آقای Hasan Cengiz که با رؤیاها و داستان اثرگذارش به روستاییان امید می‌دهد

حدود سه‌ونیم سال است مسیر ما با Hasan Cengiz Tuncay تلاقی کرده است. علت‌ها راه‌های تازه باز می‌کنند و راه‌ها ما را به هم پیوند می‌دهند. این بار علت بیماری سرطان است که بسیاری را می‌ترساند. خواستم داستان بیمار همیشه خندان، شوخ‌طبع و دارای پختگی طبیعی را با سخنان خودش با شما در میان بگذارم.

چه نشانه‌ها و شکایت‌هایی به تشخیص سرطان پوست ملانوم بدخیم انجامید؟

نخست میان دو کتفم خال گوشتی ایجاد شد. چون حدود 3-4 میلی‌متر و رنگش طبیعی بود، زیاد اهمیت ندادم. اما 6 ماه بعد بزرگ و تقریباً سیاه شد.

چگونه از تشخیص ملانوم باخبر شدید و پس از آن چه احساسی داشتید؟

سپس به بیمارستان رفتم و خال را برداشتم. پس از عمل به آسیب‌شناسی فرستاده شد. گفته بودند پس از 20 روز نتیجه را تلفنی می‌گویند. اما با گذشت 20 روز تماس نگرفتند. من با بیمارستان تماس گرفتم و گفتند برای گرفتن نتیجه باید به بیمارستان برویم.

وقتی رفتیم، خانم آسیب‌شناس جوانی بسیار اندوهگین تلاش کرد تشخیص، ملانوم بدخیم، را توضیح دهد. هنگام توضیح بسیار دشواری داشت. هرچه من موضوع را جدی نمی‌گرفتم، پزشک تلاش می‌کرد خطرناک بودن ملانوم بدخیم را توضیح دهد.

سپس وقتی دیدم این وضعیت چقدر همسرم را ناراحت کرده است، با شوخی تلاش کردم فضا را آرام کنم. سرانجام هم همسر و هم پزشک را خنداندم و داستان سرطانم با لبخند شروع شد.

در واقع احساس کردم این اتفاق برای دوست بسیار عزیزم افتاده است؛ فکر می‌کنم وجودم شکل دیگری را تحمل نمی‌کرد... تصمیم گرفتم برای این دوست عزیز مبارزه کنم.

برای او با همه امکانات در İstanbul دنبال پزشک گشتم. در Ankara و İzmir از همه آشنایان می‌پرسیدم. جالب اینکه باز دوستی از همسرم در Ankara نام انکولوژیستی از Antalya داد. فکر کردم «اگر خیلی خوب است در Antalya چه می‌کند». وقتی دوست دیگری همان نام را گفت، تصمیم به ملاقات گرفتم. پس از دیدن این‌همه انکولوژیست نیمه‌پزشک شده بودم. ابتدا می‌خواستم سخت امتحانش کنم و به زحمت بیندازم، اما هرچه درباره نگاهش به بیمار و بیماری صحبت کرد، تصمیم گرفتم این مرد پزشک من است. سرانجام چنان اعتماد کردم که مطمئن بودم بهترین کار را برای دوستم می‌کند؛ دوستم را به اطاعت %100 از گفته‌هایش قانع کردم و تا پایان داستان این را حفظ کردم.

روند جراحی چگونه بود؟ پیش از آن چه آمادگی انجام شد؟

پس از تشخیص فوراً اسکن PET انجام شد. براساس نتیجه Pet، انکولوژیستم مرا به جراح پلاستیک عمل ارجاع داد. جراح توضیح داد احتمال انتشار ملانوم بدخیم به گره لنفاوی نگهبان نزدیک و سپس اندام‌های داخلی بالاست، در نتیجه PET من گره‌های زیر بغل راست مشکوک‌اند و در عمل محل نخست خال عمیق‌تر پاک‌سازی و نواحی مشکوک زیر بغل راست نیز برداشته می‌شوند. سریع وارد روند جراحی شدیم. نخستین عمل در 15 اوت 2014 بود.

