ცისპლატინისა და დოცეტაქსელის მკურნალობის სქემა ფილტვის კიბოში

ფილტვის კიბოში ცისპლატინი + დოცეტაქსელის ქიმიოთერაპია პლატინაზე დაფუძნებული ორკომპონენტიანი პროტოკოლია, რომელიც განსაკუთრებით ფილტვის არაწვრილუჯრედოვანი კიბოს (NSCLC) მკურნალობაში გამოიყენება. სქემა სიმსივნური უჯრედების ზრდის შესაჩერებლად და კიბოს გავრცელების შესანელებლად ტარდება.

ცისპლატინი

• ცისპლატინი პლატინაზე დაფუძნებული ციტოტოქსიკური ქიმიოთერაპიული პრეპარატია მაალკილირებელი მოქმედებით. უჯრედის DNA-ის ჯაჭვებში კოვალენტური ბმების (განსაკუთრებით გუანინის ნუკლეოტიდებს შორის ჯვარედინი ბმების) წარმოქმნით ის DNA-ის რეპლიკაციისა და ტრანსკრიფციის პროცესებს არღვევს. თუ DNA-ის აღდგენის მექანიზმები ამ დაზიანებას ვერ ასწორებს, უჯრედში აპოპტოზი (პროგრამირებული უჯრედული სიკვდილი) იწყება.
• მისი სიმსივნის საწინააღმდეგო ეფექტი სწრაფად გაყოფად უჯრედებში უფრო გამოხატულია.
• ყველაზე ხშირ ტოქსიკურ ეფექტებს მიეკუთვნება ნეფროტოქსიკურობა, ოტოტოქსიკურობა, ნეიროტოქსიკურობა და ემეტოგენური ეფექტი (ძლიერი გულისრევა-ღებინება).
• თირკმელზე ტოქსიკური ზემოქმედების გამო მკურნალობამდე და მის შემდეგ ინტრავენური ჰიდრატაცია აუცილებელია.
• ხშირად სხვა ციტოტოქსიკურ პრეპარატებთან კომბინაციაში გამოიყენება, რადგან ცისპლატინი უჯრედული ციკლის სხვადასხვა ფაზაზე მოქმედ საშუალებებთან სინერგიულ ეფექტს ავლენს.

დოცეტაქსელი

• დოცეტაქსელი ტაქსანების კლასის ანტიმიტოზური პრეპარატია, რომელიც მიკროტუბულების დინამიკაზე ზემოქმედებით უჯრედის გაყოფას მიტოზურ ფაზაში აჩერებს. ჩვეულებრივ უჯრედის გაყოფისას მიკროტუბულები პოლიმერიზდება და გაყოფას იწყებს, შემდეგ კი დეპოლიმერიზდება და იშლება; დოცეტაქსელი ამ დინამიკურ სტრუქტურას ასტაბილურებს და მიკროტუბულების დაშლას აფერხებს. ამას მიტოზის ბლოკადა და შემდგომ აპოპტოზი მოჰყვება.
• ყველაზე მნიშვნელოვან გვერდით მოვლენებს შორისაა ძვლის ტვინის დათრგუნვა (განსაკუთრებით ნეიტროპენია), ალოპეცია, მუკოზიტი და პერიფერიული ნეიროპათია.
• მკურნალობამდე მოითხოვს კორტიკოსტეროიდულ პრემედიკაციას (ჩვეულებრივ დექსამეტაზონს), რადგან შეიძლება მძიმე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები და სითხის შეკავება განვითარდეს.

ცისპლატინისა და დოცეტაქსელის კომბინაცია ერთ-ერთი დადასტურებული ეფექტურობის სქემაა, განსაკუთრებით ფილტვის არაწვრილუჯრედოვანი კიბოს (NSCLC) მკურნალობაში. რადგან ორივე პრეპარატი უჯრედული ციკლის სხვადასხვა ეტაპზე მოქმედებს, მათი ერთობლივი გამოყენებით სიმსივნური უჯრედების ერადიკაცია იზრდება.

მკურნალობის მიზანი

სიმსივნური უჯრედების განადგურება (ციტოტოქსიკური ეფექტი)

ცისპლატინი და დოცეტაქსელი სხვადასხვა მექანიზმით სიმსივნური უჯრედების ზრდას აჩერებს და აპოპტოზს (პროგრამირებულ უჯრედულ სიკვდილს) იწყებს. ამგვარად სიმსივნური დატვირთვა მცირდება და დაავადების პროგრესირება ნელდება.

