მკვლელობა და ვირსუნგის სადინარი 1642 — იდუმალი ორგანო და იდუმალი აღმოჩენა
პანკრეასის ქირურგები John Howard და Walter Hess წერენ: „პადუაში პანკრეასის სადინარის აღმოჩენა გერმანელი (Johann Georg) Wirsung-ის მიერ პანკრეასის შესახებ ჩვენი ცოდნის ისტორიის ერთ-ერთ უდიდეს ეტაპად უნდა ქცეულიყო და მართლაც მედიცინის ისტორიის გარდამტეხ მომენტად იქცა.“ ანატომისტმა Johann Wirsung-მა პანკრეასის სადინარი 1642 წელს მკვლელის ცხედრის გაკვეთისას აღმოაჩინა. ის პანკრეასს ნაღვლის საერთო სადინართან აერთებს და ეს ორი სადინარი ერთად თავის შიგთავსს თორმეტგოჯა ნაწლავში, წვრილი ნაწლავის საწყის ნაწილში ცლის. მის პატივსაცემად ვირსუნგის სადინრადაც წოდებული ეს მილი პანკრეასის ფერმენტებს ატარებს საკვების მონელების დასახმარებლად.
პანკრეასი ექიმებისთვის ყოველთვის ერთგვარი საიდუმლო იყო. მართალია, Wirsung თავისი სადინარის დანიშნულებაში დარწმუნებული არ იყო, მაგრამ მისი აღმოჩენა მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა, რადგან პანკრეასის, როგორც სითხის გამომყოფი ჯირკვლის, როლი განსაზღვრა. აღმოჩენის გამოქვეყნების ნაცვლად Wirsung-მა ევროპელ ანატომისტებს კომენტარებისთვის ნახატები გაუგზავნა. ერთი წლის შემდეგ, როცა სახლთან მეზობლებს ესაუბრებოდა, Wirsung-ს ესროლეს და მოკლეს. მის მენტორს, ანატომისტ Johann Wesling-ს, დანაშაული დასდეს ბრალად, რადგან ამბობდნენ, რომ Wirsung-ის აღმოჩენის შურდა. თუმცა Wesling გამართლდა და მკვლელის ვინაობის შესახებ მრავალი ურთიერთსაწინააღმდეგო ამბავი დღემდე ისტორიის წიგნებში რჩება.
ზოგი გადმოცემა მკვლელად მედიცინის სტუდენტ Moritz Hoffmann-ს ასახელებს, რომელიც Wirsung-ის ცნობილ გაკვეთას ესწრებოდა. მკვლელობიდან ხუთი წლის შემდეგ Hoffmann-მა განაცხადა, რომ Wirsung-ის მიერ ადამიანის გაკვეთამდე ერთი წლით ადრე ვირსუნგის სადინარი ინდაურში აღმოაჩინა. ასევე ამტკიცებდა, რომ Wirsung-ს ეს აღმოჩენა შეატყობინა. თუმცა ყველაზე სავარაუდო ეჭვმიტანილი Giacomo Cambier-ია. მკვლელობამდე მხოლოდ ერთი კვირით ადრე Cambier იძულებული გახდა „მისი ხასიათის შესახებ ეჭვების“ გამო გერმანელ ხელოვანთა ერის პროკურორის თანამდებობა დაეტოვებინა, Wirsung კი გადაწყვეტილების პროცესში მონაწილეობდა.
სტატიის ილუსტრაციის განმარტება: პანკრეასის სადინარი (მოყვითალო პანკრეასში მდებარე ცენტრალური მოყავისფრო-ნარინჯისფერი მილი) პანკრეასს ნაღვლის საერთო სადინართან (მწვანე მილი) აერთებს და ორივე სადინარი ერთად თავის შიგთავსს თორმეტგოჯა ნაწლავში (მარცხნივ მდებარე ყავისფერი მილი) ცლის.
სტატიაში მოხსენიებული ისტორიული პირები: Johann Georg Wirsung (1589–1643), Johann Wesling (1598– 1649), Moritz Hoffmann (1622–1698)
წყაროები
ეს სტატია სასარგებლო იყო თქვენთვის?
თქვენი გამოხმაურება გვეხმარება შინაარსის გაუმჯობესებაში.
მკითხველთა კომენტარები
გაგვიზიარეთ თქვენი კომენტარი
თქვენი სახელი და კომენტარი მხოლოდ ადმინისტრატორის დამტკიცების შემდეგ გამოქვეყნდება. ელფოსტის მისამართი ვიზიტორებს არასოდეს ეჩვენებათ.
პირველმა დაწერეთ კომენტარი.