مهار هورمونی تازه در پروستات پیشرفته؛ اثر بیشتر و عارضه کمتر

سرطان پروستات یکی از دو سرطان شایع در مردان است؛ دیگری سرطان ریه است. برخلاف بسیاری از سرطانهای دیگر، سلولهای سرطان پروستات برای رشد و تکثیر به هورمونهای مردانه موسوم به آندروژن وابستهاند. ازاینرو مهار آندروژن راهبرد اصلی درمان سرطان پروستات است. در مراحل اولیه، درمانهای موضعی مانند جراحی و پرتودرمانی کافیاند، اما در مراحل پیشرفته به درمان سیستمیک نیاز است. امروزه، دارو و روش فراوان مهار آندروژن در پیشرفته استفاده و هر سال افزوده میشود.
در سرطان پیشرفته پروستات، داروهای موسوم به آگونیست LHRH که بهصورت تزریق 3 ماهه مصرف میشوند، انتخاب نخست برای کاهش سطح تستوسترون هستند. بزرگترین عیب این داروها افزایش موقت تستوسترون در آغاز درمان است که آن را اثر شعلهوری ، و تأخیر مهار است. رلوگولیکس با آگونیست فرق دارد؛ سازوکار زیر را ببینید. آنتاگونیست گیرنده GnRH خوراکی، رلوگولیکس، در مطالعات قبل تستوسترون را سریع کم کرد. کنگره مجازی ASCO 2020در مطالعه HERO که Neal و همکاران در این نشست ارائه کردند، اثربخشی و ایمنی رلوگولیکس در سرطان پیشرفته پروستات با لوپرولید استات در یک کارآزمایی مرحله IIIمقایسه شد.
HERO شامل 934 بیمار تصادفی با نسبت 2:1 در دو بازو بود:
- رلوگولیکس در 624 نفر روزانه 120 mg خوراکی، روز نخست 360 mg، و
- لوپرولید استات در 310 نفر هر 3 ماه 22.3 mg sc تزریق.
پیامد اصلی کاستراسیون هفته 48 با تستوسترون <50 ng/ml بود؛ دیگرها سرعت رسیدن، پاسخ PSA، سطح FSH هفته 24 و سرعت بازگشت هورمون به طبیعی پس درمان.
طبق نتایج:
- در هفته 48، رلوگولیکس دستکم به اندازه لوپرولید مؤثر بود؛ %96,7 در برابر %86,8.
- همچنین رلوگولیکس در تمام شاخصهای اضافی از لوپرولید استات بهتر بود؛ در روز 15 پاسخ PSA، در روز 15 نسبت موارد تستوسترون <50 ng/ml، در روز 15 نسبت موارد تستوسترون <20 ng/ml، در روز 4 نسبت موارد تستوسترون <50 ng/ml و در هفته 24 سطح FSH بررسی شدند و همه اهداف تعیینشده بهطور معناداری به سود رلوگولیکس بهتر بودند.
- پس درمان بازگشت تستوسترون به طبیعی سریعتر بود.
- رویداد عمده قلبی نیز در رلوگولیکس %54 کمتر بود.
این مطالعه چه میگوید؟
این مطالعه نشان میدهد رلوگولیکس اختگی یا مهار آندروژن سریعتر و مؤثرتری ایجاد میکند. نخستین آنتاگونیست گیرنده GnRH است که به شکل قرص خوراکی استفاده میشود؛ نیاز نداشتن به مراجعه بیمارستان برای تزریق، افزایش سریعتر و بهتر تستوسترون پس از قطع درمان و عوارض قلبی کمتر، مزایای مهم آن هستند. بااینحال پرسشهایی درباره مشکل احتمالی پایبندی به مصرف خوراکی، لزوم کنترل مکرر تستوسترون، امکان مصرف ترکیبی با دیگر درمانهای خوراکی و هزینه درمان همچنان بیپاسخاند.
در نتیجه، رلوگولیکس ظرفیت استاندارد تازه مهار تستوسترون در پروستات دارد.
*
- درمان پروستات پیشرفته؛ تاریخ و آخرین نقطه
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.