სიმსივნის ზრდისა და მეტასტაზირების კონტროლი

მკურნალობა სიმსივნის ადგილობრივი ზრდის ან შორეულ ორგანოებში გავრცელების (მეტასტაზირების) შეჩერებას ისახავს მიზნად. ეს როგორც დაავადების კონტროლისთვის, ისე სიცოცხლის გახანგრძლივებისთვის კრიტიკულად მნიშვნელოვანია.

ოპერაციის შემდეგ მიკროსკოპული დაავადების აღმოფხვრა (ადიუვანტური მიზანი)

თუ პაციენტს პირველადი სიმსივნე ქირურგიულად ამოეკვეთა, ქიმიოთერაპიის ეს სქემა დარჩენილი მიკროსკოპული სიმსივნური უჯრედების გასანადგურებლად შეიძლება გამოიყენებოდეს. ასე რეციდივის რისკი მცირდება.

სიმპტომების შემსუბუქება და ცხოვრების ხარისხის გაუმჯობესება (პალიატიური მიზანი)

გავრცელებულ ან მეტასტაზურ დაავადებაში ქიმიოთერაპიამ სიმსივნური დატვირთვის შემცირებით შეიძლება შეამსუბუქოს ხველა, ქოშინი და ტკივილი. ეს პაციენტის ცხოვრების ხარისხის გასაუმჯობესებლად მნიშვნელოვანია.

კომბინაცია სხვა მკურნალობებთან

ცისპლატინი + დოცეტაქსელი ზოგ შემთხვევაში შეიძლება იმუნოთერაპიასთან (მაგალითად, ანტი-PD-1/PD-L1 ანტისხეულებთან) ან რადიოთერაპიასთან კომბინაციაში გამოიყენებოდეს. ეს მკურნალობაზე პასუხის გასაზრდელად და დაავადების ხანგრძლივი კონტროლისთვის კეთდება.

მკურნალობის ჩვენებები

მეტასტაზური (IV სტადიის) ფილტვის არაწვრილუჯრედოვანი კიბო

• თუ დაავადება სხეულის სხვა უბნებში გავრცელდა (ძვლები, ტვინი, ღვიძლი და სხვ.), ეს სქემა სისტემურ მკურნალობად ტარდება.
• მკურნალობის მიზანი: სიმსივნური დატვირთვის შემცირება, სიცოცხლის გახანგრძლივება და სიმპტომების კონტროლი (პალიატიური მიზნით).

ადგილობრივად გავრცელებული (III სტადიის) NSCLC

• გამოიყენება, როცა სიმსივნე ქირურგიულად ვერ ამოიკვეთება, თუმცა რეგიონულად არის შემოფარგლული.
• შეიძლება ქიმიორადიოთერაპიასთან ერთად ან მის შემდეგ ჩატარდეს.
• მკურნალობის მიზანი: სიმსივნის ზომის შემცირება და დაავადების ადგილობრივი კონტროლი.

ადიუვანტური მკურნალობა (ოპერაციის შემდეგ)

• პირველადი სიმსივნის ქირურგიული ამოკვეთის შემდეგ მიკროსკოპული ნარჩენების აღმოსაფხვრელად გამოიყენება.
• განსაკუთრებით უპირატესია II ან IIIA სტადიის პაციენტებში, თუ ლიმფური კვანძებია ჩართული.
• მკურნალობის მიზანი: რეციდივის (განმეორების) რისკის შემცირება და განკურნება.

ნეოადიუვანტური მკურნალობა (ოპერაციამდე)

• ზოგ შერჩეულ პაციენტში სიმსივნის შესამცირებლად და ქირურგიული წარმატების გასაზრდელად შეიძლება ოპერაციამდე ჩატარდეს.
• კლინიკურ კვლევებში ეს მიდგომა სულ უფრო ხშირად გამოიყენება.

იმუნოთერაპიასთან კომბინაცია (შერჩეულ შემთხვევებში)

• დაბალი PD-L1 ექსპრესიის მქონე პაციენტებში ქიმიოთერაპიასთან ერთად შეიძლება იმუნოთერაპია (მაგ., პემბროლიზუმაბი) ჩატარდეს.
• მკურნალობის მიზანი: ქიმიოთერაპიის დამატებით იმუნური სისტემის სტიმულირებით სიმსივნის უფრო ძლიერი კონტროლი.

