Hasan Cengiz ბატონი, რომელიც ოცნებებითა და გულისამაჩუყებელი ამბით სოფლის ხალხს იმედს აძლევს

Hasan Cengiz Tuncay-სთან გზების გადაკვეთიდან დაახლოებით სამნახევარი წელი გავიდა. მიზეზები ახალ გზებს ხსნის, გზები კი გვაკავშირებს. ამჯერად მიზეზი კიბოა, რომელიც ბევრს გვაჟრჟოლებს. მუდამ მომღიმარი, ხუმარა, ბუნებრივად მომწიფებული პაციენტის ამბავი მისივე სიტყვებით მინდოდა გამეზიარებინა.

რა სიმპტომებმა და ჩივილებმა მიგიყვანათ კანის ავთვისებიანი მელანომის დიაგნოზამდე?

ჯერ ბეჭებს შორის ხორცმეტი გაჩნდა. დაახლოებით 3-4 მილიმეტრი და ნორმალური ფერი ჰქონდა, ამიტომ ყურადღება არ მივაქციე. 6 თვის შემდეგ გაიზარდა და თითქმის გაშავდა.

როგორ შეიტყვეთ დიაგნოზი და რა იგრძენით?

საავადმყოფოში მივედი და ხალი ამომიღეს, პათოლოგიაზე გაგზავნეს. მითხრეს, 20 დღეში ტელეფონით გაგაგებინებთო, მაგრამ 20 დღე გავიდა და არ დარეკეს. დავუკავშირდი და შედეგისთვის მისვლა მომთხოვეს.

მისვლისას ახალგაზრდა ქალი პათოლოგი ძალიან დამწუხრებული ავთვისებიანი მელანომის დიაგნოზის ახსნას ცდილობდა. ძალიან უჭირდა; რაც ნაკლებად ვანიჭებდი მნიშვნელობას, მით მეტად ცდილობდა საფრთხის ახსნას.

როცა დავინახე, მეუღლესაც როგორ ეწყინა, ხუმრობით გარემოს განმუხტვას ვეცადე. ბოლოს ორივე გავაღიმე და ჩემი კიბოს ამბავი ღიმილით დაიწყო.

თითქოს ეს ჩემს საყვარელ მეგობარს დაემართა; ალბათ სხვაგვარად ვერ ავიტანდი... მისთვის ბრძოლა გადავწყვიტე.

ყველა შესაძლებლობით სტამბოლში ექიმებს ვეძებდი; ანკარასა და იზმირშიც ნაცნობებს ვეკითხებოდი. მეუღლის ანკარელმა მეგობარმა ანტალიის ონკოლოგი დაასახელა. ვიფიქრე, თუ ასეთი კარგია, იქ რა უნდაო. სხვამაც იგივე სახელი რომ თქვა, შეხვედრა გადავწყვიტე. ამდენი ონკოლოგის შემდეგ ნახევრად ექიმი ვიყავი. თავიდან გამოცდასა და შეწუხებას ვაპირებდი, მაგრამ პაციენტისა და დაავადებისადმი მიდგომაზე საუბრისას მივხვდი, ჩემი ექიმია. ისე ვენდე, მეგობრისთვის საუკეთესოს გაკეთებაში დავრწმუნდი და მეგობარი მის მითითებებს %100 დამორჩილებაზე დავიყოლიე და ბოლომდე დავიცავი.

როგორი იყო ოპერაციის პროცესი და მომზადება?

დიაგნოზის შემდეგ სასწრაფოდ PET ჩატარდა. შედეგით ონკოლოგმა პლასტიკურ ქირურგთან გამგზავნა. მან ახსნა მელანომის ახლო გუშაგ კვანძში და იქიდან ორგანოებში გავრცელების მაღალი ალბათობა; PET-ზე მარჯვენა იღლიაში საეჭვო კვანძები იყო. ხალის პირველ უბანს უფრო ღრმად გაწმენდდნენ და საეჭვო იღლიის უბნებსაც ამოიღებდნენ. სწრაფად დავიწყეთ ოპერაციის პროცესი. პირველი ოპერაცია 15 აგვისტოს, 2014 წელს გავიკეთე.

