عینک در 1284 – زمانی آن‌قدر گران بود که در وصیت‌نامه‌ها می‌آمد
تاریخ‌نگار Lois N. Magner می‌نویسد: "استفاده از عینک باید تأثیری عمیق بر نگرش‌ها نسبت به محدودیت‌ها و مسئولیت‌های انسان گذاشته باشد. عینک نه‌تنها امکان ادامهٔ کار پژوهشگران و مترجمان را فراهم کرد، بلکه مردم را با این اندیشه آشنا ساخت که با استفاده از اختراعات بشری می‌توان بر برخی محدودیت‌های جسمی غلبه کرد."
امروزه اصطلاحات عینک و ابزارهای اپتیکی معمولاً به عدسی‌هایی اشاره دارند که برای اصلاح مشکلات بینایی در یک قاب قرار می‌گیرند. در طول تاریخ، شکل‌های گوناگونی وجود داشته است؛ از جمله عینک پنسی که بدون دسته و فقط با فشردن پل بینی نگه داشته می‌شود، مونوکل، یعنی عدسی گرد روی یک چشم، و لورنت، یعنی عینک با دستهٔ بلند.
تا سال 1000 میلادی، «سنگ‌های مطالعه»، یعنی بلورها یا تکه‌هایی از کرهٔ شیشه‌ای که برای بزرگ‌نمایی متن روی نوشته قرار می‌گرفتند، رایج شده بودند. در چین، حدود سال 1270 و هم‌زمان با سفر مارکو پولو، از عینک استفاده می‌شد و ممکن است پیش‌تر نیز در عربستان به کار رفته باشد.
در 1284، Salvino D'Armate ایتالیایی شاید مشهورترین مخترع عینک در اروپا شد. در نخستین عینک‌ها، عدسی محدب برای اصلاح دوربینی، یعنی ناتوانی در دیدن نزدیک، و پیرچشمی، یعنی ناتوانی وابسته به سن در دیدن نزدیک، به کار می‌رفت. یکی از اشاره‌های اولیه به عدسی مقعر برای نزدیک‌بینی، که در آن اجسام دور تار و اجسام نزدیک واضح دیده می‌شوند، در اثر علمی Natural Magick نوشتهٔ دانشمند ایتالیایی Giambattista della Porta در 1558 آمده است. برای دیدن متن نزدیک به چشم از عدسی محدب استفاده می‌شد.
عینک‌ها زمانی آن‌قدر گران بودند که در وصیت‌نامه‌ها به‌عنوان دارایی ارزشمند فهرست می‌شدند. حدود 1727، عینک‌ساز انگلیسی Edward Scarlett شکل مدرن عینک را با دسته‌های سفتی که روی گوش قرار می‌گیرند، توسعه داد. دانشمند آمریکایی Benjamin Franklin برای رفع هم‌زمان نزدیک‌بینی و پیرچشمی، در 1784 عینک دوکانونی را اختراع کرد.
امروزه بسیاری از عینک‌ها به دلیل ویژگی‌های اپتیکی مطلوب و دوام، از پلاستیک CR-39 ساخته می‌شوند. عدسی‌ها معمولاً برای تغییر محل تمرکز پرتوهای نور به کار می‌روند تا پرتوها به‌درستی به شبکیه، بافت حساس به نور در پشت چشم، برسند.
توضیح تصویر مقاله: لورنت یک عینک دسته‌دار است. این وسیله در دههٔ 1700 به دست طراح اپتیکی انگلیسی George Adams اختراع شد. برخی صاحبان عینک برای بهتر دیدن به آن نیاز نداشتند، بلکه لورنت‌های آراسته را برای شیک‌بودن همراه می‌بردند.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: Salvino D’Armate اهل فلورانس (1258–1312)، Giambattista della Porta (1535–1615)، Edward Scarlett (1677–1743)
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.