შინაარსზე გადასვლა
Prof. Dr. Mustafa Özdoğan · სამედიცინო ონკოლოგი

ონკოლოგიაში ღიმილი და იმედი იმაზე მეტია, ვიდრე გვგონია!

ონკოლოგიაში ღიმილი და იმედი იმაზე მეტია, ვიდრე გვგონია!

ქვემოთ მოყვანილი წერილი გამოქვეყნდა ჟურნალ Journal of Clinical Oncology-ის განყოფილებაში „ონკოლოგიის ხელოვნება“ და დაწერილია დოქტორ Suneel D. Kamath-ის მიერ.

ონკოლოგიაში სპეციალიზაციის ბოლო წელს, როდესაც ადამიანებს საზოგადოებრივ გარემოში ვეუბნები, რომ კიბოს მქონე პაციენტებს ვმკურნალობ, ეს კვლავ შიშსა და პატივისცემას იწვევს. მეშინია სხვას ვუთხრა, რომ ეს ისეთი დამთრგუნველი არ არის, როგორც ჰგონია. ონკოლოგიურ პრაქტიკაში პაციენტებთან ერთად სიცილი ჩემთვის დიდი სიხარულის წყარო გახდა. ონკოლოგიაში სწავლის დაწყებამდე ვერასოდეს წარმოვიდგენდი, რომ ასე ვიგრძნობდი თავს.

იუმორი პაციენტსა და ონკოლოგს მრავალ დონეზე აკავშირებს და რთულ ვითარებაში შვებას იძლევა

ბუნებრივია, სიცილი უფრო ხშირია იმ პაციენტებთან, რომლებიც მრავალი წელია კიბოსგან თავისუფლები არიან და საკონტროლო გასინჯვაზე მოდიან. ვიზიტის დიდ ნაწილს ეგზოტიკურ ადგილებში მათი მოგზაურობების განხილვაში ვატარებთ. ვიცინით, როდესაც შვილიშვილებზე და მათთან თამაშზე საუბრობენ. მოაქვთ სახლში გამომცხვარი ნაწარმი ან ჩემი საყვარელი ნაყინი, რომლის სახეობაც 3 წლის წინ ერთხელ ვახსენე.

ონკოლოგიაში ადამიანებს, რომლებმაც კიბოს მკურნალობა დაასრულეს, „რემისიის პაციენტებს“ უწოდებენ. მათ ვეუბნები, რომ, სავარაუდოდ, კიბოს ექიმი აღარ სჭირდებათ, თუმცა ყოველწლიური დაბრუნება მათ უსაფრთხოების განცდას აძლევს; გულის სიღრმეში მეც მიხარია მათი ნახვა. როგორც მედიკამენტურ ონკოლოგს, გაცნობიერებული მაქვს, რამდენად მცირე წვლილი მიმიძღვის ამ პაციენტების მკურნალობაში, რომლებიც ათწლეულებია კიბოთი ცხოვრობენ და, სავარაუდოდ, ადგილობრივი მეთოდებით (ქირურგიით, რადიოთერაპიით) იმკურნალეს. საბედნიეროდ, ასეთი ვიზიტები იშვიათი არ არის და გვახსენებს, როგორ გამოიყურება კიბოს მკურნალობის ნამდვილი წარმატება.

სიცილით დაძაბულობის მოხსნა

ზოგჯერ სიცილი სტრესის მოხსნის მექანიზმია, როცა მოუთმენლად ველით კარგ ამბავს — რომ საკონტროლო გამოსახულებითი კვლევა სუფთაა. ეს ხდება პაციენტებთან, რომლებმაც 1 ან 2 წლის წინ განკურნების მიზნით მკურნალობა დაასრულეს ან აქვთ სტაბილური მეტასტაზური დაავადება და კვლევის შედეგების გასაგებად ბრუნდებიან. ხშირად ოჯახის რამდენიმე წევრთან ერთად მოდიან და, როგორც ზაფხულის ნოტიო შუადღეს, ყველას დაძაბულობას გრძნობთ.

პაციენტის გასასინჯ ოთახში შესვლა და ისეთი გადამწყვეტი ამბის შეტყობინება, რომელიც მან ჯერ არ იცის, უცნაური ურთიერთქმედებაა. არცოდნით გამოწვეული დაძაბულობის გახანგრძლივებას აზრი არ აქვს.

ამ ძლიერი დაძაბულობის შემდეგ კარგი ამბის გაგონებისას პაციენტები, ჩვეულებრივ, წამებში იცინიან. ამ გარემოში სიცილი დაძაბულობას ხსნის და გამოხატავს შვებას, რომ მომავალი ისეთივე ხანგრძლივი და იმედიანია, როგორც პაციენტს იმედი ჰქონდა. ამავე დროს ასეთი სიცილი იმასაც აღიარებს, რომ დღევანდელი კარგი კვლევები მომავალში დადებითი შედეგების გარანტია არ არის.

საკუთარი ბედის იუმორით მიღება

ონკოლოგიაში სიცილი უფრო რთულ სიტუაციებშიც ჩნდება, მაგალითად, როცა პაციენტს უნდა ვუთხრათ, რომ კიბო დაბრუნდა, ქიმიოთერაპია არ მოქმედებს ან კიბო იმაზე მეტად გავრცელდა, ვიდრე ადრე გვეგონა. მახსოვს ბატონი ვაშინგტონი, ხანდაზმული მამაკაცი სწრაფად პროგრესირებადი მეტასტაზური პროსტატის კიბოთი. ის მქადაგებელი იყო; მანამდე ლოკალიზებული (ადრეული სტადიის) მსხვილი ნაწლავისა და ფილტვის კიბო ჰქონდა და წლების წინ ქირურგიითაც და ქიმიოთერაპიითაც იმკურნალა.