რა მკურნალობა მიიღეთ ოპერაციის შემდეგ?

ქირურგმა თქვა, რომ მარჯვენა იღლიის კვანძების გარდა მარცხნიდანაც საეჭვო კვანძები ამოიღო და პათოლოგიაზე გაგზავნა. 10 დღეში პასუხი მოვიდა: მარჯვენა სუფთა, მარცხნივ გავრცელება. 30 აგვისტოს, 2014 წელს, ისევ გავიკეთე ოპერაცია. დაახლოებით 1-1.5 თვე დავისვენე. ონკოლოგმა ინტერფერონის ვაქცინა განიხილა: ჩემს ეტაპზე გამოყენებადი, მაგრამ ხშირი გვერდითი მოვლენებით და შედეგის სანახავად ხანგრძლივი მოლოდინით; 10 პაციენტიდან მხოლოდ 3-4-ს არგებდა. დაფიქრება მთხოვა. გამოსვლისას მკაფიოდ არ მინდოდა, თუმცა მეუღლე დაჟინებით ითხოვდა. ექიმთან ხელახალი საუბრის შემდეგ დავთანხმდი. 24 ნოემბერს, 2015 წელს დაიწყო ინტერფერონი. ძლიერი დაღლილობის გამო რთული იყო; ჩვეულებრივ ადვილად გასაკეთებელს ვეღარ ვახერხებდი. მკურნალობა 1 წელი გაგრძელდა.

როგორ დადგინდა მელანომის რეციდივი მკურნალობიდან 1 წლის შემდეგ და რა იგრძენით?

ინტერფერონის 1 წლის შემდეგ PET-ზე მარცხენა იღლიაში რეციდივი აღმოჩნდა. ყველაფერი „გაჩერება არა, გზა განაგრძე“ შეძახილით მოხდა.

რეციდივის შემდეგ რა მკურნალობა ჩატარდა?

ძალიან მალე, 30 ნოემბერს, 2015 წელს, ისევ პლასტიკურ ქირურგთან გავიკეთე ოპერაცია. მანამდე განსაკუთრებული მკურნალობა არ ყოფილა: ტესტები და ოპერაცია. შემდეგ დაბალდოზიანი temodal ტაბლეტი დავიწყე. დეკემბრის შუაში სხივური თერაპიაც დაიწყო. ექიმმა ამიხსნა, რომ ცოტა, მაგრამ ინტენსიური სეანსი მჭირდებოდა. 15 დღის ინტერვალით 6 სეანსი მარტის დასაწყისამდე გაგრძელდა. მერე რეციდივის შესამცირებლად ამ დაავადებაში ახალი იმუნოთერაპია დავიწყე, სულ 11 კურსი.

განმეორებითი ოპერაციებისა და დასხივების შემდეგ მარცხენა ხელის ნაწილობრივმა დამბლამ რა გაგრძნობინათ? რა მკურნალობა მიიღეთ?

ეს ყველაზე ცუდი ნაწილი იყო. ძალიან ცუდად ვიგრძენი თავი, მაგრამ მალე განწყობა შეიცვალა. ლოზუნგი იგივე დარჩა: გაჩერება არა, გზა განაგრძე! ექიმის რჩევებს მივყევი: ჯერ ფიზიოთერაპია, მერე ანტალიაში არქონის გამო სტამბოლში ლიმფედემის მასაჟზე წავედით. ყველაზე მეტად მეუღლე დამეხმარა: მასაჟი ისწავლა და დაბრუნებისას თავად მიკეთებდა.

Ceyda Aras Tuncay მთელი რთული პროცესისას მეუღლის მთავარი დამხმარე და მოტივაცია იყო. დროის უმეტესობას Dutalan სოფლის საყვარელ სახლში ატარებენ

ამ სირთულეების შემდეგ ახლა კიბოს ნიშნების გარეშე ცხოვრობთ. რას გრძნობთ?

ჩემი უახლოესი მეგობრისთვის ძალიან მიხარია. ამიტომ ექიმისა და გუნდის უსაზღვროდ მადლობელი ვარ. კარგია, რომ არსებობენ...

