ანტისხეულების სტრუქტურა 1959 — ნაბიჯი იმუნური მექანიზმის გაგებისკენ
1840-იან წლებში დაავადებების მიკრობული თეორიით გამოითქვა მოსაზრება, რომ მიკროორგანიზმები მრავალ დაავადებას იწვევს. ამან გაზარდა ინტერესი იმისადმი, თუ როგორ მუშაობს ორგანიზმის თავდაცვა.
დღეს ორგანიზმის თავდაცვასა და მასში მონაწილე იმუნურ სისტემაზე მეტი ვიცით.
ანტისხეულები (ასევე ცნობილი როგორც იმუნოგლობულინები) დამცავი ცილებია, რომლებიც ანტიგენებად წოდებულ უცხო ნივთიერებებს — ბაქტერიებს, ვირუსებს, პარაზიტებს, გადანერგილ უცხო ქსოვილებსა თუ შხამს — ამოიცნობს და აუვნებლებს.
- ანტისხეულებს პლაზმური B უჯრედები (სისხლის თეთრი უჯრედების ერთ-ერთი სახეობა) წარმოქმნის.
- ყოველი ანტისხეული ამინომჟავებისგან შექმნილი ორი მძიმე და ორი მსუბუქი ჯაჭვისგან შედგება. ეს ოთხი ჯაჭვი ერთმანეთს უკავშირდება და ასო Y-ის მსგავს მოლეკულას წარმოქმნის.
- Y-ის ზედა ორ ბოლოზე არსებული ცვალებადი რეგიონები ანტიგენებს უკავშირდება და მათ იმუნური სისტემის სხვა ნაწილების მიერ გასანადგურებლად მონიშნავს.
- ანტისხეულებს შეუძლია პათოგენების უჯრედებში შეღწევისა და დაზიანების თავიდან აცილება.
- ანტისხეულებს ანტიგენების პირდაპირი შეკავშირებით ნეიტრალიზებაც შეუძლია.
სითხისმიერი იმუნიტეტი ან ჰუმორული იმუნიტეტი ორგანიზმის თავდაცვის 3. ხაზის ნაწილია. სისხლის მიმოქცევაში არსებული ანტისხეულები ჰუმორულ იმუნურ სისტემაში მონაწილეობს.
ანტისხეულები შემოჭრილ აგენტს უკავშირდება და მას ფაგოციტების მიერ შთანთქმისთვის მონიშნავს. ფაგოციტები ერთუჯრედიანი ორგანიზმების მსგავსად მოქმედებს, რომლებიც მცირე ნაწილაკებს შთანთქავს და ანადგურებს.
გარკვეული ანტისხეულების არსებობა ზოგი დაავადების დიაგნოსტიკაში გამოიყენება.
ავტოიმუნური დარღვევები ორგანიზმის საკუთარ ჯანსაღ უჯრედებზე ანტისხეულების თავდასხმას გულისხმობს.
ანტიშრატები ცხოველში ანტიგენის შეყვანითა და შრატიდან ადამიანებისთვის ანტისხეულების იზოლირებით მზადდება.
Paul Ehrlich-მა 1891 წელს სიტყვა Antikörper (გერმანულად ანტისხეული) შექმნა და შესთავაზა მექანიზმი, რომლის მიხედვითაც უჯრედების რეცეპტორები ტოქსინებს მჭიდრო საკეტისა და გასაღების შესაბამისობით უკავშირდება. ინგლისელმა ბიოქიმიკოსმა Rodney Porter-მა და ამერიკელმა ბიოლოგმა Gerald Edelman-მა 1959 წელს დაწყებული დამოუკიდებელი კვლევებით ანტისხეულის Y ფორმა და მძიმე/მსუბუქი ჯაჭვები აღწერეს, რისთვისაც 1972 წლის ნობელის პრემია მიიღეს.
სტატიის გამოსახულების აღწერა: ანტისხეულის სტრუქტურა
სტატიაში მოხსენიებული ისტორიული პირები: Paul Ehrlich (1854–1915), Rodney Robert Porter (1917–1985), Gerald Maurice Edelman (დაბ. 1929)
წყაროები
ეს სტატია სასარგებლო იყო თქვენთვის?
თქვენი გამოხმაურება გვეხმარება შინაარსის გაუმჯობესებაში.
მკითხველთა კომენტარები
გაგვიზიარეთ თქვენი კომენტარი
თქვენი სახელი და კომენტარი მხოლოდ ადმინისტრატორის დამტკიცების შემდეგ გამოქვეყნდება. ელფოსტის მისამართი ვიზიტორებს არასოდეს ეჩვენებათ.
პირველმა დაწერეთ კომენტარი.