კიბოგადატანილ ქალებში ორსულობის შანსი მესამედით ნაკლებია — თუმცა

ცნობილია, რომ დიაგნოზი და მკურნალობა ნაყოფიერებაზე მოქმედებს. შოტლანდიის კვლევაში 23.000-ზე მეტ ქალს 1981-დან 2012 წლამდე აკვირდებოდნენ. საზოგადოების მონაცემებით მოსალოდნელი ორსულობა 11.000 იყო, რეალური კი 6.627 აღმოჩნდა. ანუ დიაგნოზის მქონე ქალთა დაორსულების მაჩვენებელი საერთო მოსახლეობაზე მესამედით ნაკლები იყო.

კიბოსთან დაკავშირებული ნაყოფიერების დაკარგვა ყველაზე ხშირად მკურნალობამდე უშვილო, ანუ ახალგაზრდა ქალებს შეეხო.

მთავარი მიზეზი რადიო- და ქიმიოთერაპიის მსგავსი მკურნალობაა. მეორე მნიშვნელოვანია შვილის გაჩენის შიში და შფოთვა მაშინაც, როცა ქალი მკურნალობის შემდეგ ჯანმრთელი და ნაყოფიერია: რეციდივის ეშინია და ჯანმრთელობაზე ეჭვები აქვს. თუმცა სხვა, წელს გამოცხადებულ, კვლევაში, ადრეული ძუძუს კიბოს მქონე, მკურნალობის შემდეგ ორსულობადასრულებულ და დაკვირვებაზე მყოფ პაციენტებში რეციდივისა და კიბოთი სიკვდილის რისკი არ განსხვავდებოდა არაორსულებისგან.

ბოლო წლებში მკურნალობა უფრო წარმატებულია და, გვერდითი მოვლენებიც უკეთ კონტროლდება. შესაბამისად, 2005 წლიდან ნამკურნალებ ქალებში ნაყოფიერების მაჩვენებელი %75-მდე გაიზარდა.

დღევანდელი სამედიცინო და ტექნოლოგიური პროგრესი წარსულთან შედარებით სხვა იმედისმომცემ შესაძლებლობებსაც იძლევა: მკურნალობამდე კვერცხუჯრედის აღება, გაყინვა, და მკურნალობის შემდეგ ჯანმრთელი ორსულობისთვის გამოყენება. კრიოპრეზერვაციის ამ მეთოდით კვერცხუჯრედის, ემბრიონის ან სპერმის გაყინვა პაციენტს მკურნალობის შემდეგ ბავშვის ყოლას შესაძლებელს უხდის.

მსოფლიოში ჯანმრთელი წყვილების %10-15-იც დამხმარე მეთოდით აჩენს შვილს, ამიტომ პაციენტებში კრიოპრეზერვაცია ბუნებრივია. განსაკუთრებით ახალგაზრდა, ძუძუს კიბოს პაციენტებს მკურნალობამდე აუცილებლად უნდა შევთავაზოთ ნაყოფიერების შემნახველი კრიოპრეზერვაცია.