COPD چیست؟ نشانه‌ها، علت‌ها و درمان بیماری انسدادی مزمن ریه

COPD یا بیماری انسدادی مزمن ریه بر اثر تنگی و انسداد پایدار جریان هوا ایجاد و تنفس را دشوار می‌کند. معمولاً با تنگی نفس, سرفه طولانی و خلط بروز می‌کند. بیماری پیش‌رونده است، اما تشخیص زودرس و درمان درست می‌تواند سرعت را کم و کیفیت زندگی را بهتر کند. شایع و به‌ویژه بالای 40 سال است؛ پژوهش‌ها برای افراد بالای 40 سال برآورد می‌کنند از هر 5 نفر، 1 نفر بالای این سن ممکن است مبتلا باشد.

COPD چیست؟

COPD بیماری ریوی با ماهیت مزمن یا مداوم و انسدادی است. اصطلاح دو وضعیت اصلی را در بر می‌گیرد: برونشیت مزمن و آمفیزم. برونشیت مزمن با التهاب طولانی‌مدت برونش‌های ریه و در نتیجه سرفه و تولید خلط فراوان مشخص می‌شود. آمفیزم آسیب کیسه هوایی یا آلوئول است که کشسانی ریه را کم و دریافت اکسیژن را دشوار می‌کند. ریه COPD هوای کافی نمی‌گیرد و هوای آلوده را خوب خارج نمی‌کند.

بیماری پنهان پیش می‌رود؛ ابتدا خفیف و طی سال‌ها بدتر می‌شود. فقط ریه نیست و در پیشرفته دستگاه‌های دیگر را نیز درگیر می‌کند؛ کمبود اکسیژن ممکن است مشکل قلب، ضعف عضله و کاهش وزن بدهد. بنابراین تشخیص و مدیریت زودهنگام مهم است.

علت COPD چیست؟

در ایجاد آن، مهم‌ترین علت مواجهه طولانی با دود سیگار است. سیگار آسیب پایدار، تنگی و التهاب راه هوا می‌دهد. پیپ، سیگار برگ و قلیان نیز مشابه‌اند. افراد در معرض مداوم دود دست‌دوم هم در خطرند.

عوامل دیگر نیز وجود دارند؛ به‌ویژه مواجهه طولانی با آلاینده هوا ممکن است زمینه‌ساز باشد. مثلاً:

• مواجهه شغلی: سال‌ها کار در گردوغبار، دود یا گاز شیمیاییِ معدن، ساختمان و کارخانه به ریه آسیب و خطر را زیاد می‌کند.
• آلودگی محیطی: در ساکنان شهرهای با آلودگی زیاد یا محیط خانگی کم‌تهویه که برای گرما و پخت از چوب، زغال یا سرگین استفاده می‌کنند، COPD بیشتر دیده می‌شود.
• عفونت مکرر ریه: ذات‌الریه شدید و عفونت کودکی ممکن است آسیب باقی بگذارند و خطر آینده را بیشتر کنند.
• استعداد ژنتیکی: عوامل ژنتیکی نادر می‌توانند زمینه باشند؛ مثلاً کمبود آلفا-1 آنتی‌تریپسین (ATT) ارثی می‌تواند حتی در جوانِ غیرسیگاری آسیب شبیه آمفیزم ایجاد کند.

مواجهه طولانی با هوای بد، به‌ویژه سیگار، علت اصلی است و بیماری سیگاری‌ها نامیده می‌شود. اما غیرسیگاری نیز بر اثر عوامل دیگر ممکن است مبتلا شود.

عوامل خطر

عوامل خطر ایجاد COPD تا حد زیادی با علت‌های بیماری هم‌پوشانی دارند. مهم‌ترین عامل خطر باز هم مصرف سیگار است. بخش قابل توجه مصرف‌کنندگان طولانی‌مدت ممکن است مبتلا شوند. عوامل دیگر:

