آیا استفاده طولانیمدت از تلفن همراه خطر سرطان مغز را افزایش میدهد؟

میتوان با اقدامهای کوچکی مانند استفاده از هدفون هنگام مکالمه، نگه داشتن گوشی در دست به جای کنار گوش تا پاسخ دادن تماس، توجه به میزان انتشار امواج رادیوفرکانسی هنگام انتخاب گوشی و نگذاشتن تلفن زیر بالش هنگام خواب، خطر سرطان مغز را کاهش داد.
رابطه امواج رادیوفرکانسی منتشرشده از تلفن همراه با خطر سرطان موضوع مهمی است که تاکنون پیوسته مورد بحث بوده اما بهطور قطعی روشن نشده است. مبنای این رابطه، امواج الکترومغناطیسی رادیوفرکانسی گوشیهاست. این امواج شکل نسبتاً کمفرکانس امواج پرتو شناختهشده هستند. برخی مطالعات میگویند این امواج کمفرکانس توان آسیب رساندن به بدن انسان را ندارند و بنابراین تلفن همراه با خطر سرطان ارتباطی ندارد. اما به علت کافی نبودن تعداد بیماران و مدت پیگیری در این مطالعات، نمیتوان رابطه را قاطعانه رد کرد. چنانکه برخی مطالعات ادعا کردهاند مواجهه طولانیمدت با امواج رادیوفرکانسی تلفن همراه ممکن است خطر سرطان مغز (گلیوم) را افزایش دهد.
گلیومها تومورهایی هستند که در سلولهای گلیا، با وظیفه حمایت از نورونها در مغز، ایجاد میشوند و شایعترین تومورهای مغزیاند. بسته به میزان و محل درگیری مغز، میتوانند اثرهای بسیار جدی داشته باشند. در مطالعه جامع اخیراً منتشرشده نیز رابطه استفاده طولانیمدت و از سن پایین از تلفن همراه با سرطان مغز (گلیوم) بررسی شد.
در این مطالعه حدود 1500 فرد مبتلا به سرطان مغز و 3500 فرد سالم با مصاحبههای منظم ارزیابی و پیگیری شدند. در نتیجه در افرادی که بیش از 25 سال تلفن همراه استفاده کرده بودند نسبت به مصرفکنندگان کمتر، سرطان مغز بیشتری دیده شد. همچنین مشخص شد مغز در سمتی که گوش آن بیشتر برای مکالمه استفاده میشود بیشتر آسیب میبیند. افزون بر این، خطر ایجاد سرطان مغز بهویژه در کسانی که پیش از 20 سالگی استفاده از تلفن همراه را شروع کرده بودند بالاتر بود. زیرا در سن پایین به علت کوچکتر و نازکتر بودن استخوان جمجمه، نفوذپذیرتر بودن مغز و ادامه داشتن رشد آن، مغز میتواند بیشتر تحت تأثیر امواج رادیوفرکانسی قرار گیرد.
در نتیجه هرچند هنوز بهطور قطعی ثابت نشده است، احتمال دارد امواج رادیوفرکانسی تلفن همراه خطر سرطان مغز را افزایش دهند. البته گفتن اینکه نباید از تلفن همراه استفاده کرد، با توجه به امکاناتی که فراهم میکند و جایگاه ضروری آن در زندگی، رویکردی بسیار غیرواقعی است. اما دستکم با اقدامهای کوچکی مانند هدفون هنگام مکالمه، نگه داشتن گوشی در دست به جای کنار گوش تا پاسخ دادن تماس، توجه به مقدار SAR (میزان انتشار امواج رادیوفرکانسی گوشی) هنگام انتخاب تلفن و نگذاشتن گوشی زیر بالش در خواب، میتوان این اثرها را به حداقل رساند. همچنین این مطالعه تا حد زیادی نشان میدهد کودکان از این اثر تلفن همراه بیشتر زیان میبینند. پس بهتر است پیش از آشنا کردن کودکانمان با گوشی در سن بسیار پایین بدانیم که خطر سرطان مغز آنها را افزایش خواهیم داد.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.