ბუნების მოყვარულად გიცნობთ. უფრო დაგაკავშირათ ამ პროცესმა ბუნებასთან? მოგვიყევით ბუნებრივი ცხოვრების თავგადასავალი.

დიახ, ძალიან მიყვარს ბუნება — ადამიანს თავისი ვაჟი არ ეყვარება? ასეთი ვაჟი ღმერთმა ყველა მსურველს მისცეს. ხუმრობა იქით იყოს, ჩემს ვაჟსაც Doğa ჰქვია. ბუნება, ფუფუნებისა და ქაოსისგან შორს ცხოვრება მიყვარს; დაავადების შემდეგ ეს გრძნობები გაძლიერდა.

მაგრამ უსაქმურობაც გაწუხებს, ამიტომ ბატების მოშენება გადავწყვიტე. Dutalan, სადაც ვცხოვრობ, სამოთხეა: ანტალიიდან 1 საათში, ტყეებში, 1000 მეტრის სიმაღლეზე, ჰაერით, წყლით, ხალხითა და ხედით. რატომ მხოლოდ ადამიანებისთვის-მეთქი და ბატებიც შევიყვანე. ახალ წელს ინდაურის ნაცვლად უფრო ჯანსაღი, ანატოლიის კულტურაში ძველი ისტორიის მქონე ბატი აირჩიონ :)

ექიმის რჩევითაც ბატის ხორცის ჭამა დავიწყე და დადებითად იმოქმედა. წონა დავიკელი და ჩემს Kangal ძაღლებთან ტყეში დღეში სულ მცირე 2-3 საათით სიარულის ენერგია მივიღე. აქ სოკოების სამოთხეცაა. სეზონზე სუფრას 2 პროდუქტი არ აკლდა: ბატი და სოკო.

შეიძლება დაგაინტერესოთ:

• რა არის ჯანსაღი ცხიმი? შეიძლება ბატის ქონი ყველაზე ჯანსაღი ცხოველური ცხიმი იყოს?

ყველაფერს თავად ვთესავთ და ვიმკით. ზაფხულში ბუნებრივი კვება, შემოდგომაზე კონსერვები — ყველაფერი ჩვენი. პესტიციდი და ქიმიური სასუქი ნამდვილად არ არის. ბუნება საკმარისს გვაძლევს. ზეთისხილიდან ნაყოფი და ზეთი, ვაზიდან ბექმაზი, წვენი და ძმარი; ვაშლის ძმარი, ქლიავის სიმჟავე, თუთის ბექმაზი, ნიგოზი, ნუში და ბაღის კონსერვები ზამთრისთვის. წლებია 1 კილოგრამი პომიდორიც არ გვიყიდია. მჟაუნა, დანდური, ღოლო, სალბი, ქონდარი, პიტნა, კრაზანა და ასკილი თავისით იზრდება, ჩვენ მხოლოდ ვკრეფთ.

თქვენი ხედვითა და ოცნებებით სოფლის იმედი ხართ. რა პროექტები გაქვთ?

აქ ცხოვრება შთაგაგონებს. ბევრს ფიქრობ და თავს ვალდებულად გრძნობ, ამიტომ ადამიანებისა და ბუნებისთვის რისი დამატება შეიძლება, ამაზე ფიქრობ. სოფლის ხალხი სოკოებსა და მცენარეებს კრეფს და ყიდის.

ახლა პროექტდება საშრობი, გადამამუშავებელი და შესაფუთი საწარმო, რომელიც პროდუქტს ღირებულებას შესძენს. წელს კედრის ტყეში Matsutake ვიპოვე, იაპონიაში კილო ათას დოლარად იყიდება. ეს ზამთრის სოკოა; შემოდგომაზე ძვირფასი მორელიცაა და ტრიუფელიც ვიპოვეთ. მხოლოდ გარეული სოკოს შეგროვებით მნიშვნელოვანი დამატებითი შემოსავლის შექმნას ვიმედოვნებთ.

ბატებიც ამიტომ გავამრავლე. მომავალ წელს ბარტყებს მსურველ სოფლელებსაც დავურიგებ. უფრო მეტიც, ბუნებრივ და მდგრად ტურიზმზე ვოცნებობ, ამ ადგილის დაუზიანებლად...