شانس بارداری زنان بهبودیافته از سرطان یک‌سوم کمتر است - اما

اثر تشخیص و درمان سرطان بر باروری شناخته شده است. در مطالعه اسکاتلندی بیش از 23.000 زن دارای تشخیص سرطان بین 1981 و 2012 پیگیری شدند. تعداد بارداری موردانتظار بر اساس جامعه 11.000 بود، اما 6.627 رخ داد. یعنی میزان بارداری زنان دارای سرطان یک‌سوم کمتر از جمعیت عمومی بود.

ازدست‌رفتن باروری با سرطان بیشتر زنانی را درگیر کرد که پیش از درمان فرزند نداشتند، یعنی زنان جوان.

علت اصلی کاهش باروری زنان تحت درمان سرطان، روش‌هایی مانند پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی است. علت مهم دیگر ترس و اضطراب فرزندآوری حتی پس از سلامت کامل و باروری است؛ زن از عود می‌ترسد و درباره سلامت خود تردید دارد. بااین‌حال، در مطالعه‌ایدیگر با نتایج اعلام‌شده امسال، در بیماران سرطان پستان اولیه که پس از درمان بارداری را کامل و پیگیری شدند، نسبت به غیرباردارها تفاوتی در احتمال عود و خطر مرگ سرطانی نبود.

در سال‌های اخیر درمان سرطان موفق‌تر است و عوارض جانبی بهتر کنترل می‌شوند. در نتیجه از 2005 میزان باروری زنان درمان‌شده تا %75 بالا رفته است.

با پیشرفت پزشکی و فناوری، امکانات امیدبخش‌تری نسبت به گذشته داریم؛ برای نمونه گرفتن تخمک پیش از درمان و منجمدکردنآن برای استفاده در بارداری سالم پس از درمان. کرایوپرزرویشن نام این روش است که با انجماد تخمک، جنین یا اسپرم، فرزندآوری بیمار پس از درمان را ممکن می‌کند.

با توجه به اینکه حتی %10-15 زوج‌های سالم جهان با کمک فرزند می‌آورند، استفاده بیماران از انجماد طبیعی است. به‌ویژه به بیماران جوان سرطان پستان حتماً باید پیش از آغاز درمان، کرایوپرزرویشن به‌عنوان روش حفظ باروری پیشنهاد شود.