5 წლის Garrett-მა ანდერძითა და სიმწიფით მთელი მსოფლიო აატირა

სიკვდილი! ცხოვრების გარდაუვალი რეალობა, რომელზე საუბარსაც ვერიდებით და რომლის გაგონებასაც ხშირად ვერ ვიტანთ. ქვეყანაში, სადაც სიკვდილზე არ საუბრობენ, როგორ უნდა მართონ კარგად სიკვდილის პროცესი და შემდგომი პერიოდი? ბავშვობაში ბებია თავისთვის ამბობდა: „შვილო, ღმერთმა კარგი სიკვდილი მოგვცეს“, და ვერ ვიგებდი, რას გულისხმობდა. ახლა კი 50 წლის ვარ. როგორც ონკოლოგი, რომელიც ათასობით სიკვდილის პროცესს შეესწრო, თუ სიკვდილზე ვერ ვსაუბრობ და მის პროცესს ვერ ვხსნი, ეს მხოლოდ ჩემი ნაკლი ვერ იქნება. თქვენი აზრით, საზოგადოებრივად სიკვდილის გააზრებისა და მისთვის საუკეთესო, დამსახურებული ადგილის მიჩენის დრო არ დადგა? მერწმუნეთ, საზოგადოებები, რომლებიც სიკვდილზე ვერ საუბრობენ, თავად ცხოვრებაზეც ვერ საუბრობენ და მის ფასს ვერ იცნობენ. დღეს კიბოს მქონე ბავშვის ისტორიას წარმოგიდგენთ, რომელმაც გამომამჟღავნებინა შინაგანი ტკივილი, რომლის გააზრებითაც დავიღალე. გისურვებთ, სიკვდილის ფასი სიცოცხლესავით იცოდეთ...

Garrett Matthias-ის ღიმილითა და ცრემლებით სავსე ისტორია

6 ივლისს, მხოლოდ 5 წლის ასაკში, აშშ-ის Iowa-ში გარდაცვლილ Garrett Matthias-ს იშვიათი კიბოებისერთ-ერთი სახე დაუდგინდა. Garrett ებრძოდა კიბოს, რომელიც საფეთქლის ძვალსა და ქალას ნერვს მოიცავდა. როცა მშობლებმა ტერმინალური სტადიის შესახებ გაიგეს, გადაწყვიტეს, Garrett-ს ისეთ საკითხებზე რჩევა ჰკითხონ, რომლებზეც ზრდასრულებსაც კი ფიქრი უჭირთ, მაგალითად დაკრძალვა . ჰკითხეს, როგორ სურდა ცერემონიის ჩატარება, და სიკვდილის განცხადება ერთად მოამზადეს.

როცა Garrett-ს საყვარელი სუპერგმირების შესახებ ჰკითხეს, „Batman… და Thor, Iron Man და Hulk და Cyborg“ უპასუხა.

საყვარელი ფერების საკითხშიც ძალიან მტკიცეც იყო და ამავე დროს დაბნეულიც: „ლურჯი… და წითელი და შავი და მწვანე“

ამბობდა, რომ როცა გაიზრდებოდა, პროფესიონალი მოკრივე უნდოდა გამხდარიყო და თავს „ბულდოგად!“ აღწერდა.

საყვარელი ადამიანების სიას დედით, მამითა და დით იწყებდა. ოჯახის შემდეგ სია ასე გრძელდებოდა: ახალ სახლში გადასული ბებია და ბაბუა, შემდეგ ავტოსახლიანი ბებია და ბაბუა… მათ მოჰყვებოდა ბიძაშვილ-მამიდაშვილები, სუნიანი ბიძა, საყვარელი დეიდა და ბიძები. ბოლოს კი Batman!!!.

მის ყველაზე საყვარელ საქმეებს შორის იყო დასთან თამაში, თრეშ-მეტალის მოსმენა და მისი ლურჯი კურდღელი . Batman-იც სიაში მოხვდა. სძულდა კი შარვლები და ეს ბინძური სულელი კიბო.

Garrett ამბობდა, რომ „სიკვდილის შემდეგ გორილა გახდებოდა და მამას განავალს ესროდა“. "

დაწვა გინდა თუ დაკრძალვა?“ კითხვაზე პასუხად „Thor-ის დედასავით დაწვა და ხედ ქცევა, სადაც გორილად ქცევისას იცხოვრებდა“ სურვილი გამოთქვა.

როცა ჰკითხეს, როგორი დაკრძალვა სურდა, Garrett-მა უპასუხა: „დაკრძალვები სევდიანია: მე, რადგან 5 წლის ვარ, 5 გასაბერი სახლი, Batman და ნაყინი მინდა“.

Garrett-ის ოჯახმა განაცხადა, რომ 14 ივლისის ცერემონიაზე ბავშვის თითქმის ყველა სურვილს შეასრულებდნენ. დაკრძალვა „ფესტივალის ატმოსფეროში“ ჩაივლიდა: ხუთი გასაბერი სახლი, სხვა თამაშები და ფეიერვერკი იქნებოდა. მშვილდოსანი ცეცხლმოკიდებულ ისარს ესროდა მეზობლების ტბორზე პატარა ნავს, რომელიც Garrett-ის ფერფლს წაიღებდა.

თუმცა ოჯახმა, სანამ ფერფლისგან ხის შექმნის გზას იპოვიდა, Garret-ის ფერფლის შენახვა გადაწყვიტა.

5 წლისას სიცოცხლეს გამომშვიდობებული, ჩვენთვის ღიმილის დამტოვებელი Garrett-ის სიკვდილის განცხადება „მოგვიანებით გნახავთ, ლუზერებო! — დიდებული Garrett მოკლეშარვალა“ სიტყვებით მთავრდება.