რა არის ბიორეზონანსი? აქვს თუ არა ადგილი კიბოს მკურნალობაში?

რა არის ბიორეზონანსი?

ბიორეზონანსი არის მეთოდი, რომელიც ეფუძნება მტკიცებას, რომ დაავადებები ორგანიზმის ელექტრული წონასწორობის დარღვევების გამოვლენით დიაგნოსტირდება და ამ წონასწორობის აღდგენით იკურნება. 1977 წელს გერმანელი ექიმის ფრანც MOrell-ისა და ინჟინერ ერიხ RAsche-ს მიერ წამოყენებულ მეთოდს MORA თერაპიაც ეწოდება. ამ მეთოდში ამტკიცებენ, რომ დაავადებული ქსოვილები ნორმალურისგან განსხვავებულ ელექტრომაგნიტურ ტალღებს გამოსცემს და ზოგი ელექტრონული მოწყობილობით ამ განსხვავების აღმოჩენა დაავადებების დიაგნოსტიკას შესაძლებელს ხდის. ამ ასპექტით მას ელექტროდერმული ტესტი ეწოდება. ასევე ამტკიცებენ, რომ ამ ელექტრომაგნიტური სიხშირეების შებრუნებული სახით მიწოდება არანორმალურ ქსოვილებს ან უჯრედებს ასწორებს და ამგვარად დაავადებებს კურნავს. ამიტომ ის მკურნალობის მეთოდადაცაა წარმოდგენილი. იმასაც კი ამტკიცებენ, რომ თუ ადამიანი ავად არ არის, ნორმალური ქსოვილების სიხშირეთა შეუბრუნებლად მიწოდება ორგანოებს აძლიერებს. ამგვარად, თითქოს დაავადებების პრევენციასაც ეხმარება.

როგორ გამოიყენება და რა მდგომარეობებისთვის?

ბიორეზონანსული თერაპიის გავრცელებული გამოყენების მიხედვით;

თავდაპირველად იღებენ პაციენტის ისტორიას და მარტივ ფიზიკურ გასინჯვას ატარებენ. შემდეგ კეთდება სისხლის ანალიზი, რომელიც, მათი მტკიცებით, განსაკუთრებულია. ამბობენ, რომ ანალიზით ალერგენების, მიკროორგანიზმებისა და კიბოს უჯრედების სიხშირულ კოდებს იკვლევენ. შემდეგ სხეულზე ელექტრონულ მოწყობილობასთან დაკავშირებულ ელექტროდებს ათავსებენ და სეანსს იწყებენ. სეანსების შემდეგ ეფექტის გასაგრძელებლად სხეულზე აკრავენ ჩიპს, რომელიც, როგორც ამბობენ, ჯანსაღი სიხშირითაა დამუხტული.

ამ მეთოდს ეფექტიანად აცხადებენ ჯანმრთელობის ყველა პრობლემისთვის, განსაკუთრებით სხვადასხვა ალერგიის, ასთმის, ატოპიური დერმატიტის (ეგზემის), რევმატული დაავადებების, ფსიქოლოგიური პრობლემებისა და კიბოს დროს. კიბოში განსაკუთრებით ამტკიცებენ, რომ ქიმიოთერაპიისა და რადიოთერაპიის ეფექტიანობას ზრდის და გვერდით მოვლენებს ამცირებს. ბიორეზონანსის ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული გამოყენება მოწევის შეწყვეტაა.

რა არის მოქმედების მექანიზმი?

ბიორეზონანსის არცერთი ჩამოთვლილი ეფექტი სამეცნიერო საფუძველზე ვერ დამყარდა. არანორმალური ქსოვილების ან უჯრედების მიერ განსხვავებული ელექტრომაგნიტური ტალღების გამოყოფის თეორია ვერანაირად ვერ დამტკიცდა; ამასთან, აჩვენეს, რომ ქსოვილებიდან განსხვავებული ელექტრომაგნიტური ტალღების არსებობის შემთხვევაშიც კი ეს მოწყობილობები მათ ვერ გაარჩევს და გაზომავს.

