آیا پایش فعال بدون مداخله میتواند گزینهای برای درمان سرطان پروستات با خطر متوسط باشد؟

مطالعه منتشرشده از سوی انجمن انکولوژی پزشکی آمریکا نشان داده است بخشی از بیماران مبتلا به سرطان پروستات با خطر متوسط ممکن است برای پایش فعال مناسب باشند.
هرچند سرطان پروستات از شایعترین و مرگبارترین سرطانها در مردان است، در صورت تشخیص زودهنگام و درمان درست، نتایج بسیار موفقی به دست میآید. طبیعتاً مانند هر سرطان دیگر، درمان سرطان پروستات نیز بر اساس مرحله متفاوت است. برای مثال در سرطان پروستاتی که به بافتهای دوردست گسترش نیافته (موضعی)، گزینههای متعددی مانند برداشتن بافت سرطانی با جراحی، پرتودرمانی یا پایش فعال وجود دارد. اما درست نیست با قطعیت بگوییم کدام درمان ایدهآلترین است. زیرا درمان سرطان پروستات تصمیمی شخصی است و بیمار و پزشک باید با هم درباره مناسبترین درمان تصمیم بگیرند. برای این کار باید همه پیشرفتهای مربوط به این روشها را از نزدیک دنبال کرد.
پایش فعال روشی است که تا وقتی بیماری پیشرفت نکرده، هیچ مداخلهای انجام نمیشود و بیمار با بررسیهای منظم از نزدیک پیگیری میشود. پس از آنکه مطالعات بالینی نشان دادند پایش فعال در سرطان پروستات کمخطر، بقایی نزدیک به جراحی و پرتودرمانی فراهم میکند، این روش به رویکرد استاندارد و پذیرفتهشده گستردهای در این گروه تبدیل شد. زیرا پرتودرمانی و جراحی در کنار مزایای بقا، عوارضی نیز دارند که مستقیماً کیفیت زندگی را تحت تأثیر قرار میدهد. به همین دلیل اخیراً استفاده از پایش فعال نه فقط در سرطان پروستات کمخطر، بلکه در خطر متوسط نیز مطرح شده است. در همین راستا اخیراً در سمپوزیوم سرطانهای ادراریتناسلی، مطالعهای ارائه شد که بیماران سرطان پروستات کمخطر و با خطر متوسط تحت پایش فعال را از نظر بقای کلی مقایسه میکرد.
در مطالعه، برای 237 بیمار با خطر متوسط و 708 بیمار کمخطر، در مجموع 945 بیمار سرطان پروستات، پایش فعال انجام شد و بیماران از نظر میزان بقای 10 و 15 ساله ارزیابی شدند. بر این اساس میزان بقای 10 ساله تقریباً در گروه کمخطر %83 و در گروه خطر متوسط %68 بود؛ میزان بقای 15 ساله در گروه کمخطر %69 و در گروه خطر متوسط %50 بود. یعنی هنگامی که در گروه خطر متوسط پایش فعال انجام میشود، میزان بقا بهطور معناداری کمتر از گروه کمخطر است.
اما در مطالعه دیگری که آن هم اخیراً منتشر شد و بیماران سرطان پروستات با خطر متوسط را به خطر متوسط مطلوب و نامطلوب تقسیم کرد، در پایش فعال پس از براکیتراپی، نوعی پرتودرمانی، مشاهده شد گروه کمخطر و گروه خطر متوسط مطلوب میزان بقای مشابهی داشتند.
در نتیجه در نگاه کلی، پایش فعال برای سرطان پروستات با خطر متوسط مناسب به نظر نمیرسد، اما ممکن است بخشی از این گروه برای این درمان مناسب باشند. ما نیز پیشبینی میکنیم در آینده هنگام تصمیمگیری درمان سرطان پروستات با خطر متوسط، این گروه با تقسیم به 2 بخش ارزیابی شود و همه پیشرفتهای این زمینه را از نزدیک دنبال خواهیم کرد.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.