آیا ندادن پرتودرمانی پس از جراحی حفظ پستان، در سالمندان مبتلا به سرطان پستان زودرس میتواند یک گزینه باشد؟

بر اساس یک مطالعه، در سالمندان مبتلا به سرطان پستان مرحله زودرس، ندادن پرتودرمانی پس از جراحی حفظ پستان هرچند خطر عود موضعی را کمی افزایش میدهد، تفاوتی از نظر بقای کلی ایجاد نمیکند.
سرطان پستان، شایعترین سرطان زنان، بر اثر رشد و تکثیر کنترلنشده سلولهای بافت پستان به هر علت ژنتیکی یا محیطی ایجاد میشود. درمان اصلی سرطان پستان جراحی است. در این اقدام، بافت توموری تشکیلشده از این سلولهای دارای رشد و تکثیر غیرطبیعی برداشته میشود و سپس برای جلوگیری از عود، پرتودرمانی انجام میگیرد. در جراحی سرطان پستان، روش مورد استفاده طی سالهای طولانی ماستکتومی، یعنی برداشتن کامل پستان سرطانی، بوده است. اما اثر ظاهری جدی این اقدام، کیفیت زندگی بیماران را بسیار کاهش میدهد. به همین دلیل در سالهای اخیر به جای برداشتن کامل پستان، جراحی حفظ پستان (لامپکتومی) برجسته شده که فقط توده توموری و کمی بافت سالم پیرامون آن برداشته میشود. در این روش که برای ظاهر بهتر ترجیح داده میشود، مهمترین نکته به حداقل رساندن خطر عود موضعی است. برای این کار حتماً پس از جراحی پرتودرمانی انجام میشود.
نتایج مطالعات بالینی، پرتودرمانی پس از جراحی حفظ پستان را در سرطان زودرس به رویکرد اساسی تبدیل کرده است. اما نکته مهم، ویژگی بیماران این مطالعات است. بخش بسیار بزرگی از بیماران ارزیابیشده جوان هستند؛ چنانکه سالمندان فقط %1-2 این مطالعات را تشکیل میدهند. حال آنکه ارزیابی سالمندان با دادههای جوانان درست نیست. زیرا مرگومیر سالمندان بیشتر و امید به زندگی آنها کوتاهتر است. بنابراین از نظر روانی و جسمی بیشتر تحت تأثیر پرتودرمانی قرار میگیرند. همچنین تحمل درمان در سالمندان کمتر است. به همین دلیل مطالعهای که اخیراً منتشر شد، پژوهشهایی با اکثریت بیماران سالمند مبتلا به سرطان پستان زودرس را گردآوری و تحلیل کرد و ضرورت پرتودرمانی پس از جراحی حفظ پستان را در آنها بررسی نمود.
این مطالعه با گردآوری و تحلیل دادههای 5 پژوهش جداگانه شامل 3190 بیمار انجام شد. بیماران دریافتکننده و دریافتنکرده پرتودرمانی پس از جراحی حفظ پستان مقایسه شدند و خطر عود موضعی 5 ساله در گروه پرتودرمانی % 2,2 و در گروه بدون آن % 6,5 یافت شد. اما با این حال تفاوت معناداری از نظر بقای کلی میان گروهها دیده نشد.
در نتیجه بر اساس این مطالعه، در سالمندان مبتلا به سرطان پستان زودرس، ندادن پرتودرمانی پس از جراحی حفظ پستان هرچند خطر عود موضعی را کمی افزایش میدهد، تفاوتی در بقای کلی ایجاد نمیکند. در این نقطه با در نظر گرفتن خطر عود میتوان گفت باید پرتودرمانی انجام شود؛ از سوی دیگر با توجه به نبود تفاوت بقا و سن بیمار، میتوان استدلال کرد چندان ضروری نیست. در این وضعیت درستترین رویکرد آن است که پزشک همراه بیمار و با توجه به اولویتهای او، خطر احتمالی عود و اثرهای آن تصمیم بگیرد.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.