اثر مصرف منظم آسپیرین بر خطر ابتلا به سرطان پروستات پیشرفته و طول عمر

بر اساس مطالعهای قابل توجه ارائهشده در سمپوزیوم سرطانهای ادراریتناسلی 2016 که هفتهٔ گذشته در آمریکا برگزار شد، مصرف منظم آسپیرین میتواند خطر نوع تهاجمی سرطان پروستات را کاهش دهد. همچنین در مردان مبتلا به سرطان پروستات که پس از تشخیص منظم آسپیرین مصرف میکنند، خطر مرگ نیز میتواند بهطور معناداری کاهش یابد.
آسپیرین معمولاً با سلامت قلب مرتبط دانسته میشود. اما در سالهای اخیر پژوهشهای بسیاری دربارهٔ مصرف آسپیرین در حوزهٔ سرطان انجام میشود. موضوع نوشتهٔ ما رابطهٔ مصرف آسپیرین با سرطان پروستات است. سرطان پروستات بیشتر بیماریای آهستهرشد یا بدون درد است، اما هر سال مرگهای بسیاری بر اثر آن مشاهده میشود. در مطالعهای ارائهشده در سمپوزیوم سرطانهای ادراریتناسلی 2016، نتیجه ارائه شد که در مردان بدون تشخیص سرطان پروستات و مصرفکنندهٔ منظم آسپیرین، خطر ایجاد سرطان پروستات پیشرفته 24% کاهش یافته است. همچنین در مردان دارای تشخیص بیماری، نشان داده شد مصرف منظم آسپیرین خطر مرگ را 39% کاهش میدهد. با این حال نشان داده شد مصرف منظم آسپیرین پیش از تشخیص، سود قابل توجهی در پیشگیری از سرطان پروستات پیشرفتهٔ ناحیهای یا درجهبالا ندارد.
در مطالعه، مردان ثبتشده بین سالهای 1982-2009 با تعداد 22.071 نفر مشاهده شدند. وضعیت سرطان پروستات و مصرف آسپیرین شرکتکنندگان با پرسشهای پرسشنامه سالانه بازبینی و سوابق بیمارستانی بررسی شد. در پژوهش ابتدا رابطهٔ مصرف منظم آسپیرین با سرطان پروستات موجب مرگ یا متاستاتیک (در مطالعه "lethal" نامیده شده) بررسی شد. مصرف منظم آسپیرین، هفتگی 3 قرص یا بیشتر تعریف شد.
پس از 27 سال مشاهده، با 403 مورد lethal، در مجموع 3193 مرد سرطان پروستات ایجاد شد. در مطالعه با در نظر گرفتن سن، شاخص تودهٔ بدن، نژاد و مصرف سیگار دیده شد در مردان بدون سرطان پروستات که منظم آسپیرین میگرفتند، خطر ایجاد بیماری 24% کمتر بود.
هنگام بررسی مردان دارای تشخیص سرطان پروستات، دیده شد در مصرفکنندگان منظم آسپیرین، خطر مرگ ناشی از سرطان پروستات نزدیک به 40% کاهش یافته است.
پژوهشگران فکر کردند فواید آسپیرین ممکن است از نقش آن در مهار پلاکتها ناشی شده باشد. این اندیشه مطرح شد که پلاکتها احتمالاً مانع تشخیص سلولهای سرطانی در گردش توسط دستگاه ایمنی میشوند، و آسپیرین با کاهش عملکرد پلاکتها ممکن است شناسایی سلولهای سرطانی توسط دستگاه ایمنی را ممکن کند. برخی پژوهشهای حیوانی در این زمینه این فرضیه را تأیید میکنند. این نیز توضیح میدهد چرا فقط بر سرطان پروستات گسترده/متاستاتیک مؤثر است و چرا بر سرطان ناحیهای اثر ندارد.
محدودیت اصلی این مطالعه تغییرات در دفعات و دوز مصرف آسپیرین شرکتکنندگانی بود که تقریباً بیش از 30 سال تحت مشاهده بودند. در مطالعهٔ آغازشده در 1982، شرکتکنندگان ابتدا روزانه 325 mg آسپیرین مصرف کردند، اما 5 سال پس از این مطالعه، با مشاهدهٔ فواید قلبیعروقی (بیماریهای قلبی) آسپیرین کمدوز، دوز لازم 81 mg تعیین شد و دوز ایدئال کاملاً روشن نشد.
این مطالعه نشان داده است آسپیرین ممکن است در بیماریهایی جز سرطانهای کولورکتال (رودهٔ بزرگ) و بیماریهای قلبی نیز سودمند باشد. نباید فراموش کرد یافتههای پژوهش انجامشده از یک مطالعهٔ مشاهدهای به دست آمدهاند. این نوع مطالعات بیشک کنجکاویبرانگیزند. با پژوهشهای آینده روشنتر خواهد شد آسپیرین در کدام سرطانها سودمند است و دوز ایدئال آن چه باید باشد.
منابع
Regular aspirin use and the risk of lethal prostate cancer in the Physicians' Health Study.
2016 Genitourinary Cancers Symposium. J Clin Oncol 34, 2016 (suppl 2S; abstr 306)
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.