• سابقه سیگار: افراد با مصرف طولانی دخانیات، مانند 10-20 سال، یا مصرف‌کنندگان فعلی بزرگ‌ترین گروه پرخطرند. حتی اگر ترک کرده باشند همچنان در معرض COPD هستند.
• سن: COPD معمولاً در افراد بالای 40 سال دیده می‌شود. با سن، توان نوسازی ریه کمتر می‌شود و آسیب انباشته سال‌ها ممکن است آشکار شود.
• جنسیت: قبلاً در مردان بیشتر بود، اما زنان ممکن است حساس‌تر باشند و با مصرف مشابه شدیدتر شوند. امروز خطر در هر دو بالاست.
• مواجهه شغلی و محیطی: گردوغبار و دود شیمیایی معدن، کشاورزی و ساختمان یا دود زیاد اجاق و تنور در خانه خطر را زیاد می‌کند.
• ژنتیک: سابقه خانوادگی یا اختلال نادر مانند کمبود آلفا-1 آنتی‌تریپسین استعداد را بیشتر می‌کند.
• بیماری ریوی دیگر: افراد با بیماری مزمن راه هوا مانند آسم، یا سابقه عفونت شدید ریه در کودکی، در آینده بیشتر در معرض COPD هستند.

در افراد دارای عامل خطر، به‌ویژه سیگاری طولانی بالای 40 سال، اگر تنگی نفس, سرفه یا خلط وجود دارد، بی‌درنگ برای بررسی لازم مراجعه کنند. تشخیص زودرس مهم است.

نشانه‌های COPD

چون COPD معمولاً آهسته پیش می‌رود، نشانه‌ها ابتدا خفیف‌اند و فرد ممکن است جدی نگیرد. شایع‌ترین نشانه‌های COPD عبارت‌اند از:

• تنگی نفس: تنگی نفس به‌ویژه در فعالیت، مانند راه‌رفتن و پله، نخستین نشانه قابل توجه است. با پیشرفت، تنفس حتی هنگام استراحت یا خواب شبانه ممکن است دشوار شود.
• سرفه مزمن: سرفه مداوم یا مکرر نشانه معمول COPD است. ابتدا معمولاً صبح‌هاست و در مرحله پیشرفته ممکن است تمام روز ادامه یابد.
• خلط: تولید خلط چسبنده، به‌ویژه صبح، شایع است. به‌مرور ممکن است مقدار بیشتر و رنگ به زرد یا سبزِ نشانه عفونت تغییر کند.
• خس‌خس: صدای خس‌خس یا سوت هنگام تنفس نشان‌دهنده تنگی راه هواست.
• خستگی سریع و ضعف: چون ریه اکسیژن کافی تأمین نمی‌کند، فرد ممکن است حتی هنگام کارهای روزانه زود خسته شود و احساس ضعف کند.
• محدودیت فعالیت: فعالیت یا کار سابقاً آسان با تنگی نفس و خستگی دشوار می‌شود.
• کاهش وزن و ضعف عضله: در پیشرفته، کمبود اکسیژن سوخت‌وساز را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ اشتها و وزن ناخواسته کم و عضله ضعیف می‌شود.
• ورم مچ پا: COPD پیشرفته با اثر قلبی ورم ساق و پا می‌دهد و ممکن است نشانه نارسایی قلب باشد.
• کبودی پوست (سیانوز): با افت اکسیژن، لب، ناخن یا پوست کمی آبی‌ارغوانی می‌شود.

نشانه‌ها متفاوت‌اند و به علت آغاز آهسته، ممکن است طبیعیِ سالمندی یا اثر عادی سیگار دانسته شوند. به‌ویژه سرفه و خلطِ دو سال پیاپی، هر سال دست‌کم سه ماه، نیازمند متخصص ریه است. نادیده‌گرفتن و ادامه سیگار، شکایت را شدید و افت ظرفیت را برگشت‌ناپذیر می‌کند.

مراحل COPD

بر اساس شدت نشانه و آزمون تنفس در چهار مرحله بررسی می‌شود. با هر مرحله شدت و اثر بر زندگی بیشتر می‌شود. ویژگی‌ها چنین‌اند:

با پیشرفت، اثر زندگی بیشتر است. شکایتِ فقط فعالیت شدید در ابتدا، بعداً حتی در استراحت ادامه دارد. تشخیص و شروع زودهنگام حیاتی است.