მდგომარეობები, როდესაც მკურნალობა შეუსაბამოა

ცუდი ფუნქციური მდგომარეობა (ECOG ≥ 2–3)

• ცუდი ზოგადი მდგომარეობის მქონე, საწოლს მიჯაჭვულ ან ყოველდღიური საქმიანობის დამოუკიდებლად ვერშემსრულებელ პაციენტებს ეს აგრესიული სქემა ვერ გადააქვთ.
• ამ პაციენტებში უპირატესია უფრო მსუბუქი სამკურნალო სქემები ან მხოლოდ მხარდამჭერი (პალიატიური) მკურნალობა.

თირკმლის მძიმე უკმარისობა

• ცისპლატინი ნეფროტოქსიკურია და დარღვეული თირკმლის ფუნქციის მქონე პაციენტებს შეიძლება სერიოზული ზიანი მიაყენოს.
• კრეატინინის კლირენსის < 50–60 mL/min მქონე პაციენტებს ცისპლატინი ჩვეულებრივ არ ეძლევათ; ალტერნატივად შეიძლება კარბოპლატინი განიხილებოდეს.

ძვლის ტვინის მძიმე დათრგუნვა (მიელოსუპრესია)

• მძიმე ნეიტროპენიის, თრომბოციტოპენიის ან ანემიისას ამ სქემამ სიცოცხლისთვის საშიში ინფექციის რისკი შეიძლება გაზარდოს.
• მკურნალობის დაწყებამდე ჰემატოლოგიური მაჩვენებლები სტაბილური უნდა იყოს.
• მძიმე ნეიროპათია
• განსაკუთრებით პერიფერიული ნეიროპათიის (ხელ-ფეხში დაბუჟების, წვის) არსებობისას დოცეტაქსელმა შეიძლება მდგომარეობა გააუარესოს.
• 2 და უფრო მაღალი ხარისხის ნეიროპათიისას უნდა განიხილებოდეს დოზის შემცირება ან ალტერნატიულ პრეპარატებზე გადასვლა.

მძიმე ალერგიული რეაქციის ანამნეზი

• თუ ტაქსანებზე (მაგ., პაკლიტაქსელზე ან დოცეტაქსელზე) ან პლატინის ნაერთებზე (მაგ., ცისპლატინზე, კარბოპლატინზე) ადრე მძიმე ალერგიული რეაქცია განვითარდა, ეს პრეპარატები ხელახლა არ უნდა გამოიყენებოდეს.
• ამ პაციენტებში ქიმიოთერაპიის სხვა კომბინაციებს ენიჭება უპირატესობა.

ღვიძლის უკმარისობა (განსაკუთრებით დოცეტაქსელისთვის)

• რადგან დოცეტაქსელის მეტაბოლიზმი ღვიძლში ხდება, მაღალი ბილირუბინისა და AST/ALT-ის მატების მქონე პაციენტებში ტოქსიკურობის რისკი იზრდება.
• ღვიძლის ფუნქციის ტესტების დარღვევისას საჭიროა დოზის კორექცია ან მკურნალობა შეიძლება უკუნაჩვენები იყოს.

ხანდაზმული ასაკი და ფიზიკური სისუსტე

• 75 წლისა და უფროს პაციენტებში თანმხლები დაავადებები და ფუნქციური შესაძლებლობები ყურადღებით უნდა შეფასდეს.
• სუსტ ხანდაზმულ პაციენტებში ამ სქემის ნაცვლად ნაკლები ტოქსიკურობის მკურნალობა შეირჩევა.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

• ცისპლატინი და დოცეტაქსელი ტერატოგენურია (ნაყოფისთვის ტოქსიკური).
• ორსულობაში გამოყენება აბსოლუტურად უკუნაჩვენებია. ეფექტური კონტრაცეფცია აუცილებელია.

SGK-ის მიერ ხარჯის ანაზღაურება

ფილტვის კიბოში ცისპლატინისა და დოცეტაქსელის ქიმიოთერაპიის ხარჯს SGK ფარავს.

