جراحی خردمندانهٔ Pare در 1545 – راه مراقبت از زخم به‌سوی جراحی مدرن
جراح فرانسوی Ambroise Paré، از مشهورترین جراحان رنسانس اروپا بود. جراح و زندگی‌نامه‌نویس Geoffrey Keynes نوشت: "Ambroise Paré با شخصیت و اندیشهٔ مستقلش، جراحی را از چنگ بی‌جانِ باور آزاد کرد. در دوران زندگی‌اش در هیچ کشور دیگری درمانگری هم‌تراز او نبود و نفوذش در سراسر اروپا احساس می‌شد. در مجموعهٔ آثارش یادمانی از مهارت و انسانیت خود به‌جا گذاشت که در تاریخ جراحی بی‌مانند است." باور فروتنانهٔ Paré دربارهٔ مراقبت بیمار این بود: "من پانسمان کردم، خدا او را شفا داد".
Paré در دورانی می‌زیست که پزشکان معمولاً جراحی را پایین‌تر از شأن خود می‌دانستند و بریدن بدن به «سلمانی–جراحان» کم‌اعتبارتر سپرده می‌شد. اما او جایگاه جراحان را بالا برد و دانش جراحی را با نوشتن به فرانسوی به‌جای لاتین سنتی گسترش داد.
Paré نخستین کشف مهم پزشکی خود را هنگام درمان زخم گلوله انجام داد؛ زخم‌هایی که سمی پنداشته می‌شدند و معمولاً برای سوزاندنشان روغن جوشان روی آن‌ها می‌ریختند. روزی روغن تمام شد و ناچار با پمادی حاوی تربانتین چاره‌جویی کرد. فردا دید سربازان درمان‌شده با روغن جوشان با زخم‌های ورم‌کرده رنج می‌برند؛ اما بیماران دریافت‌کنندهٔ پماد آرام‌بخش‌تر، با نشانه‌های اندک عفونت نسبتاً آسوده استراحت می‌کنند. از آن روز عهد کرد هرگز دوباره روغن داغِ بی‌رحمانه را برای زخم به‌کار نبرد.
در 1545، Paré در روش درمان زخم‌ها روش‌های درمان زخم را رواج داد و بدین‌سان پیشگام گسترش جراحی انسانی و «خردمندانه» شد. سهم مهم دیگر او، به‌جای روش سنتی سوزاندن زخم با آهن داغ، ترویج بستن رگ‌های خونی (مثلاً با نخ) برای جلوگیری از خونریزی هنگام قطع عضو بود. همچنین با به‌کارگیری روش‌هایی برای زایمان ایمن‌تر نوزادان، به پیشرفت دانش زایمان کمک کرد.
توضیح تصویر مطلب: دست مصنوعی از Instrumenta chyrurgiae et icones anathomicae (ابزارهای جراحی و تصاویر کالبدشناختی) اثر Ambroise Paré، 1564، پاریس.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مطلب: Ambroise Paré (1510–1590)
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.