تحولی اساسی در درمان سرطان پروستات رخ داد

یکی از مطالعاتی که نتایج آن در نشست ASCO 2015 اعلام شد و بیش از همه توجه ما را جلب کرد، مطالعهٔ RTOG 0521 بود. این مطالعه نشان داده است که انجام زودهنگام شیمیدرمانی در بیماران مبتلا به سرطان پروستات موضعی پیشرفته یا موضعی پرخطر، بقا را بهطور چشمگیری افزایش میدهد.
سرطان پروستات موضعی پیشرفته یا موضعی پرخطر، گروههایی از سرطان پروستات هستند که سیر بیماری در آنها رضایتبخش نیست و پیشآگهی نامطلوبی دارند. درمان استاندارد سرطان پروستات در این مرحله از پرتودرمانی و هورموندرمانی طولانیمدت (2-3 سال) تشکیل میشود. هنگام طراحی مطالعهٔ RTOG، هدف این بود که مشخص شود استفاده در مراحل زودتر از دوستاکسل، داروی شیمیدرمانی مورد استفاده در سرطان پروستات متاستاتیک و مقاوم به هورمون، یعنی بیماری پیشرفته، سودی دارد یا خیر.
سرطان پروستات پرخطر مربوط به بیمارانی است که مرحلهٔ T آنها 2c یا بالاتر، یا نمرهٔ گلیسون آنها 8 –10 یا PSA آنها >20 است.
در این مطالعه که 612 بیمار وارد آن شدند و بهمدت 6 سال پیگیری شدند، بیماران به 2 گروه تقسیم شدند؛ یک گروه درمان استاندارد شامل پرتودرمانی و هورموندرمانی دریافت کرد و گروه دیگر، افزون بر پرتودرمانی و هورموندرمانی، از 4 هفته پس از پایان پرتودرمانی، شیمیدرمانی با 6 دوره دوستاکسل دریافت کرد.
در نتیجه، با افزودن دوستاکسل به درمان استاندارد، میزان بقای 4 ساله از %86 به %93 افزایش یافت و خطر مرگ به هر علت %51 کاهش پیدا کرد. بدینترتیب برای نخستین بار در سرطان پروستات موضعی، پرخطر و حساس به هورمون، افزایش معنادار بقا با یک شیمیدرمانی دارای تحملپذیری آسان مشاهده شد. بهطور خلاصه، این مطالعه استانداردهای درمان سرطان پروستات را تغییر داده است و شیمیدرمانی، هنگام برنامهریزی درمان برای بیماران مبتلا به سرطان پروستات موضعی پیشرفته یا موضعی پرخطر، برای این بیماران باید در مراحل زودهنگام در نظر گرفته شود.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.