დოზირების ინტერვალი

• ფილტვის კიბოში ცისპლატინი + დოცეტაქსელის ქიმიოთერაპია ხშირად ყოველ 21 დღეში ტარდება. სტანდარტულ პროტოკოლში ცისპლატინი 75 mg/m² და დოცეტაქსელი 75 mg/m² დოზით მკურნალობის პირველ დღეს ინტრავენურად შეჰყავთ. ეს კურსი ჩვეულებრივ 4-დან 6 ციკლამდე მეორდება. დოზირების ინტერვალი შეიძლება ინდივიდუალურად მოერგოს პაციენტის ზოგად მდგომარეობას, თირკმლის ფუნქციასა და ჰემატოლოგიურ მაჩვენებლებს.
• ამ სქემის ჩატარებამდე ორივე პრეპარატისთვის დამახასიათებელი გვერდითი მოვლენების თავიდან ასაცილებლად სხვადასხვა პრემედიკაციაა საჭირო. დოცეტაქსელამდე ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციებისა და სითხის შეკავების პრევენციისთვის მაღალი დოზის დექსამეტაზონი ინიშნება. ჩვეულებრივ პერორალურად ეძლევა სამი 8 mg დოზა: მკურნალობამდე 12 საათით, 3 საათით და მკურნალობის შემდეგ. ეს პროტოკოლი ალერგიული რეაქციის რისკს ამცირებს.
• ცისპლატინამდე კი ძლიერი გულისრევისა და ღებინების პრევენციისთვის მძლავრი ანტიემეტიკური მკურნალობა ტარდება. ეს ჩვეულებრივ მიიღწევა 5-HT3 ანტაგონისტების (მაგალითად, ონდანსეტრონი ან გრანისეტრონი), NK1 რეცეპტორის ანტაგონისტებისა (მაგალითად, აპრეპიტანტი ან ფოსაპრეპიტანტი) და კორტიკოსტეროიდის (ჩვეულებრივ კვლავ დექსამეტაზონის) კომბინაციით. გარდა ამისა, რადგან ცისპლატინი ნეფროტოქსიკური პრეპარატია, თირკმლების დასაცავად აუცილებელია მკურნალობამდე და მის შემდეგ დიდი რაოდენობით ინტრავენური სითხის მიცემა (ჩვეულებრივ 0.9% NaCl-ით ჰიდრატაცია) და საჭიროებისას შარდმდენის (მაგალითად, ფუროსემიდის) გამოყენება.
• შეყვანისას პრეპარატების თანმიმდევრობა მნიშვნელოვანია. ჩვეულებრივ ჯერ დოცეტაქსელი შეჰყავთ; ეს ინფუზია დაახლოებით ერთ საათს გრძელდება. შემდეგ იწყება ცისპლატინის ინფუზია, რომელსაც ჩვეულებრივ 1-დან 2 საათამდე შეიძლება დასჭირდეს. შეყვანის შემდეგ პაციენტს დამატებით სითხეს აძლევენ და მკურნალობა სრულდება. ამ პროცესში ჰიდრატაცია, შარდის გამოყოფა და სასიცოცხლო მაჩვენებლები ყურადღებით უნდა კონტროლდებოდეს.
• ყოველი კურსის წინ აუცილებლად უნდა შეფასდეს სისხლის საერთო ანალიზი, თირკმლის ფუნქციები (შარდოვანა, კრეატინინი, კრეატინინის კლირენსი), ღვიძლის ფერმენტები, ელექტროლიტების დონე და ფუნქციური მდგომარეობა. განსაკუთრებით ნეიტროპენიის მაღალი რისკისას ან წინა კურსებში 3–4 ხარისხის მიელოსუპრესიის განვითარებისას შეიძლება ქიმიოთერაპიის დოზა შემცირდეს ან G-CSF-ის (ფილგრასტიმის) მსგავსი ზრდის ფაქტორებით მხარდამჭერი მკურნალობა დაიწყოს.
• ამასთან, არსებული პერიფერიული ნეიროპათია დოცეტაქსელის გამო შეიძლება გაუარესდეს. განვითარებული ნერვული დაზიანების ჩივილები ყურადღებით უნდა კონტროლდებოდეს და მძიმე ნეიროტოქსიკურობის ნიშნებისას პრეპარატის დოზა უნდა შემცირდეს ან მკურნალობა შეიცვალოს. ასევე, თუ ცისპლატინი თირკმლის ფუნქციას აუარესებს, შეიძლება საჭირო გახდეს მისი ნაკლებად ნეფროტოქსიკური პრეპარატით, მაგალითად კარბოპლატინით, შეცვლა. ეს განსაკუთრებით ხანდაზმულ, სუსტ ან თირკმლის დაბალი რეზერვის მქონე პაციენტებს ეხება.