تشخیص چگونه است؟

مهم‌ترین گام تشخیص COPD، بررسی شرح‌حال و عملکرد تنفسی فرد است. پزشک ابتدا شکایت‌ها و سابقه سیگار را دقیق می‌پرسد و برای تأیید آزمایش می‌کند:

• آزمون عملکرد تنفس (اسپیرومتری): آزمون اصلی است. بیمار عمیق نفس می‌گیرد و در دستگاه می‌دمد؛ ظرفیت و سرعت جریان اندازه می‌شود و وجود و مرحله مشخص می‌شود.
• رادیوگرافی یا سی‌تی ریه: عکس قفسه سینه برای یافتن مشکل دیگری که نشانه شبیه COPD ایجاد کند درخواست می‌شود. در صورت نیاز پزشک سی‌تی ریه را برای تصویر دقیق‌تر می‌خواهد.
• آزمایش خون (اکسیژن): پالس‌اکسی‌متر نوک انگشت اشباع را می‌سنجد. گاهی گاز خون شریانی اکسیژن و دی‌اکسیدکربن را نشان می‌دهد تا اثر بدن معلوم شود.
• بررسی دیگر: به‌ویژه در جوان با نشانه، پزشک ممکن است ژنتیک، سطح آلفا-1 آنتی‌تریپسین، یا آزمون ورزش بخواهد.

با همه ارزیابی‌ها تشخیص داده می‌شود. برای کندکردن سیر، زودرس‌بودن بسیار مهم است؛ در افراد پرخطر حتی بی‌علامت معاینه منظم توصیه می‌شود.

درمان چگونه است؟

هرچند درمان ریشه‌کن‌کننده ندارد، با درمان و سبک زندگی قابل کنترل است. هدف اصلی، متوقف یا کندکردن پیشرفت، کاهش نشانه‌ها و افزایش کیفیت زندگی بیمار است. روش‌های اصلی درمان COPD عبارت‌اند از:

• ترک سیگار: نخستین و مهم‌ترین گام قطعاً ترک است. با ادامه سیگار، درمان دیگر فایده کامل نمی‌دهد. ترک، آسیب را کند و بقا را طولانی می‌کند.
• گشادکننده برونش (استنشاقی): اسپری یا نبولایزرِ شل‌کننده و بازکننده راه هوا رایج‌ترین داروست. این برونکودیلاتورها تنفس را آسان و نشانه را کم می‌کنند. پزشک کوتاه یا طولانی‌اثر انتخاب می‌کند.
• خلط‌آور و دیگر داروها: برای خلط غلیظ، رقیق‌کننده و آسان‌کننده دفع استفاده می‌شود. در عفونت مانند حمله برونشیت، آنتی‌بیوتیک مناسب داده می‌شود. در برخی بیماران پیشرفته با نارسایی مزمن تنفسی، ضدالتهاب کورتیکواستروئیدی نیز استفاده می‌شود.
• اکسیژن‌درمانی: در پیشرفته با افت اکسیژن، حمایت خانگی ممکن است لازم باشد. با دستگاه تغلیظ‌کننده، ساعت و جریان مناسب پزشک، اکسیژن پیوسته داده می‌شود. به‌ویژه در بسیار شدید کیفیت را بالا می‌برد.
• توان‌بخشی تنفسی: برنامه‌های شامل تمرین تنفس، فعالیت جسمی و آموزش زیر نظر متخصص، کنترل نفس بیمار را بهتر می‌کنند. با توان‌بخشی، ظرفیت فعالیت و عملکرد روزمره افزایش می‌یابد.
• واکسن‌ها: آنفلوانزا و ذات‌الریه توصیه می‌شوند. با پیشگیری از عفونت ممکن است تشدید و بستری را کم کنند.
• جراحی و درمان پیشرفته: در موارد بسیار منتخب پیشرفته، جراحی ممکن است مطرح شود. در آمفیزم می‌توان بخش به‌شدت آسیب‌دیده را با جراحی کاهش حجم ریه برداشت یا آندوسکوپیک غیرفعال کرد. آخرین گزینه در نامزد مناسب، پیوند ریه است. این درمان‌ها برای همه مناسب نیستند و به علت خطر فقط در شمار بسیار محدودی انجام می‌شوند.

پزشک مناسب‌ترین برنامه هر بیمار را بر اساس مرحله، سلامت عمومی و نیاز تعیین می‌کند. برای موفقیت، بیمار نیز باید مسئولیت‌هایی مانند دوری از سیگار، مصرف منظم دارو و معاینه به‌موقع را انجام دهد.