ბიორეზონანსის კიბოზე გავლენას სიმსივნის დამთრგუნველ P53 გენს უკავშირებენ. ორგანიზმში სიმსივნის წარმოქმნის შეფერხების უმნიშვნელოვანესი გენის, p53-ის მუტაცია კიბოს მრავალი სახეობის განვითარებაში ძირითად როლს ასრულებს. ამტკიცებენ, რომ ბიორეზონანსი კიბოს პაციენტებში დათრგუნულ ამ გენს ხელახლა ააქტიურებს და ორგანიზმში კიბოს უჯრედების ბუნებრივ განადგურებას უზრუნველყოფს. P53-ის ეს როლი კიბოში მრავალი წელია ფართოდ ცნობილია. ამიტომ p53 გენის გააქტიურება ალტერნატიული მედიცინის მრავალი შარლატანის ყველაზე ხშირად გამოყენებულ არგუმენტად იქცა. მრავალი პროდუქტი და მეთოდი, რომლის ეფექტიც არ გამოვლენილა, იყიდება არგუმენტით, რომ p53 გენს ააქტიურებს. ბიორეზონანსიც ერთ-ერთი მათგანია. არ არსებობს მტკიცებულება, რომ ბიორეზონანსი p53 გენს ააქტიურებს. ამასთან, ვერანაირი სამეცნიერო ახსნა ვერ მოიძებნა, როგორ უნდა აკეთებდეს ამას ეს მოწყობილობა. საკითხის შესახებ ადამიანთა არასაკმარისი ცოდნით სარგებლობენ, მსგავს სამედიცინო ტერმინებსა და ახსნებს იყენებენ და მათ დარწმუნებას აადვილებენ.

როგორია ბიორეზონანსის ეფექტების შემსწავლელი კვლევების შედეგები?

წამყვანი უწყებები და ორგანიზაციები ბიორეზონანსს ალტერნატიული და დამატებითი მედიცინის მეთოდად არ აღიარებს და „ფსევდომეცნიერებად“ მიიჩნევს. ფსევდომეცნიერებაარის მეცნიერული არგუმენტებით წარმოდგენილი რწმენების, ცოდნისა და პრაქტიკების ერთობლიობა, რომელსაც მეცნიერული საფუძველი არ აქვს და კვლევები ვერ ამყარებს.

ამერიკის კიბოს საზოგადოებამ მიმოხილვით კვლევაში დაასკვნა, რომ ბიორეზონანსს კიბოს პაციენტებში დადებითი ეფექტი არ აქვს და პაციენტები გააფრთხილა, ამ მეთოდით მკურნალობა არ ეძებნათ. ამერიკის სურსათისა და წამლის ადმინისტრაციამ (FDA) ჯანმრთელობის სარგებლის შესახებ უსაფუძვლო მტკიცებებით მსგავსი ელექტრონული მოწყობილობების გამყიდველ ზოგ კომპანიას სასამართლოშიც უჩივლა.

ერთ-ერთ წამყვან სამედიცინო ჟურნალ Lancet-ში გამოქვეყნებული სტატია აღწერს, რომ 1990-იანი წლების დასაწყისში ექიმებისა და ტექნიკოსებისგან შემდგარმა ჯგუფებმა ბიორეზონანსის მოწყობილობები შეამოწმა. შედეგად დაასკვნეს, რომ ისინი მცირე კომპიუტერული პროცესორის მქონე მარტივი მოწყობილობებია და ჯანმრთელობის რომელიმე პრობლემის დიაგნოსტიკა ან მკურნალობა არ შეუძლიათ.

2003 წელს გამოქვეყნებულ მიმოხილვაში, რომელმაც ბიორეზონანსის, ანუ ელექტროდერმული ტესტების გავლენა ალერგიულ დაავადებებში შეაფასა, დადგინდა, რომ ელექტროდერმული ტესტები ალერგენების გამოსავლენად გამოსადეგი მეთოდი არ არის. 2010 წელს გამოქვეყნებულ სხვა კვლევაშიც მსგავსი შედეგები მიიღეს. კიდევ ერთ კვლევაში კანის ალერგიის ტესტით სახლის მტვრის ტკიპის ან კატის ბეწვის მსგავსი ალერგენის მიმართ ალერგიის მქონე 15 პირს და ამ ფაქტორებზე ალერგიის არმქონე 15 პირს ელექტროდერმული ტესტი ჩაუტარდა, რათა გარემოს ალერგიების გამოვლენაში მეთოდის ეფექტიანობა შეეფასებინათ. საბოლოოდ აღმოჩნდა, რომ ბიორეზონანსმა გარემოს ალერგიები ვერ გამოავლინა.

ატოპიური დერმატიტის (ეგზემის) მქონე 32 ბავშვის კვლევაში ბიორეზონანსმა ვერ შეამცირა კანის ჩივილები და ძილის პრობლემები; ასევე ვერ შეცვალა სისხლში ალერგიის მარკერები. თივის ცხელების მქონე ზრდასრულთა სხვა კვლევაშიც დიაგნოსტიკური ან სამკურნალო ეფექტი არ გამოვლენილა. ავტორიტეტული სამედიცინო დაწესებულება „მაიოს კლინიკაც“ აღნიშნავს, რომ ატოპიური დერმატიტის დროს ბიორეზონანსის ეფექტიანობის საკმარისი მტკიცებულება არ არსებობს.

