حمایت همسر در مبارزه با سرطان پستان بسیار مهم است

سرطان بر زن و مرد متفاوت اثر میگذارد. مرد که ستون خانه دانسته میشود، وقتی همهچیز خوب است ناگهان با خبر بیماری همسر دستپاچه میشود؛ در پستان این برجستهتر است.
از دست رفتن هویت جنسی و قدرت زن، فروپاشی روانی و زوال هویت قدرتمند خانوادگی همراه سرطان پستان، بُعد جامعهشناختی بیماری را هم نشان میدهد.
برای یکپارچگی خانواده باید از زن حمایت کرد
سرطان پستان با شوک، نخست بیمار و سپس خانواده را منفی متأثر میکند. ابتلای زن و مرد نتایج متفاوت دارد. با سرطان مرد، زن گویی قویتر میشود و همسر و خانواده را در آغوش حمایت میگیرد؛ پیوندش بیشتر و مبارزه زندگی برای کنار هم نگه داشتن خانواده میشود. در برابر این رفتار محترم، از جانب همجنسان خود ناراحتم؛ زیرا با سرطان زن، مرد اغلب فروریخته، پریشان، جویای راه تازه، وحشتزده و ضعیف روانی میشود و شاید همسر را تنها بگذارد. اگر تومور پیشرفته باشد سامان دادن طول میکشد. به همین دلیل کشف زود و درمان کوتاه و ساده بازگشت به زندگی را آسان میکند، خانواده کمتر فرسوده و نتیجه ناخواسته کمتر میشود.
بیمار مرحله اولیه به پزشک هم روحیه میدهد
میتوانم بگویم بیمار پستان زودرس بر پزشک هم بسیار مثبت اثر دارد. وضعیت روانیاجتماعی زن اهمیت کشف زود را روشنتر میکند. تومور با عمل کوچک بدون برهم زدن یکپارچگی پستان برداشته و شاید بدون شیمیدرمانی یا پرتودرمانی راهی خانه میشود. نجات بیمار از سرطان برای پزشک انگیزه شگرفی است. بیمار زودرس را تبریک میگویم و بابت توجه به خود تشکر میکنم؛ اگر همسر نقش داشته، او را هم. با هم شادی کشف زود را تجربه میکنیم.
مردان همسر را به معاینه پستان تشویق کنند
میبینم زنان جامعه ترک با ارزش دادن بیشتر به خانواده تا خود، سلامت را نادیده میگیرند؛ برای فرزند، همسر، خانه و امور دیگر به خود نمیرسند. مرد وظیفه مهم دارد: پیش از 40 سال همسر را با معاینه پستان آشنا و به بررسی منظم زنان تشویق کند، خودمعاینه ماهانه را پیشنهاد و یادآوری کند. پس از 40 سال همراه ماموگرافی سالانه برود و خود نوبت بگیرد. اگر زن به دلایل مختلف کوتاهی میکند، مرد برنامهریزی و اجرا کند. فکر میکنم مردان حساساند؛ کافی است آگاهی کافی داده شود. از دل باور دارم اگر بدانند با چنین آگاهی و برنامه ساده خانواده را از چه خطری میرهانند، منظم انجام میدهند.
اگر در چکاپ چیزی پیدا شود چه؟
میبینم زنان از یافتن توده هنگام معاینه میترسند و وحشت میکنند.
مهمترین علت این هراس، سالها همراهی نام سرطان با ترس بود. از ناشناخته میترسیم، اما اکنون سرطان را میشناسیم. نخست تلفظ واژه را آموزش میدهیم، سپس قابل مبارزه و در پایان حلشدنی با تشخیص زود بودنش را شرح میدهیم. زیر خودمعاینه نکردن همین فوبیاست: اگر چیزی باشد؟ اگر واقعاً بداند اقدام کوچک نجاتش میدهد، نخواهد ترسید.
همه آقایان متأهل را در ماه آگاهی سرطان پستان به نشان دادن محبت و توجه به همسر دعوت میکنم..
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.