چگونه پیشگیری کنیم؟

درمان کامل دشوار است؛ بهترین کار مبتلانشدن یا تشخیص زودرس و توقف پیشرفت است. اقدامات پیشگیری:

• دوری از دخانیات: هرگز سیگار و دخانیات مشابه را شروع‌نکردن، یا در صورت مصرف ترک‌کردن، راه نخست پیشگیری از COPD است. در خانه و محل کار نیز مراقب باشید در معرض دود دیگران قرار نگیرید و از دود دست‌دوم دوری کنید.
• تنفس هوای پاک: تا حد امکان در هوای تمیز باشید. روز آلوده زمان بیرون را کم کنید و در کار گردوغبار یا شیمیایی، ماسک مناسب و تهویه داشته باشید.
• دوری از دود زیست‌سوخت: اگر چوب، زغال یا سرگین برای گرما و پخت استفاده می‌شود، تهویه خوب لازم است. اگر ممکن است به جای اجاق منبع انرژی پاک‌تر انتخاب کنید.
• ورزش منظم: فعالیت به حفظ ظرفیت کمک می‌کند. چند روز در هفته 30 دقیقه پیاده‌روی تند یا تمرین ساده انجام دهید. علاوه بر کاهش خطر، برای قلب و عروق مفید است.
• تغذیه سالم: سبزی و میوه فراوان و تعادل، سلامت را تقویت می‌کند. آنتی‌اکسیدان مانند ویتامین C و E ممکن است به ریه کمک کند.
• پیشگیری از عفونت تنفسی: آنفلوانزا و سرماخوردگی با التهاب ممکن است خطر را زیاد کنند. در جمع ماسک و بهداشت دست رعایت شود. واکسن سالانه آنفلوانزا و در صورت نیاز ذات‌الریه محافظ‌اند.
• معاینه منظم: با خطر مانند سال‌ها سیگار، حتی بدون نشانه گاهی پزشک و آزمون تنفس می‌تواند هشدار زودرس را بیابد. اقدام اولیه ممکن است مانع ایجاد بیماری شود.

این اقدامات از بسیاری بیماری‌های تهدیدکننده ریه نیز پیشگیری می‌کنند. سبک زندگی سالم و دوری از عادت زیان‌آور بزرگ‌ترین کمک به ریه است.

چه چیزی مفید است؟ توصیه سبک زندگی برای بیمار

در فرد دارای تشخیص COPD، علاوه بر درمان پزشکی، تغییر زندگی روزانه و توجه به برخی نکات در کاهش شکایت‌های بیماری نقش مهمی دارد. برای تنفس راحت‌تر و کیفیت زندگی بالاتر باید به توصیه‌های زیر توجه شود:

• سیگار نکشید: بهترین کار ترک کامل است. دود راه هوا را بیشتر تحریک و سرفه، خلط و تنگی نفس را زیاد می‌کند. از دود دست‌دوم و محیط سیگاری نیز دوری کنید.
• از هوای آلوده و گردوغبار دوری کنید: بودن یا کار در دود و گردوغبار بدتر می‌کند. روز آلوده جز ضرورت بیرون نروید یا ماسک بزنید. خانه را منظم تمیز و اتاق را تهویه کنید.
• دارو را منظم مصرف کنید: استنشاقی یا داروی دیگر را طبق توصیه منظم بگیرید. حتی با کاهش نشانه قطع نکنید، وگرنه ممکن است بدتر شود.
• معاینه منظم پزشک: سیر بیماری ممکن است تغییر کند. با مراجعه دوره‌ای، پزشک وضعیت را بررسی و در صورت نیاز برنامه یا احتیاط اضافه را تنظیم می‌کند.
• تمرین تنفس: تنفس دیافراگمی و بازدم آهسته با لب جمع‌شده یا تنفس با لب غنچه‌شده می‌توانند کارایی ریه را بالا ببرند. از متخصص بیاموزید و منظم اجرا کنید تا هنگام حمله تنگی نفس کنترل بهتر داشته باشید.
• فعال بمانید: به اندازه اجازه بیماری پیاده‌روی یا ورزش سبک داشته باشید. تحرک آمادگی و عضله تنفسی را حفظ می‌کند. سنگین ورزش نکنید و در حد توان نفس فعالیت کنید.
• تغذیه را مراقبت کنید: متعادل بخورید. نمک زیاد با احتباس آب ممکن است تنگی نفس را بیشتر کند. شیرینی و فرآوری‌شده را کم و سبزی، میوه، غله کامل و پروتئین کم‌چرب انتخاب کنید. کالری کافی مهم است، اما اضافه‌وزن تنفس را سخت می‌کند.
• مایع کافی بنوشید: آب روزانه کافی خلط را روان و خروج با سرفه را آسان می‌کند. در هوای خشک، مرطوب‌کردن محیط مانند دستگاه بخور راه هوا را آرام می‌کند.
• سرفه کنترل‌شده: به جای سرفه پرفشار پشت‌سرهم، نفس عمیق و سرفه کنترل‌شده خلط را مؤثرتر خارج می‌کند و برای پاک‌کردن ریه انرژی کمتری مصرف می‌شود.
• حمایت روانی بگیرید: زندگی با بیماری مزمن گاهی استرس و افسردگی می‌دهد. حمایت مدیریت استرس و در صورت نیاز روان‌شناس یا گروه حمایتی مفید است. روحیه بالا برای مقابله مهم است.