მდგომარეობები, რომლებიც ყურადღებას მოითხოვს

თირკმლის ფუნქციები და ცისპლატინის ნეფროტოქსიკურობა

• ცისპლატინი თირკმლებისთვის ძლიერ ტოქსიკური პრეპარატია.
• მკურნალობამდე კრეატინინის, შარდოვანასა და GFR-ის მაჩვენებლები აუცილებლად უნდა შემოწმდეს.
• კრეატინინის კლირენსის 50–60 mL/min-ზე ნაკლების მქონე პაციენტებში ცისპლატინი უკუნაჩვენებია ან კარბოპლატინით უნდა შეიცვალოს.
• შეყვანამდე და მის შემდეგ უხვი სითხით დატვირთვა (ჰიდრატაცია) და შარდის გამოყოფის გაზრდაა საჭირო.
• ნეფროტოქსიკურ პრეპარატებს (არასტეროიდულ ანთების საწინააღმდეგოებს, ამინოგლიკოზიდებს და სხვ.) უნდა მოერიდოთ.

მიელოსუპრესია და ინფექციის რისკი

• დოცეტაქსელს მნიშვნელოვანი ნეიტროპენიისა და ლეიკოპენიის რისკი აქვს.
• ყოველი კურსის წინ სისხლის საერთო ანალიზი უნდა ჩატარდეს; თუ ნეიტროფილები < 1500/mm³-ია, მკურნალობა უნდა გადაიდოს.
• მძიმე ნეიტროპენიის რისკისას შეიძლება G-CSF-ის (ფილგრასტიმი, ლენოგრასტიმი) პროფილაქტიკა განიხილებოდეს.
• სიცხე, ინფექციის ნიშნები და პირის ღრუს წყლულები ყურადღებით უნდა კონტროლდებოდეს.

ჰიპერმგრძნობელობა და ანაფილაქსიური რეაქციები

• დოცეტაქსელს ტაქსანების ჯგუფში დამახასიათებელი ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციების რისკი აქვს.
• მკურნალობამდე დექსამეტაზონით პრემედიკაცია აუცილებელია.
• თუ შეყვანისას ანაფილაქსიის ნიშნები (გამონაყარი, ქოშინი, ჰიპოტენზია) გამოვლინდა, ინფუზია დაუყოვნებლივ უნდა შეწყდეს და გადაუდებელი მკურნალობა (ანტიჰისტამინური, კორტიკოსტეროიდი, ადრენალინი) ჩატარდეს.

პერიფერიული ნეიროპათია

• ცისპლატინმა და ტაქსანებმა შეიძლება პერიფერიული ნერვების დაზიანება გამოიწვიოს.
• საჭიროა ისეთი ნევროლოგიური ნიშნების მონიტორინგი, როგორიცაა ხელ-ფეხის დაბუჟება და ჩხვლეტა.
• 2 და უფრო მაღალი ხარისხის ნეიროპათიისას საჭიროა დოზის შემცირება ან პრეპარატის შეცვლა.

ჰეპატოტოქსიკურობა და ღვიძლის ფუნქციები

• დოცეტაქსელი ღვიძლში მეტაბოლიზდება, ამიტომ ღვიძლის ფერმენტების (AST, ALT, ბილირუბინი) მატებისას დოზა უნდა დაკორექტირდეს.
• ღვიძლის მძიმე უკმარისობის მქონე პაციენტებში მკურნალობა უკუნაჩვენებია.

ემეტოგენური პოტენციალი და გულისრევა-ღებინების მართვა

• ცისპლატინს მაღალი ემეტოგენური რისკი აქვს.
• შეყვანამდე უნდა გამოიყენებოდეს 5-HT3 ანტაგონისტის (ონდანსეტრონი), NK1 ანტაგონისტისა (აპრეპიტანტი) და კორტიკოსტეროიდის (დექსამეტაზონი) კომბინაცია.
• არასაკმარისი ანტიემეტიკური პრევენციისას შეიძლება სითხის მძიმე დაკარგვა და დეჰიდრატაცია განვითარდეს.

ხანდაზმული და სუსტი პაციენტები

• 70 წელზე უფროს პაციენტებში უფრო მაღალია თირკმლის რეზერვთან, ჰემატოლოგიურ ამტანობასა და ნევროლოგიურ გართულებებთან დაკავშირებული რისკი.
• ამ პაციენტებში შეიძლება უპირატესობა მიენიჭოს დაბალ დოზებს ან ნაკლებად ტოქსიკურ სქემებს, მაგალითად კარბოპლატინი + დოცეტაქსელს.

