آیا شوینده‌ها موجب سرطان می‌شوند – اثرات آن‌ها بر سلامت چیست؟

شوینده چیست؟

شوینده‌ها که معنای واژه آن‌ها پاک‌کننده آلودگی است، نام همه پاک‌کننده‌ها به‌جز صابون هستند. شوینده‌ها نخستین بار در سال 1917 توسط شیمی‌دان آلمانی Charles F. Gunther از نفتالین تولید شدند و امروزه % 50-60 آن‌ها در صنعت و برای نظافت در مؤسسات بزرگ، % 25-30 برای نظافت خانه‌ها و بقیه در محصولات آرایشی و مراقبت شخصی استفاده می‌شوند.

شوینده‌ها امروزه از یک ماده شیمیایی واحد تشکیل نشده‌اند و مواد شیمیایی گوناگون بسیاری در خود دارند (برای مثال سفیدکننده‌ها، تنظیم‌کننده‌های کف، ضدعفونی‌کننده‌ها، عطرها، عوامل ضدکلوخه و مانند آن‌ها).

آیا شوینده‌ها خطر سرطان را افزایش می‌دهند؟

گاه در رسانه‌ها گفته می‌شود این مواد پاک‌کننده که به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی تبدیل شده‌اند، به دلیل مواد شیمیایی موجود در خود خطر بیماری‌های گوناگون، به‌ویژه سرطان، را افزایش می‌دهند و این موضوع موجب نگرانی می‌شود. در نوشته خود به خطرات سلامت شوینده‌ها می‌پردازیم.

مواد فعال اصلی شوینده‌ها عبارت‌اند از مواد فعال سطحی آنیونی (مانند سدیم لوریل سولفات و سدیم دودسیل سولفات)، مواد فعال سطحی غیریونی (مانند مونو و دی‌گلیسریدها و گلیسرین مونو استئارات) و مقدار کمی از مواد شیمیایی دیگر (به‌ویژه عطر و مواد گوناگون بر اساس برند).

هیچ‌یک از مواد شیمیایی مورد استفاده در شوینده‌ها در گروه 1، گروه 2A و 2B آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان IARC، در فهرست سرطان‌زاها قرار ندارند!

اما مفید است تأکید کنیم همه این مطالب برای محصولات دارای اعتبار برند صدق می‌کند؛ در محل‌های تولید غیررسمی و زیرزمینی روشن نیست چه نوع مواد شیمیایی با چه نسبت‌هایی استفاده می‌شوند.

مسئله اصلی سلامت درباره شوینده‌ها، حساسیت تماسی (حساسیت‌های پوستی) است.

در نتیجه، اگرچه از نظر سرطان جای نگرانی نیست، تمام ویژگی‌های مواد شیمیایی موجود در شوینده‌ها و مواد شیمیایی مورد استفاده در محصولات بدون نظارت و نامنطبق با استانداردها به‌روشنی شناخته نشده‌اند. به همین دلیل، برای کاهش بار شیمیایی، آبکشی کامل و پرهیز از مواجهه تنفسی را توصیه می‌کنیم.