اجرای این توصیه‌های سبک زندگی ممکن است تنگی نفس و خستگی را در بیماران COPD کاهش دهد و کار روزمره را آسان‌تر کند. هر توصیه باید متناسب با سلامت شخصی اجرا شود؛ بنابراین پیش از هر تغییر، مشورت پزشک نیز مهم است.

پرسش‌های متداول

آیا COPD مسری است؟

خیر، COPD مسری نیست. علت‌های اصلی، سیگار، مواجهه با گاز و گردوغبار زیان‌آور و استعداد ژنتیکی‌اند؛ بیماری عفونی ناشی از میکروب نیست. بنابراین کنار فرد مبتلا بودن یا کارکردن در همان محیط COPD ایجاد نمی‌کند. اما در این بیماران برونشیت و ذات‌الریه و دیگر عفونت‌های شایع در این بیماران ممکن است مسری باشند. خود COPD منتقل نمی‌شود، ولی آنفلوانزا یا سرماخوردگی همراه می‌تواند به سالم برسد. بنابراین بیمار در تماس با بیمار دیگر احتیاط و بهداشت را رعایت کند.

فرق COPD و آسم چیست؟

COPD و آسم هر دو مزمن و درگیرکننده راه هوا هستند، اما تفاوت مهم دارند. آسم معمولاً در کودکی یا جوانی آغاز می‌شود و با تنگی دوره‌ای راه هوا و حمله همراه است. تنگی در آسم معمولاً برگشت‌پذیر است؛ با درمان درست، خارج حمله تنفس طبیعی و عملکرد نزدیک معمول می‌شود. COPD بیشتر در سن بالا پس از سیگار طولانی ایجاد می‌شود و آسیب راه هوا پایدار است. تنگی نفس و سرفه به‌مرور مداوم‌اند و افت عملکرد کاملاً بازنمی‌گردد. در آسم ریه خارج حمله نزدیک طبیعی، ولی در COPD مزمن آسیب‌دیده است. آسم بیشتر تنگی آلرژیک و برگشت‌پذیر است و COPD آسیب پایدار و پیش‌رونده راه هواست.

آیا COPD کاملاً بهبود می‌یابد؟

متأسفانه کامل خوب نمی‌شود و فعلاً دارو یا روشی برای حذف کامل نیست. با این حال بیماری قابل پیشگیری و درمان است. با تشخیص زودهنگام، ترک سیگار، داروی مناسب و تغییر سبک زندگی می‌توان پیشرفت را تا حد زیادی متوقف یا کند کرد. در هر مرحله ترک مفید است؛ مثلاً طی چند ماه پس از ترک ممکن است عملکرد تنفسی به‌وضوح بهتر شود. اما آسیب ایجادشده در ریه، مانند تخریب آلوئول در آمفیزم، قابل برگشت نیست. بنابراین به جای «بهبود کامل»، کنترل و پیشگیری از پیشرفت است. بسیاری با درمان مناسب زندگی روزمره و کیفیت را بدون حمله شدید حفظ می‌کنند. توصیه پزشک و دوری از عادت زیان‌آور مهم است.

تشدید COPD چیست و چگونه پیشگیری شود؟

بحران یا دوره تشدید زمان بدترشدن ناگهانی خارج از سیر معمول است. سرفه، خلط و تنگی نفس همیشگی بر اثر عفونت، آلودگی یا محرک دیگر شدید می‌شود. مثلاً سرماخوردگی ناگهان تنگی شدید، سرفه خفه‌کننده و خلط بیشتر می‌دهد. بیمار حتی کار روزانه یا تنفس در استراحت را نمی‌تواند انجام دهد. باید بی‌درنگ کمک پزشکی گرفت. پزشک ممکن است اکسیژن، گشادکننده فوری با نبولایزر و در صورت نیاز آنتی‌بیوتیک یا کورتیزون بدهد.

