آموزش پزشکی در عصر رشد و تغییر

دانشجوی پزشکی امروز در دورهای آموزش میبیند که بیاعتمادی به دانش علمی بیشتر، اطلاعات از شبکه اجتماعی و فریبکار قابل اعتماد و حقیقت ناخوش «خبر جعلی» تلقی میشود؛ این گرایش مردم، دانش واقعی را فرسوده میکند. بازتاب تغییر در آموزش سریع است و مسیر سختی پیش روست.
در این مسیر، وظایف ما بهعنوان پزشک و استاد:
- بیان قابل فهم بیماری برای پزشک آینده،
- نشان دادن راه دسترسی دانش درست پیشگیری و بهبود،
- فهماندن اهمیت پژوهشهای علمی، مانند مطالعات تصادفی و مقالههای مروری، و روشن کردن راه دسترسی دانشجویان به این مطالعات،
- افزایش حساسیت شناخت و مقابله با تقلب علمی،
- تشویق ایده تازه و،
- تأکید اهمیت تفکر انتقادی است.
اما دشواریها را فراموش نکنیم. در این نوشته برای دانشجو و استادی که، راهنمایی حرفهای میکند، دشواری، فرصت و توصیه خلاصه شده است.
دشواریها
ایده تازه ممکن است از ترس از دست دادن جایگاه، توسط پزشک برجسته رد شود. برخی پژوهشگران هم آنقدر نمیمانند که پذیرش گسترده ایده را ببینند. موفقها هستند، اما برای موفقیت بیشتر دانشجو، اصلاح جدی برنامه درسی برای فکر و نقد لازم است.
فرصتها
از دید امید، تنها نیاز راه دانش، کنجکاوی فکری پرسشگر است و دانش بیش از هر زمان در دسترس. اما باید درست را از غلط فراوانتر جدا کرد. دانشجو و پژوهشگر امروز با پرسش درست از همهجا آسان میآموزد. دانشجو بداند پیش از دانشگاه با پاسخ ارزیابی میشد، اما در پزشکی با پرسش ارزیابی میشود. با این آگاهی، وقتی با کنجکاوی و پرسش و تردید منطقی درباره خواندهها میآید، نیاز به قدردانی ما دارد.
بهجای انتقال معمول همه اطلاعات، محیط بحث ایده و جستوجوی منبع و گسترش راه دریافت فراهم شود. به گفته William Buttler: آموزش پر کردن سطل نیست، روشن کردن آتش است؛ کار ما فراهم کردن جرقه است.
واقعیتها
واقعبینانه، کنجکاوی تنها برای کشف کافی نیست؛ شوق پایانناپذیر و پشتکار لازم است. فرصت گاه و اغلب با چهره عوضشده بیخبر میآید؛ اگر نشناسیم و فوری توجه نکنیم، مانند مهمان خجالتی منتظر پذیرش خاموش میرود. برای گرفتن فرصت باید تعریف Pasteur از، ذهن آماده را داشت: بخت فقط به ذهن آماده لبخند میزند.
با توجه به طبیعت گاه دشوار و معمولاً متغیر حقیقت علمی، باید کاستی کتابها، ابزار بودن مفاهیم برای درک کلیت و ضرورت پرسش و نوسازی مداوم برای دانش درست روز تأکید شود. طبق «زندگی گالیله» Bertolt Brecht: هدف علم گشودن درهای حکمت بیپایان نیست، بستن درهای نادانی بیپایان است.
نتیجه
پزشک و آموزگار با تشخیص بیماری تازه، ارتباط همکار و بیمار و دیدن بیماران بسیار در وقت کم روبهروست. اما برای دانشجوی منضبط، مشتاق، کنجکاو و باپشتکار باید دانش را فعال و مؤثر بدهد، ارزش حرفه را بفهماند، الگو باشد، کاستی برنامه را اصلاح و پذیرای تغییر باشد و مرور ادبیات را مؤثر اجرا و آموزش دهد؛ این وظایف اصلی را تا حد توان با دقت و شکیبایی انجام دهد. آموزگار پزشکی باید بر گذر از راه دشوارتر تمرکز دقیق و هر تلاش لازم را برای تبدیل دانش نظری درس به مهارت عملی روی بیمار انجام دهد.
ممکن است برایتان جالب باشد:
منابع
Medical Education in the Era of Alternative Facts.
NEJM. August 17, 2017.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.