William Harvey 1628؛ نخستین توصیف‌کنندهٔ درست گردش خون

خبرنگار علمی Robert Adler می‌گوید: "امروز، اصول گردش خون در بدن بدیهی به نظر می‌رسد. کودک دبستانی می‌آموزد قلب خون غنی از اکسیژن را از راه سرخرگ به بدن می‌فرستد، سیاهرگ خون دارای دی‌اکسیدکربن را به قلب بازمی‌گرداند و مویرگ کوچک، سرخرگ و سیاهرگ را به هم وصل می‌کند. بااین‌حال، کارکرد قلب و رگ‌ها از دوران باستان تا ربع نخست قرن هفدهم، رازی عمیق ماند."

پزشک انگلیسی William Harvey نخستین کسی بود که گردش خون بدن را با جزئیات درست توصیف کرد. Harvey در اثر 1628 خود، De Motu Cordis، یعنی حرکت قلب و خون در حیوانات، مسیر درست خون را با مطالعهٔ حیوان زنده دنبال کرد؛ رگ‌های مختلف نزدیک قلب را می‌فشرد یا می‌برید و جهت جریان را ثبت می‌کرد. همچنین به رگ‌های نزدیک پوست افراد فشار می‌آورد و با مشاهدهٔ تورم و قسمت‌های گرفته یا رنگ‌پریدهٔ بازو، جهت جریان را یادداشت می‌کرد. برخلاف پزشکانی که می‌پنداشتند کبد خونِ پیوسته جذب‌شونده توسط بدن را می‌سازد، او نشان داد خون بازمی‌گردد و دوباره گردش می‌کند. همچنین فهمید دریچه‌های کشف‌شده توسط استادش Hieronymus Fabricius در سیاهرگ، جریان یک‌طرفه به سوی قلب را تسهیل می‌کنند.

Harvey خون را در سرخرگ‌ها و سیاهرگ‌های کوچک‌تر دنبال کرد، اما میکروسکوپ نداشت و فقط می‌توانست اتصال میان آن‌ها را فرض کند. تنها چند سال پس از مرگش، پزشک ایتالیایی Marcello Malpighi با میکروسکوپ، مویرگ‌های کوچک تأمین‌کنندهٔ این اتصال دشواریاب را دید.

مطالعات گوناگون گردش خون پیش از Harvey وجود داشتند. مثلاً پزشک یونانی Praxagoras دربارهٔ سرخرگ و سیاهرگ بحث کرد، اما گفت سرخرگ هوا حمل می‌کند. در 1242، پزشک عرب مسلمان ابن‌نفیس جریان خون میان قلب و ریه را توضیح داد.

توضیح تصویر نوشته: William Harvey گردش خون بدن را با جزئیات درست توصیف کرد، از جمله دور شدن خون اکسیژن‌دار از قلب و بازگشت خون بی‌اکسیژن به آن.

شخصیت‌های تاریخی نام‌برده: Praxagoras (340 B.C.–280 B.C.), Ibn al-Nafis (1213–1288), Hieronymus Fabricius (1537–1619), William Harvey (1578–1657), Marcello Malpighi (1628–1694)

• موضوع پیشین: Pietro da Cortona و طرح‌های ماندگارش 1618؛ درمان با علم است، نه تصادف
• موضوع بعدی: قتل و مجرای ویرسونگ 1642؛ اندامی مرموز و کشفی مرموز