برای پیشگیری از تشدید نخست از آنفلوانزا و برونشیت دوری کنید؛ واکسن سالانه، ماسک در جمع و شست‌وشوی دست مفیدند. سرما نیز محرک است؛ شال روی دهان و بینی هوای دم را گرم می‌کند. داروی منظم و قطع‌نکردن استنشاقی کمک می‌کند. با افزایش غیرمعمول تنگی نفس، فوراً به مرکز سلامت بروید تا در آغاز مداخله شود.

در تغذیه به چه توجه کنیم؟

برای مبتلایان COPD، تغذیه درست هم برای حفظ سلامت عمومی و هم کاهش بار تنفس اهمیت دارد. نخست باید از نمک زیاد پرهیز شود. احتباس آب قلب و ریه را تحت فشار و ورم پا و تنگی نفس را بیشتر می‌کند. غذای شیرین و فرآوری‌شده تا حد امکان کم شود؛ کالری بالا چاقی می‌دهد و وزن تنفس را دشوار می‌کند. بیمار باید وزن مناسب را حفظ کند ؛ هم لاغری و هم چاقی شدید برای عضله تنفسی نامطلوب‌اند.

در عوض، رژیم متعادل غنی از پروتئین و ویتامین انتخاب شود. هر وعده پروتئین کافی از گوشت کم‌چرب، مرغ، ماهی و حبوبات برای جلوگیری از تحلیل عضله لازم است. سبزی و میوه فراوان با ویتامین و آنتی‌اکسیدان به مبارزه عفونت کمک می‌کنند. A، C و E ممکن است از ریه محافظت کنند. کربوهیدرات پیچیده مانند غله کامل و حبوبات بر ساده ترجیح دارد؛ قند را متعادل و انرژی تأمین می‌کند.

همچنین به غذاهای نفاخ توجه کنند. مثلاً کلم، لوبیا و نخود در برخی نفخ می‌دهند و با فشار بر دیافراگم تنفس را سخت می‌کنند. اثر هر غذا فردی است؛ غذاهای ناراحت‌کننده را پیگیری و رژیم را متناسب تنظیم کنید. وعده‌های کوچک و مکرر به جای حجم بسیار بزرگ، فشار بر دیافراگم را کم و نفس را آسان می‌کنند.

آیا کشنده است؟

COPD جدی و بالقوه تهدیدکننده است، اما سیر همه یکسان نیست. شدت، بیماری همراه و پایبندی به درمان بر عمر و کیفیت اثر دارند. بی‌درمان و با ادامه عادت زیان‌آور به نارسایی شدید تنفس و قلب می‌رسد. در جهان میان بیماری‌های مرگ‌بار، رتبه 3. را دارد. در ترکیه نیز بخش بزرگی از مرگ تنفسی ناشی از آن است. این داده‌ها جدی‌بودن را نشان می‌دهند.

از سوی دیگر، در بیمار با تشخیص زودرس، درمان درست و ترک سیگار، سیر COPD ممکن است بسیار بهتر باشد. بسیاری با پیروی از توصیه و مراقبت از خود سال‌ها زندگی می‌کنند و کار روزمره را ادامه می‌دهند. با وجود کشندگی بالقوه، بیماری قابل مدیریت است. ترک، حمایت به‌موقع مانند اکسیژن و پیشگیری از عفونت، عوارض شدید و خطر مرگ را بسیار کم می‌کنند.

آیا COVID-19 در COPD شدیدتر است؟

بیمار COPD نسبت به فرد سالم در خطر عفونت تنفسی شدیدتر مانند COVID-19 است. ذخیره ریه از پیش کم و ایمنی ممکن است با بیماری مزمن ضعیف شده باشد. COVID-19 به ریه حمله می‌کند و با بیماری زمینه‌ای احتمال ذات‌الریه و نارسایی تنفسی بیشتر است. بنابراین تا حد امکان از عفونت COVID-19 محافظت کنید.

اقدامات پیشگیری مانند دیگران‌اند، اما دقت بیشتری لازم است. واکسن COVID-19 و یادآور را حتماً دریافت کنید، در جمع و فضای بسته ماسک بزنید و بهداشت دست را رعایت کنید. داروی COPD را در دوره COVID-19 قطع نکنید و توصیه پزشک را انجام دهید. اگر با COPD نشانه COVID-19 مانند تب، سرفه یا تنگی نفس دارید، بی‌درنگ مراجعه کنید؛ اقدام زودرس مانع تشدید می‌شود. با وجود خطر بیشتر COVID-19 شدید، پیشگیری و درمان به‌موقع آن را به حداقل می‌رسانند.