آیا در تصمیم درمان سرطان پروستات زودرس با درجه پایین و متوسط، امید به زندگی نیز باید در نظر گرفته شود؟

درمان سرطان پروستات تصمیمی شخصی است. گزینهها باید از همه نظر ارزیابی شوند و درباره درمان، همراه با بیمار تصمیم گرفته شود.
در درمان سرطان پروستات زودرس گزینههای متعددی مانند جراحی، پرتودرمانی و پیگیری نزدیک وجود دارد. اما هر یک نسبت به دیگری مزایا و معایبی دارند. در این نقطه برای تعیین مناسبترین روش بیمار، باید همه عوامل لازم ارزیابی شوند.
در سرطان پروستات زودرس، روشهای تهاجمی مانند جراحی و پرتودرمانی میتوانند کیفیت زندگی را بهشدت کاهش دهند. بهویژه اگر بیمار بیماریهای همراه دیگری داشته باشد، خطر میتواند بسیار بیشتر شود و حتی مرگومیر غیرسرطانی را افزایش دهد. بنابراین در بیماران با خطر مرگ سرطانی پایین و خطر مرگ به علل دیگر بالا، اگر امید به زندگی هم کوتاه باشد، درمانهای محافظهکارانه به جای درمان تهاجمی میتوانند گزینه بهتری باشند. این درمانها بر جلوگیری از پیشرفت و کنترل بیماری با روشهایی مانند پیگیری نزدیک و دارودرمانی تکیه دارند. چنانکه سازمانهای معتبر ارائهدهنده راهنمای درمان مانند انجمنهای اورولوژی آمریکا و اروپا نیز در سرطان پروستات زودرس با درجه پایین و متوسط و امید به زندگی کمتر از 10 سال، درمان محافظهکارانه را به جای تهاجمی توصیه میکنند. زیرا مطالعات فراوان نشان دادهاند در این بیماران درمانهای تهاجمی مزیت بقای جدی ندارند.
اما به علت کافی نبودن دادههای بقای 10 ساله بر اساس سن و بیماریهای همراه در مردان سرطان پروستات، هنگام تصمیم درمان اغلب امید به زندگی در نظر گرفته نمیشود. قبلاً درباره امید به زندگی بر اساس سن، بیماری همراه و انتخاب درمان پژوهش شده، اما مطالعهای در منابع نیست که این دو معیار را با هم در نظر بگیرد. به همین دلیل اخیراً مطالعه جامعی و بسیار راهنما در این زمینه منتشر شد.
این مطالعه دادههای بیماران 66 ساله و بالاتر با سرطان پروستات زودرس درجه پایین یا متوسط به تعداد حدود 96000 نفر را شامل میشود. بیماران بر اساس تعداد و شدت بیماریهای همراه امتیاز گرفتند؛ امتیاز بالاتر یعنی بیماریهای همراه بیشتر و شدیدتر؛ و بر اساس سن نیز گروهبندی شدند. بر این اساس در سن 66-69 با امتیاز 2 یا بیشتر، سن 70-74 با امتیاز 1 یا بیشتر، و همه افراد 75 ساله و بالاتر، امید به زندگی کمتر از 10 سال بود. در مقابل در افراد با امید به زندگی زیر 10 سال، در سن 66-69 برای %68، سن 70-74 برای %69، سن 75-79 برای %57 و سن 80 و بالاتر برای %24، برخلاف توصیه درمان تهاجمی انجام شده بود.
در نتیجه درمان سرطان پروستات تصمیمی شخصی است. گزینهها باید از همه نظر ارزیابی و درمان همراه بیمار انتخاب شود. امید به زندگی هم باید در میان معیارهای تصمیم باشد. چنانکه در سرطان پروستات زودرس با درجه پایین و متوسط و امید به زندگی کمتر از 10 سال، درمان تهاجمی توصیه نمیشود. این مطالعه در ارزیابی امید به زندگی پژوهشی مهم و راهنماست. امیدواریم پس از آن پزشکان هنگام انتخاب درمان مناسب این معیار را بیشتر در نظر بگیرند.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.