پس از جراحی چه درمانی گرفتید؟

جراح پلاستیک گفت افزون بر گره‌های زیر بغل راست، ندول‌های زیر بغل چپ را که مشکل‌ساز می‌دانست برداشته و به آسیب‌شناسی فرستاده است. نتیجه در 10 روز آمد. راست پاک بود، اما انتشار به زیر بغل چپ مشخص شد. بلافاصله در 30 اوت 2014 دوباره جراحی شدم. پس از عمل حدود 1-1.5 ماه استراحت کردم. در دیدار با انکولوژیست درباره واکسن اینترفرون گفت. توضیح داد در این مرحله ملانوم بدخیم قابل استفاده است، اما عوارض فراوان دارد و بدتر اینکه برای دانستن کارایی باید مدت طولانی صبر کرد؛ در بیماران قبلی تنها برای 3-4 نفر از 10 نفر مفید بود. خواست مدتی فکر کنم. هنگام خروج پاسخ روشن بود: این درمان را نمی‌خواستم. اما همسرم بسیار اصرار کرد. پس از دیدار دوباره پذیرفتم. درمان اینترفرون در 24 نوامبر 2015 آغاز شد. دشوار بود چون خستگی شدید می‌داد. کارهای آسان قبلی روزانه بسیار دشوار شدند. درمانم 1 سال طول کشید.

چگونه عود ملانوم 1 سال پس از درمان مشخص شد و چه احساسی داشتید؟

پس از 1 سال اینترفرون، PET تکرار شد. نتیجه PET عود در زیر بغل چپ را نشان داد. با فریاد «توقف نداریم، راه ادامه دارد» همه چیز پیش رفت.

پس از عود سرطان چه درمانی انجام شد؟

در مدت کوتاه، یعنی 30 نوامبر 2015، دوباره توسط جراح پلاستیک عمل شدم. پیش از آخرین عمل درمان ویژه نبود. آزمایش‌های لازم انجام و جراحی آغاز شد. پس از آن قرص شیمی‌درمانی کم‌دوز temodal را شروع کردم. اواسط دسامبر پرتودرمانی نیز آغاز شد. پزشک گفته بود تعداد جلسه کم اما پرتو فشرده لازم است. گفتند 6 جلسه با فاصله 15 روز و تا اوایل مارس ادامه یافت. سپس برای کاهش احتمال عود ملانوم، ایمنی‌درمانی تازه‌استفاده‌شده در این بیماری را آغاز کردم، مجموعاً 11 دوره.

فلج جزئی بازوی چپ پس از جراحی‌های مکرر و پرتودرمانی چه احساسی ایجاد کرد؟ درمان‌های بازو را توضیح می‌دهید؟

این بدترین بخش داستان سرطان بود، فلج جزئی. واقعاً احساس بسیار بدی داشتم، اما در زمانی بسیار بسیار کوتاه احساساتم عوض شد. شعار همان بود... توقف نداریم، راه ادامه دارد!.. توصیه‌های استاد را به‌ترتیب انجام دادم. ابتدا فیزیوتراپی و بلافاصله چون در Antalya نبود، برای ماساژ لنف‌ادم به İstanbul رفتیم. بیشترین کمک از همسرم بود. آنجا ماساژ لنف‌ادم یاد گرفت و پس از بازگشت به Antalya خودش انجام داد.

Ceyda Aras Tuncay در این روند دشوار بزرگ‌ترین کمک و، انگیزه همسرش بوده است. بیشتر وقتشان را در خانه زیبای روستای Dutalan می‌گذرانند

با وجود این بیماری و درمان‌های دشوار، اکنون بدون نشانه سرطان زندگی می‌کنید؛ چه احساسی دارد؟

البته برای نزدیک‌ترین دوستم بسیار خوشحالم. به همین دلیل از استاد و تیمش بی‌نهایت سپاسگزارم. چه خوب که هستند...

