تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRG) در 1977 – تصویربرداری دقیق کنتراست بدن
MRG یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی برای نمایش ساختارهای درونی بدن از مغناطیس، امواج رادیویی و رایانه استفاده می‌کند. نسبت به تصاویر پرتو X یا اسکن CAT، یعنی توموگرافی محوری رایانه‌ای، کنتراست بیشتری میان بافت‌های نرم نشان می‌دهد. هنگام اسکن MRG، بیمار معمولاً درون لولهٔ حلقوی بزرگی قرار می‌گیرد که میدان مغناطیسی نیرومندی می‌سازد.
اگر هستهٔ اتم دست‌کم یک نوترون یا پروتون جفت‌نشده داشته باشد، می‌تواند مانند آهنربایی کوچک رفتار کند. میدان مغناطیسی نیرویی وارد می‌کند که هسته‌ها را مانند توپ چرخان به حرکت تقدیمی یا نوسان درمی‌آورد. با افزایش میدان بیرونی، اختلاف انرژی میان حالت‌های اسپین هسته‌ای بیشتر می‌شود. پس از روشن شدن میدان، امواج رادیویی گذار میان حالت‌های اسپین را تحریک و بعضی اسپین‌ها را در حالت پرانرژی‌تر قرار می‌دهند. با خاموش شدن امواج رادیویی، اسپین‌ها به حالت پایین‌تر بازمی‌گردند (یا «آرام می‌شوند») و در فرکانس تشدید تغییر اسپین، سیگنال رادیویی قابل شناسایی تولید می‌کنند.
- در 1971، پزشک آمریکایی Raymond Damadian نشان داد سرعت آرامش هیدروژن آب ممکن است در سلول طبیعی و بدخیم متفاوت باشد و امکان کاربرد MRG در تشخیص پزشکی را مطرح کرد. در 1977 اسکن کامل بدن انسان را انجام داد.
- شیمی‌دان آمریکایی Paul Lauterbur با استفاده از گرادیان‌های میدان مغناطیسی به تولید تصاویر MRG کمک کرد.
- فیزیک‌دان بریتانیایی Peter Mansfield روش‌های ریاضی برای تولید مؤثر تصاویر ایجاد کرد.
MRG برای اسکن بافت‌های دارای هسته‌های هیدروژن فراوان، مانند مولکول‌های آب، مفید است؛ از جمله مغز، نخاع، دیسک‌های بین‌مهره‌ای و قلب. برخلاف پرتو X، از تابش یون‌ساز خطرناک استفاده نمی‌کند و می‌تواند دربارهٔ ترکیب شیمیایی بافت اطلاعات بدهد. برای افزایش کنتراست می‌توان مادهٔ حاجب، مانند محلول حاوی فلز گادولینیوم، تزریق کرد.
- MRG انتشاری، می‌تواند برای سنجش انتشار آب در بافت‌ها به کار رود.
- MRG عملکردی، امکان بررسی فعالیت مغز به‌صورت زنده را می‌دهد.
توضیح تصویر مقاله: دکتر Raymond Damadian و یکی از دستگاه‌های MRG او. از زمانی که او و همکاران پژوهشی‌اش بیش از 40 سال پیش نخستین دستگاه را تکمیل کردند، این وسیله به جزء ضروری تجهیزات پزشکی تبدیل شده است.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: Paul Christian Lauterbur (1929–2007)، Peter Mansfield (متولد 1933)، Raymond Vahan Damadian (متولد 1936)
- موضوع قبلی: کاشت حلزون در 1977 – گوش بیونیک
- موضوع بعدی: نخستین نوزاد آزمایشگاهی در 1978 – آغازی متفاوت برای زندگی
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.