آلبینوس و جدول‌های بدن انسان 1747؛ زیباترین تصویرهای کالبدشناسی تا آن زمان

اندرو کانینگهامِ تاریخ‌نگار چنین نوشت: "هدف برنهارت زیگفرید آلبینوس ساخت زیباترین جدول‌های کالبدشناسیِ دیده‌شده بود؛ کمال‌گرایی وسواسی و توجه شدیدش به دقت تصویر، مشکل و تأخیر بسیار آورد. می‌خواست بدن «آرمانی» انسان را تصویر کند. نمی‌شد برای پروژه‌ای در تصویرگری آناتومی، وقت، اندیشه، زحمت، هنر و پول بیشتری صرف کرد."

آلبینوس نابغه بود. در 12سالگی پزشکی را در دانشگاه لیدن هلند آغاز کرد و در 1719، بدون شرکت در امتحان، مدرک پزشکی گرفت. استادی کالبدشناسی در 24سالگی به او اعطا شد و به‌زودی از تواناترین آموزگاران آناتومی اروپا شناخته شد. بیش از همه به اثر تصویری بزرگش، منتشرشده در لیدن در 1747، Tabulae sceleti et musculorum corporis humani، یعنی جدول‌ها و عضلات بدن انسان، شهرت دارد. هنگام ساخت جدول‌ها، پیوسته با هنرمند یان واندلار کار می‌کرد. به گفته آلبینوس، واندلار «مانند ابزاری در دستانم دستور می‌گرفت، هدایت می‌شد و کاملاً زیر مدیریت من بود و خودم پیکره‌ها را می‌ساختم.» روبه‌روی هر حکاکی جدول، صفحه‌ای بود که همه ویژگی‌های آناتومیک مورد توجه را برچسب می‌زد.

برای دقت جدول‌ها، آلبینوس و واندلار پیش روی نمونه‌ها شبکه گذاشتند؛ الگوی مشبک، طراحی را هدایت می‌کرد. آلبینوس اسکلت‌ها را هم با نخ در حالت طبیعی نگه می‌داشت و برای مقایسه دیداری، مردی برهنه را در همان وضعیت می‌ایستاند. واندلار برای تقویت «واقعیت سه‌بعدی» اثر، پس‌زمینه‌های منظره مختلف افزود.

چارلز سینگرِ تاریخ‌نگار می‌نویسد: «تصویرها با پس‌زمینه‌های تزئینی ظریف، هم برای هنرمند و هم پزشک طراحی شده‌اند و کاری بهتر از این نوع، تاکنون انجام نشده است.» لوندا شیبینگرِ تاریخ‌نگار نیز می‌نویسد: «آلبینوس نمونه‌های دقیق اسکلت انسان را ساخت که دست‌کم سه‌چهارم قرن بی‌همتا ماندند».

شرح تصویر مقاله: پیکره اسکلتی آلبینوس پیش روی کرگدنی که واندلار از نخستین کرگدن زنده اروپا، واردشده به باغ‌وحش آمستردام در 1741، کشیده بود.

شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: Jan Wandelaar (1690–1759)، Bernhard Siegfried Albinus (1697– 1770)

• موضوع پیشین: چزلدن و استخوان‌نگاری او 1733؛ آناتومی آمیخته با سبک
• موضوع بعدی: رساله‌ای درباره اسکوربوت 1753؛ نخستین میلیون‌ها نفری که علم نجات داد