სრული უძლურებით ვადევნებდი თვალს, როგორ ვრცელდებოდა კიბო მის ფილტვებში, ღვიძლსა და სხეულის თითქმის ყველა ძვალში. გარკვეული დროის შემდეგ მკურნალობა დაავადებას ვეღარ აკონტროლებდა და საბოლოოდ ტკივილის კონტროლის მიზნით საავადმყოფოში მოათავსეს. ეს ჩემი ერთ-ერთი შვებულების დროს მოხდა, ამიტომ დაბრუნებისთანავე ვესტუმრე. მიჭირდა იმ ადამიანის ამოცნობა, რომელსაც ადრე ვიცნობდი, თუმცა მისი სული და რწმენა კვლავ მტკიცე იყო. კართან ჩემი გამოჩენისას გაიცინა, როგორც ორ ძველ მეგობარს ახასიათებს დიდი ხნის შემდეგ შეხვედრისას. მითხრა: "გასულ კვირას ძალიან, ძალიან ვიტანჯე. ამ საავადმყოფოში ბევრი ექიმი ვნახე, მაგრამ ახლა ჩემი ექიმი დამიბრუნდა." ეს სიტყვები სამუდამოდ მემახსოვრება.

ვისაუბრეთ საავადმყოფოში გარკვეული ხნით დარჩენასა და იმაზე, რაც მომავალ კვირებში ელოდა. ერთად გავიცინეთ, როდესაც გავიხსენეთ, როგორ იჩხუბა ერთხელ სხვა ავტომობილის მძღოლთან ჩემთან მოსვლისას, მაგრამ შეხვედრაზე მაინც მოასწრო. იუმორმა შეგვახსენა, რომ გაუარესების მიუხედავად, ბევრი კარგი დრო გვქონდა გატარებული. მისი სიცილი გავიგე როგორც ტანჯვისა და მოახლოებული სიკვდილის მიღების გამოხატულება, თუმცა ამავდროულად მასში სიმტკიცესა თუ წინააღმდეგობის გაწევასაც ვგრძნობდი. "კიბო ჩემს სხეულს მოკლავს, მაგრამ ჩემს სულსა და რწმენას ვერ წაიღებს" ამის თქმის ერთგვარი გზა იყო.

ონკოლოგიურ კარიერას მოუთმენლად ველი და კიბოს მქონე პაციენტებზე ზრუნვას კვლავ იმავე პრივილეგიად აღვიქვამ, როგორც სპეციალიზაციის პირველ დღეს. დავინახე, რომ სათანადო დროს, გაგებითა და მგრძნობელობით გამოყენებული იუმორი ძალიან სასარგებლოა. ის პაციენტსა და ონკოლოგს სხვადასხვა დონეზე აკავშირებს და რთულ პირობებში შვებას იძლევა. ასევე ძლიერი საშუალებაა ონკოლოგის პროფესიის ემოციური ტვირთის შესამსუბუქებლად.

წყაროები

ვიზიტის მოთხოვნა

DROZDOGAN-ის ხელოვნური ინტელექტი

ერთად განვიხილოთ ეს სტატია

დასვით კითხვები სტატიის შესახებ და წაიკითხეთ პასუხები ჩვენი საიტის გამოქვეყნებულ წყაროებთან ერთად.

DROZDOGAN-ის ხელოვნური ინტელექტი

Drozdogan-ის ასისტენტი

ონკოლოგიაში ღიმილი და იმედი იმაზე მეტია, ვიდრე გვგონია!

დასვით კითხვები სტატიის შესახებ და წაიკითხეთ პასუხები ჩვენი საიტის გამოქვეყნებულ წყაროებთან ერთად.

საუბრისა და კონფიდენციალურობის შესახებ ინფორმაცია

ამ საუბარში პასუხობს Drozdogan-ის ასისტენტი. საიტის უფლებამოსილმა ადმინისტრატორებმა შესაძლოა იგი ხარისხის შესამოწმებლად განიხილონ. არ გააზიაროთ პირადი ინფორმაცია.

პასუხები მზადდება OpenAI-ის ინფრასტრუქტურით. კითხვებსა და პასუხებს ამუშავებს ეს სერვისი; საუბრის ჩანაწერები ინახება ჩვენს საიტზე. არ გააზიაროთ საიდენტიფიკაციო, საკონტაქტო ან პირადი ჯანმრთელობის ინფორმაცია.

0 / 1000

მხოლოდ საინფორმაციოდ; არ იძლევა პირად დიაგნოზს ან მკურნალობის რჩევას.

დაკავშირებული სტატიები

გაეცანით სხვა სტატიებს ამ თემაზე.

იყავით ინფორმირებული

მიიღეთ ახალი სტატიები და სამეცნიერო სიახლეები ელფოსტით.

Google Analytics საჯარო გვერდებზე ამ ფანჯრისგან დამოუკიდებლად მუშაობს და შეიძლება ანალიტიკური ქუქიები გამოიყენოს. აქ გაკეთებული არჩევანი მხოლოდ გარე სერვისებს მართავს.