კიბოს დიაგნოზის შემდეგ მოწევის შეწყვეტა სიცოცხლეს ახანგრძლივებს

კიბოს დიაგნოზის შემდეგ მოწევის გამგრძელებელი პაციენტების გადარჩენის მაჩვენებლები მნიშვნელოვნად განსხვავდება იმის მიხედვით, დაიწყეს თუ არა მათ მოწევის შეწყვეტის პროცესი. 2024 წლის 31 ოქტომბერს JAMA Oncology -ში გამოქვეყნებულ ერთცენტრიან კვლევაში Cinciripini-მ და მისმა კოლეგებმა დაადგინეს, რომ კიბოს მქონე პაციენტები, რომლებიც მოწევის შეწყვეტის ინტერვენციაში მონაწილეობდნენ და მოწევას თავი დაანებეს, კიბოს დიაგნოზის შემდეგ უფრო დიდხანს ცოცხლობდნენ, ვიდრე ისინი, ვინც მოწევას აგრძელებდა. ეს მიგნება ხაზს უსვამს, რომ მოწევის შეწყვეტის მკურნალობა კიბოს მქონე პაციენტებისთვის ადრეული ინტერვენციის მნიშვნელოვანი მეთოდი შეიძლება იყოს.

• დაკავშირებული თემა:  4 რჩევა მოწევის შესაწყვეტად — თანამედროვე მიდგომები

კვლევის დეტალები და შედეგები

ეს ვრცელი კვლევა მოიცავდა კიბოს მქონე 4526 პაციენტს, რომლებიც მოწევის შეწყვეტის მკურნალობაში 2006 წლის იანვრიდან 2022 წლის მარტამდე მონაწილეობდნენ. მოწევის შეწყვეტის პროგრამა პაციენტებს MD Anderson-ის კიბოს ცენტრის თამბაქოს კვლევისა და მკურნალობის პროგრამის მეშვეობით შესთავაზეს; პროგრამის დაწყებიდან 3, 6 და 9. თვეებზე ფასდებოდა, შეწყვიტეს თუ არა მათ მოწევა.

ამ პაციენტებიდან 1900-მა მოწევის შეწყვეტა შეძლო, ხოლო 2626 მოწევას აგრძელებდა. მოწევის წარმატებით შეწყვეტის გავლენას გადარჩენაზე მკურნალობის პროგრამის დაწყებიდან 15 წლის განმავლობაში აკვირდებოდნენ.

მოწევის შემწყვეტ პაციენტებში საერთო გადარჩენის მაჩვენებლების თვალსაჩინო გაუმჯობესება გამოვლინდა. გადარჩენის მაჩვენებლები მნიშვნელოვნად გაიზარდა განსაკუთრებით იმ პაციენტებში, რომლებმაც მოწევა პირველ 3, 6 და 9 თვეში შეწყვიტეს:

• მათ, ვინც მოწევა 3 თვის ბოლოს შეწყვიტა: ამ ჯგუფში გადარჩენის მაჩვენებელი მოწევის არშემწყვეტებთან შედარებით 25%-ით უფრო მაღალი აღმოჩნდა (კორექტირებული რისკის შეფარდება [aHR] = 0,75; 95% სანდოობის ინტერვალი [CI] = 0,67-0,83).
• მათ, ვინც მოწევა 6 თვის ბოლოს შეწყვიტა: ამ ჯგუფში გადარჩენის მაჩვენებელი მოწევის არშემწყვეტებთან შედარებით 21% -ით უფრო მაღალი აღმოჩნდა (aHR = 0,79; 95% CI = 0,71-0,88).
• მათ, ვინც მოწევა 9 თვის ბოლოს შეწყვიტა: მოწევის არშემწყვეტ პაციენტებთან შედარებით გადარჩენის მაჩვენებელი 15%-ით უფრო მაღალი დაფიქსირდა (aHR = 0,85; 95% CI = 0,76-0,95).

კავშირი მოწევის შეწყვეტის დროსა და გადარჩენის მაჩვენებლებს შორის

მოწევის შეწყვეტის ინტერვენციის უდიდესი სარგებელი აღინიშნა მაშინ, როდესაც მკურნალობა კიბოს დიაგნოზიდან პირველ 6 თვეში დაიწყო. ამ პაციენტებში გადარჩენის მაჩვენებლების მნიშვნელოვანი მატება გამოვლინდა. მაგალითად, მოწევის არშემწყვეტ პაციენტებში გადარჩენის დრო 75%. პერსენტილზე 2,1 წელი იყო (95% CI = 1,8–2,4 წელი), ხოლო მათში, ვინც მოწევა შეწყვიტა, ეს დრო 3,9 წლამდე გაიზარდა (95% CI = 3,2–4,6 წელი).

გრაფიკის განმარტება: ჩანს, რომ მათ, ვინც მოწევა პირველ 6 თვეში შეწყვიტა (ნარინჯისფერი ხაზი), გადარჩენის მაჩვენებლები მნიშვნელოვნად უფრო მაღალია, ვიდრე მათში, ვინც მოწევა არ შეწყვიტა (ლურჯი ხაზი). გადარჩენის უდიდესი გაუმჯობესება კიბოს დიაგნოზის შემდეგ პირველ წლებში ვლინდება. მათთვის, ვინც მოწევა არ შეწყვიტა , გადარჩენის დრო 75% მაჩვენებელზე დაახლოებით 2,1 წლად გამოითვალა. მათთვის, ვინც მოწევა შეწყვიტა , ეს დრო დაახლოებით 3,9 წლამდე იზრდება. ლოგრანკ ტესტი: ლოგრანკ ტესტის შედეგად დადგინდა P<0,001, ანუ ეს განსხვავება სტატისტიკურად მნიშვნელოვანია. ეს აჩვენებს, რომ მოწევის შეწყვეტა გადარჩენის დროზე მნიშვნელოვან გავლენას ახდენს.

კვლევის დასკვნები და მნიშვნელობა

კვლევა აჩვენებს, რომ კიბოს დიაგნოზის მქონე პაციენტების მონაწილეობა მოწევის შეწყვეტის პროგრამაში მკურნალობის პროცესში გადარჩენის მაჩვენებლების ზრდის მნიშვნელოვანი ფაქტორია. მკვლევრები აღნიშნავენ, რომ კიბოს დიაგნოზიდან პირველ 6 თვეში დაწყებული, მტკიცებულებებზე დაფუძნებული მოწევის შეწყვეტის მკურნალობა გადარჩენის თვალსაზრისით უდიდეს სარგებელს იძლევა. ამიტომ კიბოს დიაგნოზის მქონე პაციენტებისთვის მოწევის შეწყვეტის ინტერვენციების ადრეულ ეტაპზე დაწყება კლინიკურად უაღრესად მნიშვნელოვანია.

ამ კვლევამ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ მოწევის შეწყვეტის მკურნალობა კიბოსთან მებრძოლი პაციენტებისთვის არა მხოლოდ ზოგად ჯანმრთელობას აუმჯობესებს, არამედ სიცოცხლის ხანგრძლივობასაც ზრდის. კიბოს მკურნალობისას მოწევის შეწყვეტის ინტერვენციების უფრო ფართო მხარდაჭერა და პაციენტებისთვის ამ მკურნალობის სარგებლის ეფექტიანად ახსნა ძალიან მნიშვნელოვანია როგორც კლინიკური შედეგების გასაუმჯობესებლად, ისე პაციენტების სიცოცხლის გასახანგრძლივებლად.