს ეს და თურქული მედიცინის განვითარების დონე.
„გეგმებს ღმერთი წარმართავს, მაგრამ ჩვენი გული ანტალიაშია…“ Maria და Oleg გეგმავენ, 2,5-წლიანი ურთიერთობა ანტალიაში ქორწინებით გააოფიციალურონ. დაავადების შემდეგ ცხოვრებას დაგეგმილად მოწყობის მოყვარული წყვილი ამბობს: „ბევრ გეგმას აწყობთ, მაგრამ ცხოვრება სხვა გზას გიხაზავთ. სურვილები ყოველთვის არ სრულდება. სინამდვილეში ყველა გეგმას ღმერთი წარმართავს. თუმცა ჩვენი გული ანტალიაშია. აქ დაქორწინების შემდეგ გვინდა ანტალიაში სახლი ვიყიდოთ და წლის გარკვეული პერიოდები გავატაროთ. მომავალში აქ დასახლებას ვგეგმავთ. ეს ადგილი ჩვენთვის ყოველთვის იქნება ადგილი, საიდანაც სამშობლოში კარგი განცდებით ვბრუნდებით.“
იმედის მომცემი ისტორიები…
ბოლო წლებში კიბოს შესახებ საზოგადოებრივი ცნობიერება და მკურნალობა მნიშვნელოვნად განვითარდა. 10 წლის წინ, როდესაც კიბოთი ძალიან ძვირფასი მასწავლებელი და გულითადი მეგობარი დავკარგე, ჩემი ცხოვრება უცებ შეიცვალა. გადავწყვიტე, კიბოს არა მხოლოდ წამლებით, არამედ სიყვარულითაც შევბრძოლებოდი. კიბოს მკურნალობაში ექიმის ოცნების საზღვრების გაფართოებას ვცდილობდი და 3 წლის წინ ერთმანეთზე ღირებული პროფესორებისა და ასოცირებული პროფესორების აკადემიურ გუნდთან ერთად ამ ცენტრს სიცოცხლე მივეცით.
ყველა პაციენტის ისტორია ბედნიერად არ სრულდება, ვისი ცხოვრებაც ჩვენ შევცვალეთ და ვინც ჩვენს ცხოვრებას შეეხო, თუმცა ათობით, შესაძლოა ასობით იმედის მომცემი ისტორია გვაქვს. მათ თქვენთან გაზიარებას კვლავაც გავაგრძელებთ.
ეს სტატია სასარგებლო იყო თქვენთვის?
თქვენი გამოხმაურება გვეხმარება შინაარსის გაუმჯობესებაში.





მკითხველთა კომენტარები
გაგვიზიარეთ თქვენი კომენტარი
თქვენი სახელი და კომენტარი მხოლოდ ადმინისტრატორის დამტკიცების შემდეგ გამოქვეყნდება. ელფოსტის მისამართი ვიზიტორებს არასოდეს ეჩვენებათ.
პირველმა დაწერეთ კომენტარი.