გარდატეხა იღლიის ლიმფური კვანძის ბიოფსიაში — აუცილებელია ყველა პაციენტისთვის?

ძუძუს კიბოს მკურნალობისას იღლიის ლიმფური კვანძის ბიოფსია სიმსივნის გავრცელების დასადგენად და გეგმის ოპტიმიზაციისთვის მნიშვნელოვანი ნაბიჯია. ძუძუს კიბოს ლიმფური სისტემით გავრცელების ტენდენცია აქვს და იღლიის (აქსილარული) კვანძები ერთ-ერთი პირველი გაჩერებაა.

სენტინელური ლიმფური კვანძი ის კვანძია, რომელშიც კიბოს უჯრედები ლიმფური სისტემით პირველად შეიძლება გავრცელდეს. „Sentinel“ ნიშნავს „საგუშაგოს“ ან „დარაჯს“; ეს აღნიშნავს, რომ კვანძი პირველი საკონტროლო პუნქტია, სანამ კიბო სხეულის უფრო შორეულ ადგილებში გავრცელდება.

ბიოფსიისას ლიმფური სისტემის პირველი დარაჯი კვანძი ქირურგიულად ამოიკვეთება და მიკროსკოპით შეისწავლება. თუ მასში კიბო არ არის, სხვა აქსილარულ კვანძებში კიბოს ალბათობა ძალიან დაბალია და ფართო აქსილარული დისექცია (იღლიის ყველა კვანძის ამოკვეთა) ჩვეულებრივ საჭირო არ არის.

ახალი ეტაპი ძუძუს კიბოს მკურნალობაში

INSEMA კვლევის ახალი შედეგები აჩვენებს, რომ დაბალი რისკის ადრეული ძუძუს კიბოს სტანდარტული სტადირების მეთოდი — სენტინელური ლიმფური კვანძის ბიოფსია (SLNB) ყოველთვის აუცილებელი შეიძლება არ იყოს. მიგნებები მხარს უჭერს ქირურგიული ჩარევის მინიმიზაციის, მკურნალობით გამოწვეული პრობლემების შემცირებისა და ონკოლოგიური შედეგების შენარჩუნების მიმდინარე მცდელობებს.

12 დეკემბერს San Antonio-ს ძუძუს კიბოს სიმპოზიუმზე (SABCS) 2024 წარდგენილმა და The New England Journal of Medicine-ში გამოქვეყნებულმა კვლევამ აჩვენა, რომ SLNB-ის გამოტოვება 5-წლიან დაავადების გარეშე გადარჩენასა (disease–free survival) და საერთო გადარჩენაზე არ მოქმედებდა. ამავე დროს, ლიმფედემისა და ხელის მოძრაობის შეზღუდვის მსგავსი დამატებითი პრობლემები მნიშვნელოვნად შემცირდა.

INSEMA კვლევის მნიშვნელოვანი მიგნებები

INSEMA-მ კლინიკურად კვანძუარყოფითი ძუძუს კიბოს მქონე 5502 ქალი შეაფასა (T1 ან T2, სიმსივნის ზომა ≤ 5 cm). ძუძუს შემანარჩუნებელი ოპერაციის შემდეგ მათ მთელი ძუძუს დასხივება ჩაუტარდათ და SLNB-ის ჩატარების ან გამოტოვების ორ ჯგუფში გადაანაწილეს.

კლინიკურად ლიმფურ კვანძებში უარყოფითი ნიშნავს, რომ ფიზიკური გასინჯვით ან გამოსახულებითი მეთოდებით (ულტრაბგერა, მამოგრაფია, MRG ან PET-BT) იღლიის კვანძებში კიბოზე საეჭვო ნიშანი არ ჩანს. ამ შემთხვევაში მეტასტაზების არსებობის საბოლოოდ დასადგენად ჩვეულებრივ შეიძლება სენტინელური კვანძის ბიოფსია ჩატარდეს.

1. პაციენტების მახასიათებლები

   • ასაკის მედიანა: 62 წელი
   • კიბოს ქვეტიპი: უმეტესად ჰორმონული რეცეპტორების დადებითი, HER2-უარყოფითი
   • სიმსივნის ზომა: პაციენტების 90%-ს T1 სტადიის კიბო ჰქონდა

2. პირველადი შედეგები:

   • 5-წლიანი დაავადების გარეშე გადარჩენა (DFS):
     • SLNB-ის გარეშე პაციენტებში 91,9%
     • SLNB-ის მქონე პაციენტებში 91,7% (HR: 0,91; 95% CI: 0,73-1,14)
   • 5-წლიანი საერთო გადარჩენა:
     • SLNB-ის გარეშე პაციენტებში 98,2%
     • SLNB-ის მქონე პაციენტებში 96,9%

3. დამატებითი მიგნებები:

   • შორეული რეციდივის სიხშირე: ორივე ჯგუფში ერთნაირი, 2,7% იყო.
   • აქსილარულ კვანძებში რეციდივის სიხშირე: SLNB-ის გარეშე ჯგუფში ოდნავ მაღალი იყო (1,0% შედარებით 0,3%-თან), თუმცა აბსოლუტური რიცხვით სხვაობა ძალიან მცირეა.
   • მკურნალობით გამოწვეული გვერდითი მოვლენები:
     • SLNB-ის გამოტოვებამ მნიშვნელოვნად შეამცირა ლიმფედემა (5,7% შედარებით 1,8%-თან), ხელის მოძრაობის შეზღუდვა (3,5% შედარებით 2,0%-თან) და ხელის/მხრის მოძრაობის ტკივილი (4,2% შედარებით 2,0%-თან).

ქვემოთ კვლევის ქვეჯგუფების ანალიზია წარმოდგენილი:

შეცვლის ეს კვლევა კლინიკურ პრაქტიკას?

INSEMA კვლევა ამატებს მტკიცებულებებს, რომ დიაგნოზისას იღლიის კვანძებში კიბოს გავრცელების კლინიკური ნიშნების არმქონე პაციენტებში სენტინელური ბიოფსიის გამოტოვება შესაძლებელია.

SLNB-ის გამოტოვება განსაკუთრებით 2 cm ან უფრო მცირე სიმსივნის მქონე პაციენტებისთვის შეიძლება შესაფერისი არჩევანი იყოს. თუმცა SLNB მრავალი პაციენტისთვის კვლავ მნიშვნელოვანი სტადირების მეთოდია და ონკოლოგებმა გადაწყვეტილება პაციენტებთან ერთად უნდა მიიღონ.

SLNB-ის გამოტოვება დიდი ხანია განიხილება და უფრო ძველ მონაცემებსაც ეყრდნობა; მიმდინარე BOOG 2013-08 და NAUTILUS კვლევების მსგავსმა სამუშაოებმა ეს მიდგომა შეიძლება სტანდარტულ პრაქტიკად აქციოს.

დასკვნა

INSEMA ადრეული ძუძუს კიბოს მკურნალობაში ჩარევების შემცირების იმედისმომცემი ნაბიჯია. გარკვეულ ჯგუფებში SLNB-ის გამოტოვებამ ონკოლოგიური შედეგების შეცვლის გარეშე შეიძლება პაციენტის კომფორტი გაზარდოს. თუმცა გადაწყვეტილება ინდივიდუალურად, ფრთხილად უნდა შეფასდეს. სამომავლო მსხვილმასშტაბიანმა კვლევებმა პრაქტიკაში ამ მიდგომის დანერგვას შეიძლება უფრო ძლიერი საფუძველი მისცეს.