داستانهای امیدبخش: داستان Mariia Voytko

«سرد شدم، درونم سرد شد»... بیمار سرطان وقتی شنید لنفوم دارد چنین احساس کرد. اما چشمانش درخشان و امیدوارند. از لحظهٔ شنیدن لنفوم وارد صحنهٔ تئاتری شد که اکنون از پایان موفق بازی و بستن شاد پرده لذت میبرد؛ کنار شریک زندگی نیروبخش Oleg و دو پسرش. نامش Mariia Voytko است، 34 ساله، مادر دو کودک و طراح گرافیک، روسی ساکن مسکو...
همهچیز با سرفه شروع شد... سپتامبر گذشته، Mariia در مسکو بیدلیل سرفه کرد. در نوامبر با ادامهٔ آن به پزشک رفت و تورم غیرطبیعی گره گردن را دید. متخصص داخلی نخست آن را باقیماندهٔ لارنژیت و بیاهمیت دانست، اما یک شاخص خون دو برابر طبیعی بود. با خویشاوند تازهپزشکشدهٔ Oleg مشورت و عکس گرفتند. وقتی رادیولوژیست مدت طولانی از اتاق بیرون نیامد ترسیدند. حتماً مشکلی بود؛ او با ترس از برجستگی مشکوک قفسهٔ سینه میگفت. گزارش Mariia «لنفوم» با علامت سؤال داشت.
با خبر بیماری زندگی ایستاد... هنگام ارجاع به هماتولوژی، گویی از زندگی واقعی جدا و تماشاگر فیلم شده بود. گفت: «اول زندگی آهسته شد، سپس ایستاد و در آن خلأ نمیدانستم چه کنم.»
بیماری و انتظار پیش رو را میدانست. به گفتهٔ خودش «در روسیه سرطان یعنی حکم مرگ امضا و زندگی تمام شده». Oleg هم تحقیق و طلب حمایت از همه کرد. فهمید تشخیص، نمونهبرداری و درمان جداگانهاند؛ نیازشان مرکز واحد با زیرساخت جهانی و درمان فردی بود. دوست نزدیکی گفت «روسیه درمان نشوید» و شنیدند دوست مرحلهٔ 4 او در ترکیه موفق درمان شده. نور هدیهٔ زندگی دوم در پایان راه نمایان شد.
سفر امید... گم شدن در ابهام به بزرگی لنفوم نیز ضربهٔ بزرگی بود. سردرگمی اطلاعات مبهم و علامت سؤال باید رفع میشد و شد. دیدار با دوست من پروفسور دکتر İhsan Karadoğan اعتماد عظیم داد؛ پاسخ حرفهای، اعتماد و امید را کنار هم یافتند. سرعت درمان به اثر اولیه اضافه شد و غافلگیر شدند: 10 دسامبر رسیدند و 19 دسامبر نخستین شیمیدرمانی شروع شد. تجربهٔ ترکیه واقعاً «شوک مثبت» بود.
پس از دومین شیمیدرمانی، PET-BT مثبت بودن نتیجه و ناپدید شدن تودهٔ سینه را نشان داد؛ دیگر لنفوم نبود. در درمان 6 دورهای، پس از سومین دوره سلول بنیادی جمعآوری و برای عود احتمالی آماده شد. کارکنان بیمارستان که از روز اول حلقهای حمایتی بودند، بزرگترین شریک شادی شدند.
آمدن برای درمان در آنتالیای محل تعطیلات 2011، پس از 3 سال، نخست تلخ بود؛ اما برنامهریزی و اجرای کامل دلخواه، اعتماد پزشک و نمونهٔ نظام سلامت در ذهنشان روند را آرام کرد. Oleg نتیجهٔ سریع و خوب را انرژی مثبت ترکیه میدانست. هر روز آنتالیا اثر مثبت داشت.
«لبخند درمان کرد.» زوج صحنههای بیمارستان روسیه را اندوهگین به یاد میآورند: «مقابل افراد میانسال رباتوار، بیماری را عمیق حس کردیم. در ترکیه با لبخند واقعی و بیاجبار استقبال و در تمام درمان حسش کردیم. فقط تلاش برای حل مشکل ما را احساس کردیم؛ از همه ممنونیم.» میگویند برای بیمار خارجی انتخاب درست ترکیه است و در کشور خود این و سطح پزشکی ترکیه را توضیح میدهند.
«خدا برنامهها را هدایت میکند، اما قلبمان آنتالیاست…» Maria و Oleg میخواهند رابطهٔ 2,5 ساله را با ازدواج آنتالیا رسمی کنند. زوج برنامهدوست پس از بیماری میگویند: «شما برنامههای بسیار میچینید اما زندگی راه دیگر میدهد. همیشه خواسته رخ نمیدهد؛ خدا همهٔ برنامهها را هدایت میکند. اما قلبمان آنتالیاست. بعد از ازدواج اینجا، خانهای برای بخشی از سال میخواهیم و قصد سکونت آینده داریم. همیشه جایی میماند که از آن با حس خوب به کشور برمیگردیم.»
داستانهای امیدبخش…
آگاهی اجتماعی و درمان سرطان اخیراً بسیار پیشرفت کرد. وقتی 10 سال پیش استاد گرانقدر و دوست جانم را از دست دادم، زندگیام عوض شد؛ تصمیم گرفتم نه فقط با دارو، با عشق بجنگم. کوشیدم مرز رؤیای پزشک را جابهجا کنم و 3 سال پیش با استادان و دانشیاران ارزشمند مرکز را جان دادیم.
اگرچه داستان هر بیماری که بر زندگی هم اثر گذاشتهایم خوشپایان نیست، دهها و شاید صدها داستان امید داریم و ادامه خواهیم داد.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.