აუტოიმუნური დაავადებები 1956 – ორგანიზმი საკუთარ უჯრედებს ებრძვის
აუტოიმუნური დაავადებები ისეთი მდგომარეობებია, როდესაც იმუნური სისტემა საკუთარ თავს სწორად ვერ ამოიცნობს და ორგანიზმის ჯანმრთელ უჯრედებსა და ქსოვილებს უტევს და ანადგურებს.
1956 წელს ჰაშიმოტოს თირეოიდიტი გახდა პირველი „ჯირკვლოვანი“ დაავადება, რომლის აუტოიმუნური ბუნებაც დადასტურდა. იმავე პერიოდში ბრიტანელმა მკვლევრებმა Ivan Roitt-მა, Deborah Doniach-მა და Peter Campbell-მა თირეოიდიტით (ფარისებრი ჯირკვლის ანთებით) დაავადებულ პაციენტებში თირეოგლობულინის (ფარისებრ ჯირკვალში არსებული ცილის) მოცირკულირე ავტოანტისხეულები აღმოაჩინეს.
ამ აღმოჩენის პარალელურად, ამერიკის შეერთებულ შტატებში Noel Rose-მა და Ernest Witebsky-მ შეძლეს თირეოიდიტის გამოწვევა: კურდღლის ფარისებრი ჯირკვლის ნაწილი ბაქტერიებს შეურიეს და მიღებული მასალა კვლავ კურდღლის თათში შეიყვანეს. კურდღლების ანთებით შეცვლილი ფარისებრი ჯირკვლებისა და თირეოგლობულინის საწინააღმდეგო ანტისხეულების დანახვისას Rose ფიქრობდა, რომ ამ გასაოცარი აღმოჩენით სხვა მკვლევრების დარწმუნება რთული იქნებოდა. მიუხედავად იმისა, რომ Julius Donath-მა და Karl Landsteiner-მა 1904 წელს აჩვენეს, რომ პაროქსიზმულ სიცივით ჰემოგლობინურიას (დაავადებას, რომლის დროსაც სისხლის წითელი უჯრედები ნადგურდება) აუტოიმუნური კომპონენტი ჰქონდა, მრავალი წლის განმავლობაში მიაჩნდათ, რომ აუტოიმუნური დაავადებები არ არსებობდა.
- აუტოიმუნურ დაავადებებს გენეტიკური წინასწარგანწყობა ახასიათებს და შემთხვევათა დაახლოებით 75% ქალებზე მოდის. ასობით აუტოიმუნურ და აუტოიმუნურ პროცესებთან დაკავშირებულ დაავადებას შორის არის:
- რევმატოიდული ართრიტი (სახსრების ანთება და ეროზია)
- სისტემური წითელი მგლურა (იწვევს ანთებას და შესაძლოა მრავალი ორგანოს სისტემა დააზიანოს)
- გაფანტული სკლეროზი (აზიანებს ნერვული ბოჭკოების გარშემო არსებულ გარსს)
ამ დაავადებების მკურნალობა მოიცავს კორტიკოსტეროიდებს (ანთების გასაკონტროლებლად) და სხვა იმუნოსუპრესანტებს. ზოგ შემთხვევაში ადამიანის აუტოიმუნური დაავადება შესაძლოა ინფექციამ გამოიწვიოს.
სტატიის სურათის აღწერა: რევმატოიდული ართრიტის მქონე პაციენტის ხელის რენტგენოგრამა. ეს დაავადება ხშირად სახსრის ხრტილის განადგურებასა და სახსრების დეფორმაციას იწვევს.
სტატიაში მოხსენიებული ისტორიული პირები: Hashimoto Hakaru (1881 – 1934), Ernest Witebsky (1901 – 1969), Deborah Doniach (1912 – 2004), Peter Campbell (1921 – 2005), Ivan Maurice Roitt (დაბ. 1927), Noel Richard Rose (დაბ. 1927)
- წინა თემა: პოლიომიელიტის ვაქცინა 1955 – პოლიოვირუსი
- შემდეგი თემა: ძვლის ტვინისა და ღეროვანი უჯრედების გადანერგვა 1956
წყაროები
ეს სტატია სასარგებლო იყო თქვენთვის?
თქვენი გამოხმაურება გვეხმარება შინაარსის გაუმჯობესებაში.
მკითხველთა კომენტარები
გაგვიზიარეთ თქვენი კომენტარი
თქვენი სახელი და კომენტარი მხოლოდ ადმინისტრატორის დამტკიცების შემდეგ გამოქვეყნდება. ელფოსტის მისამართი ვიზიტორებს არასოდეს ეჩვენებათ.
პირველმა დაწერეთ კომენტარი.