ایمنیدرمانی نسل جدید Anti-OX40 و درمانهای ترکیبی سرطان

بدن برای حفظ سلامت فرایندهای پیچیدهٔ فراوانی دارد و تعادلشان را حفظ میکند. دستگاه ایمنی از مهمترین آنهاست. سلولهای ایمنی مجموعهای از نقاط وارسی مولکولی ساختهاند. چرا لازماند؟ این نقاط میتوانند با تقویت دفاع در برابر مهاجمان خارجی دستگاه ایمنی را فعال کنند یا مانع قدرت گرفتن بیشازحد و حمله به سلول سالم شوند.
حفظ تعادل دستگاه ایمنی
دستگاه ایمنی معمولاً ویروس یا باکتری را از بدن بیرون میراند، اما سرطان متفاوت است. چون سلول سرطانی بسیار شبیه سلول سالم است، واکنش کافی ایجاد نمیشود و سلولها تکثیر و بیمهار منتشر میشوند.
ایمنیدرمانی سرطان با تغییر تعادل، دستگاه ایمنی را برای حمله به سرطان و به حداقل رساندن اثر بر سلول سالم فعال میکند. اما دستگاه ایمنی پیچیده است و راههای گوناگونی میتوانند این تنظیم را در هر دو جهت تغییر دهند.
پشتیبانی سلول T
هدف ایمنیدرمانی استفاده از قدرت سلولهای ایمنی شناساییکننده و حملهکننده به سرطان، یعنی سلولهای Tاست. برای این کار نخست باید آنها را فعال کرد. سلولهای ارائهکنندهٔ آنتیژن سلولهای ایمنی تخصصیاند که پروتئین اختصاصی سرطان، آنتیژن، را نشان میدهند تا سلول T هدفش را بشناسد. این کار زنجیرهای از رخدادهای سلولی فعالکنندهٔ T را نیز تحریک میکند.
پژوهش موضوع نوشته این فرایند را هدف میگیرد. هنگام ارائهٔ آنتیژن به سلول T، پروتئین سطح سلول به نام OX40 به افزایش فعالیت T کمک میکند. با داروی ایمنیدرمانی Anti-OX40، آنتیبادیای که برخلاف نامش به OX40 متصل و فعالش میکند، میتوان فعالیت ایمنی را افزایش داد. برخلاف آنتیبادیهای تازهکشفشده که استفاده از آنها برای درمان سرطانهای مختلف آغاز شده، یعنی anti-CTLA4 (ipilimumab)، anti-PD1 (nivolumab, pembrolizumab) و anti-PDL1 (atezolizumab)، anti-OX40با فعال کردن مولکول متصلشونده، OX40، اثر میکند.
تقویت فعالسازی ایمنی

تصور میشود یکی از اثرهای Anti-OX40 افزایش تعداد سلولهای T قابل فعالسازی برای یافتن و حمله به سرطان است.
Anti-OX40 ممکن است عمر سلولهای T را افزایش دهد؛ یعنی آنها بیشتر زنده بمانند و زمان بیشتری برای ایجاد حافظهٔ سلولی علیه آنتیژن سرطان داشته باشند. با این حافظه، در برخورد دوباره پاسخ ایمنی سریعتر و قویتری علیه سلول سرطانی ایجاد میشود.
فایدهٔ دیگر Anti-OX40 ممکن است افزایش تولید پیامهای هشدار ایمنی موسوم به سیتوکین باشد. Anti-OX40 میتواند به T در تولید سیتوکینهایی مانند اینترفرون گاما با خواص ضدتوموری شناختهشده کمک کند.
کاهش موانع دستگاه ایمنی
ابزارهایی مانند Anti-OX40 که فعالسازی ایمنی را افزایش میدهند در درمان سرطان امیدبخشاند، اما گاهی تمرکز بر فعالسازی برای تغییر نتیجه کافی نیست.
از دشواریهای ایمنیدرمانی، هوشمندی سرطان و ایجاد راههای پنهان شدن از ایمنی است. پروتئین PD-L1 نمونهای از ابزار سرطان برای عبور از مانع ایمنی است؛ به PD-1 و B7.1 روی سطح T متصل و آنها را غیرفعال میکند.
در نوع دیگری از ایمنیدرمانی، آنتیبادی مانع اتصال PD-L1 به پروتئینهای PD-1 و B7.1 روی T میشود؛ این روش anti-PDL1 نام دارد. داروهای Anti-PDL1 میتوانند شناسایی و حملهٔ T به سرطان را ممکن و دستگاه ایمنی را به مبارزه هدایت کنند. یکی از آنها Atezolizumabدر 18 مه 2016 برای سرطان مثانهٔ مرحلهٔ 4 تأیید FDA گرفت.

ایمنیدرمانیهای ترکیبی
امروز با هدفگیری چند مرحله از چرخهٔ ایمنی، از زاویههای متفاوت به ایمنیدرمانی سرطان نگاه و ترکیبهایی ارزیابی میشود که بهترین کمک را به حمله علیه انواع مشخص سرطان کنند. این رویکردها میتوانند سلول سالم را هم تحت تأثیر بگذارند؛ به همین دلیل دانشمندان پژوهش را ادامه میدهند.

تصور میشود با افزایش فعالسازی به کمک Anti-OX40 و کاهش مهار به کمک anti-PDL1، راهی برای تغییر عملکرد ایمنی و پیشرفت مهم در درمان سرطان پیدا شود.
منابع
Rationale for anti-OX40 cancer immunotherapy.
Eur J Cancer. 2016 Jan;52:50-66. doi: 10.1016/j.ejca.2015.08.021. Epub 2015 Nov 30.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.