پیشرفت انقلابی در درمان سرطان پیشرفته پروستات

بر اساس نتایج مطالعهای که اخیراً در نشست برگزارشده توسط انجمن آمریکایی انکولوژی بالینی (ASCO) اعلام شد؛ مشخص شده است که در سرطان متاستاتیک پروستات (سرطانی که به بافتهای دوردست گسترش یافته است)، استفاده از داروی شیمیدرمانی دوستاکسل که معمولاً پس از ایجاد مقاومت به درمان مهار هورمونی به کار میرود، در صورت استفاده همزمان با درمان مهار هورمونی نتایج بهتری ایجاد میکند و بقا را بهطور چشمگیری افزایش میدهد.
سرطان پروستات چیست؟
سرطان پروستات پس از سرطان پوست، شایعترین نوع سرطان در مردان است. این بیماری از نظر مرگومیر ناشی از سرطان نیز در رتبه دوم قرار دارد. افزون بر این، سرطان پروستات یکی از انواع سرطانهایی است که ناشناختههای بیشتری درباره آن وجود دارد. برای مقابله با این سرطان، چه در زمینه پیشگیری و تشخیص زودهنگام و چه در زمینه درمان، به پیشرفتهای بیشتری نیاز است. به همین دلیل، پژوهشها درباره سرطان پروستات با جدیت بسیار ادامه دارد و هر روز پیشرفتهای جدید و امیدبخشی حاصل میشود.
درمان سرطان پروستات
درمان سرطان پروستات، مانند سایر انواع سرطان، بر اساس مرحله بیماری متفاوت است. در حالی که سرطان مرحله اولیه، یعنی سرطانی محدود به پروستات که به بافتهای دوردست گسترش نیافته است، بهراحتی با روشهایی مانند جراحی، پرتودرمانی و پایش دقیق قابل درمان است، درمان سرطان متاستاتیک، یعنی سرطانی که از پروستات فراتر رفته و به بافتهای دوردست گسترش یافته است، بسیار دشوار است. به همین دلیل، راهبردهای اتخاذشده برای بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته پروستات که گسترش یافته است، بر طولانیتر کردن زندگی تا حد امکان متمرکز است. روش استاندارد درمان در این بیماران ابتدا جلوگیری از پیشرفت سرطان با درمان مهار آندروژن (درمان هورمونی) و سپس، با ایجاد مقاومت به این درمان، طولانیتر کردن اندک زندگی با داروی شیمیدرمانی دوستاکسل است. با این حال، مطالعهای که اخیراً در نشست ASCO اعلام شد، میتواند این روند درمانی را تغییر دهد.
پیشرفت در درمان سرطان متاستاتیک پروستات
در مطالعهای که یکی از بزرگترین پیشرفتهای سالهای اخیر در سرطان متاستاتیک پروستات ارزیابی میشود؛ 790 مرد مبتلا به سرطان پروستات گسترشیافته به نواحی دوردست، به 2 گروه تقسیم شدند. در یکی از گروهها دوستاکسل همراه با درمان مهار آندروژن تجویز شد، در حالی که گروه دیگر فقط درمان مهار آندروژن دریافت کرد و به مدت 29 ماه پیگیری شد. با بررسی نتایج مشخص شد که دوستاکسل تجویزشده همراه با درمان مهار آندروژن، بقا را در این گروه حدود 17 ماه بیشتر کرده است. همچنین مشاهده شد که در این گروه، نشانههای نشاندهنده پیشرفت بیماری (مانند افزایش سطح PSA، بروز علائم جدید و بدتر شدن نتایج آزمایشها) 6 ماه دیرتر ظاهر شدهاند. افزون بر این، مشخص شد روش بهکاررفته، بهویژه در موارد دارای بار توموری بالا (تومورهایی که به اندامهای داخلی و/یا دستکم 4 استخوان گسترش یافتهاند یا دستکم به استخوانی خارج از ناحیه لگن گسترش یافتهاند و امتیاز گلیسون آنها بین 8 و -10 بوده است) مؤثرتر است. نتایج بهدستآمده واقعاً چشمگیر و در حد تغییر درمان استاندارد هستند.
در حالی که سرطان متاستاتیک پروستات در گذشته کاملاً بنبست به نظر میرسید، این مطالعات و پژوهشهای امیدبخش مشابه، شروع به گشودن مسیرهای کاملاً جدیدی در درمان این بیماری کردهاند. هنگامی که سرطان پروستات به بافتهای دوردست گسترش مییافت، در گذشته عملاً راهی برای درمان وجود نداشت؛ اما اکنون گزینههای درمانی متعددی برای طولانیتر کردن زندگی این بیماران وجود دارد و با مطالعات جدید، گزینههای موجود هر روز بیشتر میشوند. مزیت بقای 17 ماههای که میتوان از تجویز دوستاکسل همراه با درمان مهار آندروژن به دست آورد، نتیجهای است که حتی میتواند درمان استاندارد فعلی این بیماران را تغییر دهد. با این حال، برای این کار همچنان به زمان و پژوهش بیشتری نیاز است.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.