قتل و مجرای ویرسونگ 1642؛ اندامی مرموز و کشفی مرموز

جراحان پانکراس، John Howard و Walter Hess، می‌نویسند: «کشف مجرای پانکراس در پادووا به‌دست آلمانی، Johann Georg Wirsung، قرار بود یکی از بزرگ‌ترین نقاط عطف تاریخ شناخت ما از پانکراس باشد و به‌راستی نقطهٔ عطفی در تاریخ پزشکی شد.» مجرای پانکراس که کالبدشناس Johann Wirsung در 1642 هنگام تشریح جسد یک قاتل کشف کرد، پانکراس را به مجرای مشترک صفرا وصل می‌کند و این دو مجرا با هم محتویات خود را به دوازدهه، بخش آغازین رودهٔ باریک، می‌ریزند. این مجرا که به افتخار او مجرای ویرسونگ نیز نامیده می‌شود، لوله‌ای است که آنزیم‌های پانکراس برای کمک به هضم غذا از آن می‌گذرند.

پانکراس همیشه برای پزشکان تا حدی مرموز بود. گرچه Wirsung از هدف مجرا مطمئن نبود، یافته‌اش مهم بود؛ زیرا نقش پانکراس را به‌عنوان غدهٔ ترشح‌کنندهٔ مایع مشخص کرد. به‌جای انتشار یافته، طرح‌ها را برای نظرخواهی به کالبدشناسان اروپایی فرستاد. یک سال بعد، نزدیک خانه هنگام گفت‌وگو با همسایگان، هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد. استاد راهنمایش، کالبدشناس Johann Wesling، به‌علت شایعهٔ حسادت به کشف، متهم شد. اما Wesling تبرئه شد و داستان‌های متناقض فراوان دربارهٔ هویت قاتل هنوز در کتاب‌های تاریخ هستند.

برخی روایت‌ها، دانشجوی پزشکی Moritz Hoffmann حاضر در تشریح مشهور را قاتل می‌دانند. پنج سال پس از قتل، Hoffmann ادعا کرد یک سال پیش از تشریح انسان توسط Wirsung، این مجرا را در بوقلمون کشف و او را مطلع کرده بود. اما محتمل‌ترین مظنون Giacomo Cambier است. فقط یک هفته پیش از ترور، Cambier به‌علت «تردید دربارهٔ شخصیتش» ناچار شد از سمت دادستانی ملت هنرمندان آلمان استعفا دهد و Wirsung در تصمیم‌گیری دخیل بود.

توضیح تصویر نوشته: مجرای پانکراس، لولهٔ مرکزی قهوه‌ای‌نارنجی در پانکراس زردفام، پانکراس را به مجرای مشترک صفرا، لولهٔ سبز، وصل می‌کند و این دو با هم محتویات را به دوازدهه، لولهٔ قهوه‌ای سمت چپ، می‌ریزند.

شخصیت‌های تاریخی نام‌برده: Johann Georg Wirsung (1589–1643), Johann Wesling (1598– 1649), Moritz Hoffmann (1622–1698)

• موضوع پیشین: William Harvey 1628؛ نخستین توصیف‌کنندهٔ درست گردش خون
• موضوع بعدی: دستگاه لنفاوی 1652؛ هم هشدار و هم دفاع