گزینه درمانی تازه برای سرطان پیشرفته کبد: لنواتینیب

با وجود پیشرفت پزشکی سرطان، تا همین اواخر برای سرطان پیشرفته کبد فقط 1 خط درمان تأییدشده داشتیم. سرطان کبد از نظر زیستشناسی و نحوه ایجاد با دیگر سرطانها متفاوت است؛ اگر در مرحله پیشرفته تشخیص داده شود، نخست سورافنیب، داروی هدفمند ضدسرطان به شکل قرص خوراکی، را انتخاب میکنیم. رگورافنیب، Stivarga، که در صورت پاسخ ندادن بیماری به سورافنیب، Nexavar، قابل استفاده است، در آوریل 2017 تأیید FDA گرفت و وارد مصرف شد، اما هنوز در کشور ما برای سرطان کبد تأیید نشده است. در پژوهشی جالب در کنگره سرطان آمریکا در سال 2017 پیشبینی شد لنواتینیب با بهترین نتایج بهدستآمده تاکنون در درمان سرطان پیشرفته کبد، در آینده قابل استفاده باشد.
سرطانها در کبد به 2 شکل دیده میشوند. نخست، سرطانهایی که از سلولهای خود کبد منشأ میگیرند و تومور اولیه کبد نام دارند. دوم، سرطانهای اندامهای دیگر که به کبد متاستاز میدهند؛ سرطانهای روده بزرگ، ریه، معده، پانکراس و پستان بیشتر از بقیه به کبد متاستاز میدهند.
وقتی از تومور اولیه کبد سخن میگوییم، سرطان هپاتوسلولار یا کارسینوم هپاتوسلولار، HCC، به ذهن میآید؛ از هر 5 سرطان اولیه کبد، 4 مورد را تشکیل میدهد. این سرطان از انواع شایع در جهان است و در سالهای اخیر فراوانی آن در کشورهای توسعهیافته افزایش دارد. در جهان از نظر شیوع رتبه 5 را دارد، اما در کشور ما در میان 10 سرطان شایع نخست نیست. برآورد میشود هر سال حدود 1100 مورد تازه سرطان کبد در کشور ما رخ دهد.
سرطان کبد در 3 مرحله بررسی میشود:
- سرطان موضعی کبد قابل برداشت با جراحی،
- سرطان موضعی کبد غیرقابل برداشت با جراحی و
- سرطان کبد مرحله پیشرفته.
بیش از نیمی از سرطانهای کبد در مرحله پیشرفته تشخیص داده میشوند. این موضوع نشان میدهد گزینههای درمانی تازه در چنین سرطانی که در مرحله پیشرفته فرصت درمان کمی دارد، چقدر مهماند.
مطالعه REFLECT
در مطالعه REFLECT ارائهشده در ASCO 2017، یک کارآزمایی فاز 3، تعداد 954 بیمار مبتلا به سرطان کبد پیشرفته شرکت کردند که درمان قبلی نداشتند و تومورهایشان قابل برداشت جراحی نبود. در دو سوم بیماران، سرطان به بیرون کبد گسترش یافته یا عروق را درگیر کرده بود.
در سال 2015 برای سرطان تیروئید، و در سال 2016 برای سرطان کلیه داروی لنواتینیب با نام تجاری Lenvima تأیید FDA گرفت. این دارو با جلوگیری از عملکرد تیروزینکیناز موجود در غشای سلول، یعنی گیرندهآن اثر میکند. گیرندههای تیروزینکیناز عموماً در رشد و تکثیر سلول سرطانی، ساخت عروق تازه و گسترش به بافتهای دور نقش دارند. وقتی این ساختارها از کار بیفتند، سلولهای سرطانی بیاثر میشوند و همزمان از ایجاد ساختارهای تازه جلوگیری خواهد شد.
در مطالعه به نیمی از بیماران روزانه یک نوبت لنواتینیب با دوز 8 یا 12 mg و به نیم دیگر روزانه دو نوبت سورافنیب با دوز 400 mg داده شد.

در پایان مطالعه، مدت بدون پیشرفت بیماری با درمان در دریافتکنندگان سورافنیب حدود 4 ماه بود، در حالی که با لنواتینیب به 9 ماه رسید. همچنین فقط %9 بیماران به سورافنیب پاسخ کامل دادند، اما این میزان در دریافتکنندگان لنواتینیب %24 بود. میانه بقا با لنواتینیب حدود 14 ماه بود، در حالی که با سورافنیب حدود 12 ماه باقی ماند.
این مطالعه در نهایت چه معنایی برای ما دارد؟
لنواتینیب در درمان سرطان پیشرفته کبد نتایج مؤثرتری از سورافنیب داشت. با این حال برای تبدیل شدن لنواتینیب به درمان استاندارد این بیماری، نتایج باید با مطالعات آینده تأیید شوند. پیشرفتهای این حوزه را برای شما دنبال و منتشر خواهیم کرد.
منابع
2017 ASCO Annual Meeting. Abstract No: 4001
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.




نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.