خواهران پرستار دوقلوی همسان؛ پویا، نمونه، دوستداشتنی و مسئولیتپذیر

Kerline و Keren Geffrard، دوقلوهای همسان، دو خواهر پرستار نمونه و مسئولیتپذیرند که در آمریکا نامشان بر سر زبانها افتاده است.
خواهران Geffrard ماه گذشته با افتخار از برنامه کارشناسی ارشد دانشکده پرستاری دانشگاه Florida Atlantic فارغالتحصیل شدند. این دومین مدرک کارشناسی ارشد آنهاست؛ نخستین مدرکشان در بهداشت عمومی در Sunrise فلوریدا بود. قصد دارند بهزودی کار حرفهای خود را آغاز کنند و سپس دکترا بگیرند.
Keren که 5 دقیقه از خواهرش کوچکتر و کمی پرحرفتر است، «همه کارها را با هم انجام میدهیم» گفت. «مثل یک نفر هستیم.»

عزم آنان برای موفقیت از بزرگشدن در خانوادهای پرجمعیت با شش فرزند و بهعنوان نسل نخست مهاجران هائیتی سرچشمه میگیرد. Keren و Kerline فرزندان میانیاند و خواهر و برادرهای کوچکترشان هم دوقلو هستند.
وقتی Kerline و Keren در سال دوم دبیرستان بودند، یکی از دوقلوهای کوچکتر در 13 سالگی بر اثر آنوریسم مغزی درگذشت. Kerline گفت خواهر کوچکترشان با خون در گوش به بیمارستان رفت، اما چون نمیتوانست صحبت کند و معلولیت داشت، نتوانست توضیح دهد چه مشکلی دارد و وضعیتش نادرست تشخیص داده شد.
«مجبور شدیم زود بزرگ شویم.»
زندگی دوقلوهای بزرگتر همواره میان مراقبت از خواهر و برادر کوچکترِ دارای معلولیت و تحصیل تقسیم شده است. هزینههای تحصیل و هزینههای خواهر و برادرهایشان را با وام و درآمد خود پرداخت کردند. هر دو بهصورت تماموقت در حوزه سلامت کار میکنند.
Keren با شورای منطقهای برنامهریزی سلامت Broward در فلوریدا همکاری میکند و منابع را برای بزرگسالان مبتلا به HIV/AIDS هماهنگ میکند. Kerline نیز چند روز در هفته بهعنوان هماهنگکننده واحد سلامت در بیمارستان Memorial در شهر نزدیکِ Pembroke Pines، شیفتهای شبانه 12 ساعته کار میکند.
Kerline، «همیشه میدانستیم میخواهیم در حوزه پزشکی باشیم» گفت. آنان در دبیرستان به HOSA، برنامه دانشآموزی برای متخصصان آینده سلامت (مدرسه مشاغل سلامت)، پیوستند و به مراقبت از کودکان علاقهمند شدند. در همان زمان همراه خواهر و برادرهای دارای معلولیتشان به بیمارستانها رفتوآمد داشتند و ضمن ترجمه دستورهای پرستاران برای والدین انگلیسیندان خود، از طرف آنان صحبت میکردند.
Kerline، «همیشه میدیدیم پرستاران بیش از پزشکان کار میکنند. همدلی نشان دادند و بسیار از حق ما دفاع کردند» گفت.
احساس نزدیکی آنان به پرستاری از نقش مراقبتیشان در خانواده شکل گرفت. Keren، «بیمار را یک وظیفه نمیبینید و از حق او دفاع میکنید. در این فرایند هر راهی را امتحان میکنم.» گفت.
«از اینکه والدینمان همه کمک مورد نیازشان را دریافت نکردند ناراحت بودم. حالا ما میتوانیم کمک کنیم. خوشحالیم که میبینیم میتوانیم صدای مردم باشیم» افزود.
خواهران که معمولاً جملههای یکدیگر را کامل میکنند، گفتند در دوران دانشکده پرستاری نیز به هم کمک کردهاند. Keren، «میدانستیم میتوانیم این برنامه را بگذرانیم» گفت. «نمیدانستیم چقدر سخت خواهد بود. با گفتنِ ‘از پسش برمیآییم. میتوانیم انجامش دهیم. هر دو با هم قدرتمند تمامش خواهیم کرد’ به یکدیگر دلگرمی میدهیم.»
بااینحال، خواهران Geffrard گفتند رسیدگی و مراقبت از برادر کوچکترشان Moise و وقتنداشتن برای خودشان بسیار پراسترس است. وقتی خواهرش لحظهای وقت گذاشت تا با محبت موهای همزادش را مرتب کند، Kerline، «ناامید شده بودم؛ زندگیام متعلق به خودم نبود،» گفت.
«وقتی احساس میکردم میخواهم تسلیم شوم و خسته بودم، نیاز داشتم اینها را به کسی بگویم. برای خودم زندگی نمیکردم. او صدای عقل بود، چون Moise فقط ما را دارد.»
Keren موافقت کرد. «باید صدای Moise و یکدیگر باشیم. این اصلاً منصفانه نیست. خودم را جای او میگذارم. به احساسش فکر میکنم... هرقدر خسته باشیم، از او مراقبت خواهیم کرد. او فقط به ما تکیه دارد.»
او باور دارد پرستاران باید درباره بیمارانشان هم همین احساس را داشته باشند.
درباره پرستاربودن در دوران همهگیری، Kerline گفت فشار بر همکاران مبتلا به COVID و کسانی را که ناچار به تماس با بیماران COVID بودند دیده است. او دشواری اولیه دسترسی به تجهیزات حفاظت فردی را دید. «زمانهایی بود که 3 روز همان ماسک را میزدیم... گاهی پرستاران اخراج میشدند» گفت؛ بهویژه پرستاران مسنتری که 30-40 سال در این حوزه کار کرده بودند.
Kerline افزود باور دارد پرستاران باید نهفقط برای بیماران، بلکه برای ایمنی خودشان هم صدایشان را بلند کنند و امیدوارند در شرایط خاصی کار نکنند.
«همهگیری نمیتواند ما را متوقف کند. این چالشی است که آمادهایم بر آن غلبه کنیم.»
خواهران Geffrard همنظر بودند که میخواهند در کودکان یا سلامت جامعه کار کنند. اما گفتند مایلاند آموزش عملی و حضوری بیشتری دریافت کنند. فارغالتحصیلی در دوران همهگیری به این معنی بود که کلینیکهای مجازی داشتند. Kerline، «میخواهیم در کاری که انجام میدهیم شایسته باشیم» گفت.
برای Keren هدف پرستارشدن ساده است: این را مدیون یاد خواهر کوچکترش است. «او دلیل انتخاب پرستاری من است. امیدوارم باعث افتخارش شوم.» بهدلیل دوقلوبودن، Kerline نیز با این اندیشه همراه شد.
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.