شما را دوستدار طبیعت می‌شناسیم. آیا این روند شما را بیشتر به طبیعت پیوند داد؟ ماجرای زندگی طبیعی را می‌گویید؟

بله درست است طبیعت را بسیار دوست دارم؛ مگر آدم پسرش را دوست ندارد... آن هم چنین پسری؛ خدا به هر خواهنده چنین فرزندی بدهد. البته شوخی کنار، نام پسرم هم Doğa است. همچنین طبیعت و زندگی دور از تجمل و آشوب را دوست دارم. طبیعتاً پس از بیماری این احساسات بیشتر شد.

اما بیکار ماندن زیاد هم ناراحت‌کننده است. بنابراین تصمیم گرفتم غاز پرورش دهم. روستای Dutalan محل زندگی‌ام مانند بهشت است. در فاصله 1 ساعت از Antalya، میان جنگل‌ها در ارتفاع 1000 متر، با هوا، آب، مردم و منظره عالی واقعاً بهشت زمین است. فکر کردم چرا فقط برای انسان باشد... سرانجام غازها را هم به بهشت آوردم. به همه توصیه می‌کنم با سال نوی پیش رو به‌جای بوقلمون، غاز بسیار سالم‌تر و دارای پیشینه عمیق فرهنگ Anadolu را ترجیح دهند :)

با توصیه استاد گوشت غاز خوردم و می‌توانم بگویم اثر مثبت داشت. نخست وزن کم کردم، انرژی یافتم روزانه دست‌کم 2-3 ساعت با سگ‌های Kangal در جنگل بگردم. اینجا بهشت قارچ هم هست. در فصل قارچ، 2 محصول همیشه سر سفره بود: غاز و قارچ.

ممکن است برایتان جالب باشد:

• چربی سالم چیست؟ آیا چربی غاز سالم‌ترین چربی حیوانی است؟

همه چیز را خود می‌کاریم و برداشت می‌کنیم. تمام تابستان تغذیه طبیعی، پاییز فصل کنسرو... همه محصول خودمان است. البته مطلقاً سم کشاورزی و کود شیمیایی نیست. همه چیز طبیعی است، طبیعت به‌اندازه کافی می‌دهد و نیاز به بیشتر نیست. زیتون و روغن از درخت‌ها، شیره، آب انگور و سرکه انگور از تاک‌ها. سرکه سیب، ترشی آلو، شیره توت، گردو، بادام و کنسروهای متنوع باغ را برای زمستان نگه می‌داریم. سال‌هاست حتی 1 کیلوگرم گوجه‌فرنگی نخریده‌ایم. گیاهان سالم مانند ترشک، خرفه، لابادا، مریم‌گلی، آویشن، پونه، علف چای و نسترن خودبه‌خود در باغ رشد می‌کنند و فقط باید بچینیم.

با چشم‌انداز و رؤیاها به روستاییان امید می‌دهید؛ از پروژه‌های زندگی طبیعی می‌گویید؟

زندگی در چنین جغرافیایی الهام‌بخش است. همچنین زیاد فکر می‌کنی و احساس دین داری. به همین دلیل پیوسته فکر می‌کنی چه می‌توانی به مردم و طبیعت بدهی. روستاییان اینجا قارچ و گیاهان مختلف جمع و می‌فروشند.

برای مثال تأسیسات خشک‌کردن، فراوری و بسته‌بندی که محصولاتشان را ارزشمند کند اکنون در مرحله پروژه است. امسال قارچی در جنگل سدر پیدا کردم، Matsutake. در ژاپن کیلویی هزار دلار فروخته می‌شود. این قارچ زمستانی است و در پاییز قارچ مورل ارزشمند هست و حتی ترافل یافتیم. امیدواریم فقط با جمع‌آوری قارچ وحشی درآمد اضافی جدی برای روستاییان فراهم کنیم.

در واقع به همین دلیل تعداد غازها را بیشتر کردم. قصد دارم سال آینده جوجه‌ها را میان روستاییان علاقه‌مند تقسیم کنم و فراتر از آن، گردشگری طبیعی و پایدار را بدون خراب کردن اینجا رؤیا دارم...