رویکرد «سرطان پستان گرفتهام، تمام پستانم را بردارید و نجاتم دهید» چقدر درست است؟

بر اساس مطالعهای ارائهشده در سمپوزیوم سرطان پستان San Antonio در دسامبر 2015، در سرطان پستان مرحلهٔ اولیه، جراحی حفظ پستان و پرتودرمانی پس از آن در مقایسه با ماستکتومی کلاسیک میزان بقای بالاتری فراهم میکنند. همچنین به لطف پرتودرمانی پس از این تکنیک، میزان عود و انتشار به بافتهای دور نیز پایینتر است.
وضعیتی را در زنانی که تازه تشخیص سرطان پستان گرفتهاند اغلب میبینم که در تعیین نوع جراحی بسیار مهم است. زنی که با سرطان روبهرو میشود طبیعی است بترسد و نخست بخواهد جانش را نجات دهد. همچنین میبینم بیماران بهنوعی از پستان خود عصبانیاند، زیرا موجب سرطان شده و زندگیشان را تهدید میکند. این دو برداشت احساس رهایی هرچه زودتر از آن پستان را ایجاد میکنند. به این دلایل انتظار بسیاری از بیماران از جراحان، بهجای جراحی حفظ پستان، یعنی برداشتن بخشی از پستان که ماستکتومی جزئی مینامیم، برداشتن کامل پستان است.
دو برداشت نادرست این احساس زن مبتلا به سرطان پستان را تغذیه میکنند: نخستین برداشت نادرست اجتماعی این تصور است که برداشتن کامل پستان سرطانی، احتمال ایجاد دوبارهٔ تومور در آینده را از بین میبرد. دوم اینکه در هر حال بافتی دارد که از آن عصبانی است، به او آسیب زده و میخواهد از آن رها شود. بیمار با این احساسات اگر با جراحی ماهر در سرطان پستان روبهرو نشود، بیشتر عمل ماستکتومی به شکل برداشتن کامل پستان را انتخاب میکند. تصور کنید از دست رفتن کامل پستان زنی با تومور 1 cm چقدر اندوهبار است. زیرا پس از بهبود از سرطان پستان، هرچند در آغاز ترس کاملاً بر سرطان متمرکز باشد، برداشت بعدی ناخشنودی، نگرانی، اختلال یکپارچگی بدن و آسیب دیدن ادراک جنسی خواهد بود. درست در این نقطه، مطالعهٔ موضوع نوشتهٔ ما نوری بر این آشفتگی افکنده است. اکنون ما انکولوژیستها پاسخ بسیار نیرومندی به رویکرد جراحی با این اندیشه و نگرانی بیماران داریم.
در سرطان پستان، شایعترین نوع سرطان در زنان، برداشتن بافت سرطانی از بدن با جراحی در مرحلهٔ اولیه پایهٔ درمان را تشکیل میدهد. در این نقطه گرچه چند گزینه وجود دارد، بهطور کلی 2 رویکرد جراحی برجستهاند: ماستکتومی که بافت پستان کاملاً برداشته میشود و جراحی حفظ پستان (لومپکتومی) که فقط تومور همراه با مقداری بافت سالم اطراف آن برداشته میشود.
بزرگترین مزیت جراحی حفظ پستان، حفظ بخش بزرگی از پستان بیمار و به دست آوردن ظاهر بهتر است. بزرگترین نگرانی دربارهٔ این روش، بندر بالقوه بودن بافت باقیمانده برای سلولهای سرطانی و میزان عود تا %30 بوده است. اما پرتودرمانی پس از عمل این مشکل را حل کرده و هزاران پژوهش انجامشده در بیش از 20 سال نشان دادهاند در بیمارانی که بهجای جراحی حفظ پستان و پرتودرمانی پس از آن ماستکتومی انتخاب شده، طول عمر بیشتر نیست. یعنی نشان داده شده است جراحی حفظ پستان، علاوه بر نتیجهٔ زیبایی بسیار بهتر، از نظر کارایی نیز از ماستکتومی عقب نیست. اما این مطالعهٔ جدید موضوع نوشتهٔ ما، جراحی حفظ پستان را گامی جلوتر برده و نشان داده است از نظر بقا نیز میتواند بر ماستکتومی برتری داشته باشد.
در مطالعه، برای 22 هزار نفر جراحی حفظ پستان و سپس پرتودرمانی و برای 15 هزار نفر ماستکتومی انجام شده بود؛ در مجموع 37 هزار زن مبتلا به سرطان پستان مرحلهٔ اولیه، میزان بقای 10 ساله و میزان عود و انتشار (متاستاز) بیماری ارزیابی شد. در نتیجه در بیماران تحت جراحی حفظ پستان و پرتودرمانی پس از آن، میزان زنده ماندن 10 ساله حدود %77 و در ماستکتومی حدود %60 بود. همچنین عود و متاستاز بیماری در گروه ماستکتومی بیشتر بود. این تفاوت با پرتودرمانی پس از جراحی حفظ پستان مرتبط دانسته شد.
در نتیجه این مطالعه نشان میدهد جراحی حفظ پستان فراتر از کارایی مشابه ماستکتومی، مؤثرتر است. در این نقطه، جراحی حفظ پستان که هم کارایی بالا و هم نتایج زیبایی بهتر ارائه میدهد، باید در نبود هرگونه مانع روش ترجیحی این بیماران باشد. اما باز هم این تصمیم شخصی است و باید با ارزیابی چندجانبهٔ بیمار، نزدیکان بیمار و پزشک گرفته شود.
منابع
Higher 10-year overall survival after breast conserving therapy compared to mastectomy in early stage breast cancer: A population-based study with 37,207 patients.
2015 San Antonio Breast Cancer Symposium. December 8–12. Abstract S3-05
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.