ორსულობა და ძუძუთი კვება

• ცისპლატინსაც და დოცეტაქსელსაც აქვს ტერატოგენური (თანდაყოლილი ანომალიების გამომწვევი) ეფექტები.
• ორსულობისა და ძუძუთი კვების დროს არ გამოიყენება.
• რეპროდუქციული ასაკის პაციენტებმა ეფექტური კონტრაცეფციის მეთოდები უნდა გამოიყენონ.

წარსულში ოტოტოქსიკურობა ან ყურის პრობლემები

• ცისპლატინმა შეიძლება სმენის დაქვეითება (ოტოტოქსიკურობა) გამოიწვიოს.
• წარსულში სმენის პრობლემის მქონე პაციენტებში საჭიროა სიფრთხილე და საჭიროებისას აუდიომეტრიით მონიტორინგი.

სითხის შეკავება და შეშუპება

• დოცეტაქსელმა შეიძლება სითხის შეკავება გამოიწვიოს.
• კორტიკოსტეროიდული პრემედიკაცია ამ რისკს ამცირებს.
• გულის უკმარისობის მქონე პაციენტებს ყურადღებით მონიტორინგი სჭირდებათ.

გვერდითი მოვლენები

• ნეიტროპენია (სისხლის თეთრი უჯრედების შემცირება): 75–85%, ხშირია ძვლის ტვინის დათრგუნვის გამო; ფებრილური ნეიტროპენიის რისკი 10–20%
•  ალოპეცია (თმის ცვენა):  65–85%, ჩვეულებრივ შექცევადია და მკურნალობის დასრულების შემდეგ თმა აღდგება.
• გულისრევა-ღებინება: 60–80% (ცისპლატინი), ცისპლატინი ძლიერ ემეტოგენურია; საჭიროა ანტიემეტიკური პროფილაქტიკა.
• ანემია: 40–60%, მძიმე შემთხვევებში შეიძლება ერითროპოეზის მასტიმულირებელი პრეპარატი ან ტრანსფუზია გახდეს საჭირო.
• თრომბოციტოპენია (სისხლდენის რისკი): 10–30%, ჩვეულებრივ დროებითია; მძიმე სისხლდენა იშვიათია.
• პერიფერიული ნეიროპათია: 30–50%, განსაკუთრებით ცისპლატინთან დაკავშირებული; ხელ-ფეხის დაბუჟება, ჩხვლეტა
• უმადობა და წონის კლება: 30–40%, შეიძლება გემოს ცვლილებებთან ერთად განვითარდეს.
• მუკოზიტი / სტომატიტი: 20–40%, პირის ღრუს წყლულების, ტკივილისა და ინფექციის რისკი
• გემოს შეგრძნების დარღვევები: 20–30%, შექცევადია; ცისპლატინთან არის დაკავშირებული.
• სისუსტე / დაღლილობა: 50–70%, მრავალფაქტორულია; ერთ-ერთი ყველაზე ხშირად აღწერილი სიმპტომია.
• ოტოტოქსიკურობა (სმენის დაქვეითება, ყურებში შუილი): 10–20% (ცისპლატინი), ჩვეულებრივ მაღალ დოზებზე ან კუმულაციური გამოყენებისას გვხვდება.
• ნეფროტოქსიკურობა: 10–25% (ცისპლატინი), GFR-ის დაქვეითება, კრეატინინის მატება; კარგი ჰიდრატაციით შეიძლება თავიდან აცილება.
• დიარეა: 10–20%, ჩვეულებრივ დოცეტაქსელთან დაკავშირებული; შეიძლება ჰიდრატაცია და დიარეის საწინააღმდეგო მკურნალობა გახდეს საჭირო.
• კანის გამონაყარი / ერითემა: 5–15%, შეიძლება მსუბუქი ალერგიული რეაქციები იყოს.
• ჰიპერმგრძნობელობის რეაქციები: 5–10% (დოცეტაქსელი), ჩვეულებრივ მკურნალობის პირველ წუთებში; პრემედიკაციით თავიდან აიცილება.
• სითხის შეკავება (შეშუპება): 10–15% (დოცეტაქსელი), კორტიკოსტეროიდებით მცირდება.
• ღვიძლის ფერმენტების მატება: 5–15%, AST/ALT-ისა და ბილირუბინის ზრდა უნდა კონტროლდებოდეს.