نتایج چشمگیر درمان هورمونی دوگانه با فولوسترانت و آناستروزول در سرطان پستان متاستاتیک

سرطان پستان با گیرنده هورمونی مثبت و متاستاتیک بیماریای در نظر گرفته میشود که درمان قطعی (شفای کامل) ندارد. برخی بیماران با دارویی مانند آناستروزول از گروه مهارکنندههای نسل سوم آروماتاز، تحت درمان سرکوبکننده استروژن سالها بیماریشان کنترل میشود؛ بااینحال، میانه بقا 41.3 ماه است. داروی انتخابی سرکوبکننده گیرنده استروژن، فولوسترانت(Faslodex)، در مطالعات بالینی کوچک نشان داده بود که افزودن آن به درمان با آناستروزول میتواند مؤثرتر باشد؛ ازاینرو، S0226 بهعنوان یک کارآزمایی بالینی فاز-3 طراحی شد. نتایج بقای بدون پیشرفت بیماری S0226 پیشتر گزارش شده بود: میانه بقای بدون پیشرفت با ترکیب فولوسترانت و آناستروزول 15 ماه و با آناستروزول بهتنهایی 13.5 ماه بود. اکنون نتایج بلندمدت بهروزشده این مطالعه با میانه پیگیری 7 سال، در تاریخ 28 مارس 2019 در NEJMارائه شد.
جزئیات مطالعه
بیماران بهطور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند؛ گروه کنترل فقط آناستروزول و گروه آزمایش فولوسترانت بههمراه آناستروزول دریافت کرد. برای تحلیل زیرگروهها، بیماران همچنین بر اساس مصرف قبلی ادجوانت (محافظتی) تاموکسیفن طبقهبندی شدند.
- از 707 بیمار واردشده به مطالعه، 694 نفر دادههای مناسب برای تحلیل داشتند.
- در گروه درمان فولوسترانت بهعلاوه آناستروزول (درمان ترکیبی)، از میان 349 زن، 247 مورد مرگ (71%) و در گروه تکدارویی، از میان 345 زن، 261 مورد مرگ (76%) ثبت شد.
- میانه بقای کلی در گروه ترکیبی 49.8 ماه و در بازوی تکدارویی 42 ماه بود.
- در کل جمعیت بیماران، افزودن فولوسترانت به آناستروزول خطر مرگ را 18% کاهش داد.
- در تحلیل زیرگروهها؛ - در زنانی که قبلاً تاموکسیفن دریافت نکرده بودند، میانه بقای کلی با درمان ترکیبی طولانیتر از آناستروزول بهتنهایی بود (بهترتیب 52.2 ماه و 40.3 ماه)، - در زنانی که قبلاً تاموکسیفن دریافت کرده بودند، بقای کلی در دو گروه مشابه بود (میانه 48.2 ماه و 43.5 ماه).
- در هر دو گروه، فراوانی موارد شدید (درجه 3 تا 5) عارضه جانبی مشابه بود.
- به حدود 45% بیماران گروه آناستروزول اجازه داده شد که بعداً فولوسترانت دریافت کنند (در اصطلاح کارآزمایی بالینی به این کار «cross-over» گفته میشود).
در نتیجه، افزودن فولوسترانت به آناستروزول، با وجود آنکه بخش قابل توجهی از بیماران دریافتکننده آناستروزول بعداً به فولوسترانت تغییر درمان دادند، در مقایسه با گروه آناستروزول تنها، با افزایش معنیدار بقای بلندمدت همراه بود. نتایج نشان میدهد سود درمان در بیمارانی که قبلاً درمان سرکوب هورمونی دریافت نکردهاند بهویژه بارز است. این نتایج ممکن است در آینده به تأیید FDA برای فولوسترانت جهت مصرف همراه آناستروزول در سرطان پستان متاستاتیک با گیرنده هورمونی مثبت منجر شود.
منابع
Overall Survival with Fulvestrant plus Anastrozole in Metastatic Breast Cancer.
NEJM, 28 March 2019.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.