ფსიქოანალიზი 1899 – ქცევითი დარღვევების მქონე ადამიანების მოსმენა
მწერალ Catherine Reef-ის თანახმად, ავსტრიელმა ექიმმა Sigmund Freud-მა „ადამიანის გონება ყველა წინამორბედზე უფრო დეტალურად გამოიკვლია. მან საფუძველი ჩაუყარა ფსიქოანალიზს, ფსიქიკური დარღვევების დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის ახალ მეთოდს. იგი თავის პაციენტებს უბრალოდ ესაუბრებოდა და, რაც კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია, უსმენდა მათ.“
Freud-ი ხაზს უსვამდა ადამიანის ქცევისა და ემოციების ჩამოყალიბებაში არაცნობიერი ფსიქიკური პროცესების მნიშვნელობას და პაციენტებს ფანტაზიებიდან ან სიზმრებიდან მომდინარე წარმოდგენების შესახებ „თავისუფალი ასოციაციების“ გამოხატვისკენ მოუწოდებდა. პაციენტების სიტყვებში დაფარული გზავნილების გამოვლენის მოლოდინში Freud-ი თავს ხშირად არქეოლოგად გრძნობდა, რომელიც უძველეს ქალაქებში ძვირფას ნაშთებს პოულობს. მისი მიზანი იყო იმ არაცნობიერი კონფლიქტების ინტერპრეტაციით, რომლებიც უჩვეულო შიშებისა თუ აკვიატებების მსგავს პრობლემებსა და სიმპტომებს იწვევდა, პაციენტებისთვის გაგება და გამოსავალი შეეთავაზებინა.
1899 წელს გამოცემული The Interpretation of Dreams, მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაშრომია.
Freud-ი ხშირად ვარაუდობდა, რომ პაციენტების დათრგუნული სექსუალური ფანტაზიები და ადრეული ბავშვობის გამოცდილება მოგვიანებით განვითარებულ ფუნქციურ დარღვევებში მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა. თავის ყველაზე ცნობილ ფსიქოანალიტიკურ მოდელში მან გონება სამ ცალკეულ ნაწილად დაყო:
- იდი — გონების ნაწილი, რომელიც ძირითად იმპულსებს, მაგალითად სექსუალურ დაკმაყოფილებას, უკავშირდება
- სუპერეგო — გონების ნაწილი, რომელიც სოციალურად შეძენილ კონტროლსა და მორალურ ნორმებს უკავშირდება
- ეგო — ცნობიერი გონება, რომელიც იდსა და სუპერეგოს შორის დაძაბულობის პირობებში ჩვენს გადაწყვეტილებებს განაპირობებს
მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ კიდევ ძნელია იმის განსაზღვრა, მისი ხშირად სადავო იდეებიდან რომელი უნდა ჩაითვალოს ჭეშმარიტად ან სასარგებლოდ, მწერალ Michael Hart-ის თანახმად, ფსიქოლოგიის შესახებ მისმა შეხედულებებმა „(Freud-მა) ადამიანის გონების ჩვენს გაგებაში რევოლუცია მოახდინა.“ ქცევითი დარღვევების მქონე ადამიანების გაკიცხვისა თუ დაცინვის ნაცვლად, Freud-ი მათ გაგებას ცდილობდა.
ფსიქიატრმა Anthony Storr-მა „Freud-ის მეთოდმა — ხანგრძლივად დაავადებული ადამიანებისთვის მოსმენამ, ბრძანებებისა თუ რჩევების მიცემის ნაცვლად — თანამედროვე ფსიქოთერაპიის ფორმების უმეტესობას ჩაუყარა საფუძველი და სარგებელი მოუტანა როგორც პაციენტებს, ისე პრაქტიკოსებს“ დაწერა.
სტატიის ილუსტრაციის აღწერა: ლონდონის Freud-ის მუზეუმში დაცული ტახტი, რომელზეც მისი პაციენტები ფსიქოანალიზს გადიოდნენ, და მწვანე სავარძელი, რომელზეც Freud-ი იჯდა.
სტატიაში მოხსენიებული ისტორიული პირები: Sigmund Freud (1856–1939)
წყაროები
ეს სტატია სასარგებლო იყო თქვენთვის?
თქვენი გამოხმაურება გვეხმარება შინაარსის გაუმჯობესებაში.
მკითხველთა კომენტარები
გაგვიზიარეთ თქვენი კომენტარი
თქვენი სახელი და კომენტარი მხოლოდ ადმინისტრატორის დამტკიცების შემდეგ გამოქვეყნდება. ელფოსტის მისამართი ვიზიტორებს არასოდეს ეჩვენებათ.
პირველმა დაწერეთ კომენტარი.