ბიორეზონანსის ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული გამოყენებაა მოწევის შეწყვეტა. ამ საკითხშიც მის ეფექტს მეცნიერული საფუძველი არ აქვს. მათ, ვინც ამბობს, რომ ამ მეთოდით მოწევა შეწყვიტა, სინამდვილეში ეხმარება პლაცებოს ეფექტი. ანუ რწმენა, რომ მეთოდი მოწევას შეაწყვეტინებს, ფსიქოლოგიურად ზრდის ადამიანის მზადყოფნას მოწევის დასანებებლად. აქ მოწევის შეწყვეტას ბიორეზონანსი კი არა, ამ მეთოდისადმი ადამიანის რწმენა განაპირობებს.

ლიტერატურაში არის რამდენიმე კვლევა, რომელიც ბიორეზონანსის დადებით ეფექტებს აღნიშნავს. თუმცა მათ მნიშვნელოვანი მეთოდოლოგიური ნაკლოვანებები აქვს და სანდო ჟურნალებში ადგილი ვერ მოიპოვეს. 2013 წელს გამოქვეყნებულ კვლევაში აცხადებდნენ, რომ ელექტროდერმული ტესტი დეპრესიის მქონე პაციენტებში სუიციდური მიდრეკილების გამოსავლენად ეფექტიანი იყო. მოგვიანებით კი აჩვენეს, რომ კვლევის გამოთვლები მცდარი იყო და კვლევა შეცდომაში შემყვანი აღმოჩნდა.

არის თუ არა ბიორეზონანსი უსაფრთხო მეთოდი?

ბიორეზონანსის პრაქტიკოსთა ერთ-ერთი მთავარი არგუმენტია, რომ მეთოდს გვერდითი მოვლენები არ აქვს და ის უმტკივნეულო, უსიამოვნო შეგრძნებებისა და წამლების გარეშეა. ამიტომ ამბობენ, რომ მისი გამოყენება ბავშვებსა და ორსულებშიც შეიძლება. როგორც აღვნიშნეთ, მეთოდი იყენებს ელექტრონულ მოწყობილობასა და ჩიპს, რომელთა ეფექტიც ვერ აჩვენეს. ამ თვალსაზრისით, ცხადია, უეფექტო მეთოდს რომ გვერდითი მოვლენებიც არ აქვს, სრულიად ბუნებრივია. მეორე მხრივ, ამ მეთოდმა შეიძლება გამოიწვიოს სერიოზული შედეგები, რადგან ადამიანებს ჯანმრთელობის პრობლემის რეალური მკურნალობის მიღებაში უშლის ხელს. ამასთან, უსარგებლო ხარჯები მათ ეკონომიკურ ზიანსაც აყენებს. ამიტომ არასწორია იმის თქმა, რომ მეთოდი სრულიად უვნებელი და უსაფრთხოა.

მაშინ რა უნდა გავაკეთოთ?

ლიტერატურიდან ჩანს, რომ ბიორეზონანსს სერიოზულად არ განიხილავენ და ბევრი ავტორიტეტული სამედიცინო ჟურნალი და ორგანიზაცია შეფასებისთვისაც კი არ იღებს. მართლაც, ბიორეზონანსით მიღწევის შესახებ პრაქტიკოსთა მტკიცებები, მეცნიერებას რომ თავი დავანებოთ, ლოგიკასაც სრულიად მოკლებულია. მოსაზრების გამომთქმელი ორგანიზაციები მეთოდს კატეგორიულად არ გვირჩევს. იმის გათვალისწინებითაც, რომ შეიძლება ეფექტიანი მკურნალობის შეწყვეტა გამოიწვიოს და ეკონომიკური ტვირთი შექმნას, ძნელია ვთქვათ, რომ უვნებელია. დამატებითი მედიცინის ზოგი მეთოდის დადებითი ეფექტები ნაჩვენებია და ისინი აუცილებლად უნდა ინტეგრირდეს თანამედროვე მედიცინაში და პაციენტებს სათანადოდ მიეწოდოს. ბიორეზონანსი ამ მეთოდებს არ მიეკუთვნება. ის ერთ-ერთია იმ მეთოდთაგან, რომლებიც აშკარად მთლიანად მოტყუებასა და პლაცებოს ეფექტს ეფუძნება. ამიტომ ძალზე მნიშვნელოვანია, რომ ამ მეთოდს სრულად მოერიდოთ და არ ენდოთ მათ, ვინც სამედიცინო ტერმინებით თქვენს დარწმუნებას ცდილობს.