პათოლოგიური სრული პასუხი პანკრეასის კიბოში — გადარჩენის მაჩვენებლებს აორმაგებს

ადრეული სტადიის პანკრეასის კიბოს მქონე პაციენტებში ოპერაციამდე ჩატარებული ქიმიოთერაპიის (ან რადიოთერაპიისა) და ქირურგიული მკურნალობის შემდეგ პათოლოგიური სრული პასუხის მიღწევამ შეიძლება ხუთწლიანი საერთო გადარჩენის მაჩვენებელი გააორმაგოს. ეს შედეგები მრავალცენტრულ კოჰორტულ კვლევაში მიიღეს და გამოჩნდა, რომ მკურნალობის ტიპი და სიმსივნის მახასიათებლები მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ამ შედეგებში.

ოპერაბელური პანკრეასის კიბო

ბოლო ათწლეულში ლოკალიზებული (ადრეული სტადიის) პანკრეასის ადენოკარცინომის მკურნალობა განვითარდა ოპერაციამდე ქიმიოთერაპიის (ან რადიოთერაპიის) გამოყენებით, განსაკუთრებით მრავალპრეპარატიანი ქიმიოთერაპიული სქემების მზარდ გამოყენებასთან ერთად.

ოპერაციამდე (ნეოადიუვანტური) მკურნალობა დაავადების უკეთ კონტროლის შანსს იძლევა და ამავდროულად სიმსივნის ქირურგიულად მოსაცილებლად უფრო ხელსაყრელი სიმსივნური ბიოლოგიის მქონე პაციენტების შერჩევას უწყობს ხელს. ეს ოპერაბელური (რეზექციული), ზღვრულად ოპერაბელური და ლოკალურად შორსწასული პანკრეასის კიბოს მქონე პაციენტებში სიმსივნის წარმატებული ქირურგიული მოცილების შესაძლებლობას, შესაბამისად, 77%, 61% და 22% შემთხვევაში იძლევა.

ინდივიდუალური ხელახალი სტადირებისას ანატომიური, ბიოლოგიური და სხვა პირობითი პარამეტრების ინტერპრეტაცია რთულია. ოპერაციამდე მკურნალობის შემდეგ ჩატარებული ქირურგიული რეზექციის შედეგად დარჩენილი სიმსივნური ტვირთი მნიშვნელოვანი პარამეტრია, რომელიც დაავადების ბიოლოგიურ პასუხს აჩვენებს. სიცოცხლისუნარიანი სიმსივნური ტვირთის არსებობა და მოცულობა მიუთითებს, როგორ უპასუხა სიმსივნემ ოპერაციამდე მკურნალობას; ეს შეიძლება გამოყენებულ იქნეს დაავადების მიმდინარეობის პროგნოზისა და დამატებითი მკურნალობის (ადიუვანტური თერაპიის) შესახებ გადაწყვეტილებისთვის. პათოლოგიური სრული პასუხი (pCR) სიმსივნის სრულ გაქრობას ნიშნავს და მისი მიღწევის ალბათობა დაახლოებით 4%-ია.

რადიოთერაპია და ხანგრძლივი ოპერაციამდელი ქიმიოთერაპია დაკავშირებულია პათოლოგიურ სრულ პასუხთან (pCR). პათოლოგიური სრული პასუხი დაკავშირებულია საერთო გადარჩენის (OS) მედიანის 100 თვემდე გაუმჯობესებასთან. თუმცა დაავადება შეიძლება განმეორდეს იმ პაციენტების ნახევარშიც კი, რომლებმაც პათოლოგიურ სრულ პასუხს მიაღწიეს. პათოლოგიური სრული პასუხის შესახებ მტკიცებულებები, როგორც წესი, ეფუძნება დიდ ეროვნულ მონაცემთა ბაზებს შეზღუდული დეტალებით ან მცირე ერთცენტრულ კვლევებს.

პათოლოგიურ სრულ პასუხთან დაკავშირებული შედეგებისა და ფაქტორების უკეთ გაგებამ შეიძლება ხელი შეუწყოს ოპერაციამდე მკურნალობის გაუმჯობესებას, ქირურგიული არჩევანის გაკეთებასა და პროგნოზის შეფასებას პანკრეასის ადენოკარცინომის მქონე პაციენტებში. ამიტომ ამ საერთაშორისო, დაკვირვებით, მრავალცენტრულ კოჰორტულ კვლევას მიზნად ჰქონდა პათოლოგიური სრული პასუხის სიხშირის, შედეგებისა და ასოცირებული ფაქტორების სიღრმისეული ანალიზი პანკრეასის ადენოკარცინომის მქონე პაციენტების დიდ ჯგუფში, რომლებსაც ოპერაციამდე ქიმიოთერაპია (ან რადიოთერაპია), შემდეგ კი ქირურგიული რეზექცია ჩაუტარდათ.

კვლევის დიზაინი

ლოკალიზებული პანკრეასის ადენოკარცინომის მქონე პაციენტებში ოპერაციამდე ქიმიოთერაპიის (ან რადიოთერაპიის) გამოყენება იზრდება და ამ მიდგომამ შეიძლება პათოლოგიური სრული პასუხის შანსი გაზარდოს. პათოლოგიური სრული პასუხის მიღწევა საერთო გადარჩენის მნიშვნელოვან გაუმჯობესებასთანაა დაკავშირებული. თუმცა არსებული მტკიცებულებები, როგორც წესი, დიდ ეროვნულ მონაცემთა ბაზებს ან მცირე ერთცენტრულ კვლევებს ეფუძნება და ამ საკითხზე დეტალური მონაცემების მომწოდებელი მრავალცენტრული კვლევები აკლია.

ამ ანალიზში მკვლევრებმა შეისწავლეს პათოლოგიური სრული პასუხის სიხშირე და ასოცირებული ფაქტორები ლოკალიზებული პანკრეასის ადენოკარცინომის მქონე 1758 პაციენტში (საშუალო ასაკი, 64 წელი; 50% მამაკაცი), რომლებსაც ოპერაციამდე ქიმიოთერაპიის (ან რადიოთერაპიის) შემდეგ ქირურგიული რეზექცია ჩაუტარდათ. კვლევის ფარგლებში პაციენტები რვა ქვეყნის 19 ცენტრში მკურნალობდნენ. დაკვირვების მედიანური ხანგრძლივობა 19 თვე იყო.

პათოლოგიური სრული პასუხის განმარტება: პათოლოგიური სრული პასუხი განისაზღვრა, როგორც ქირურგიული რეზექციის შემდეგ პაციენტის პანკრეასის აღებულ ქსოვილში სიცოცხლისუნარიანი სიმსივნური უჯრედების არარსებობა.

შესწავლილი ფაქტორები:

• საერთო გადარჩენა: პაციენტების სიცოცხლის ხანგრძლივობა გაანალიზდა Cox-ის პროპორციული საფრთხეების მოდელის გამოყენებით.
• პათოლოგიური სრული პასუხი: პათოლოგიური სრული პასუხის სიხშირე და მასთან დაკავშირებული ფაქტორები ლოგისტიკური რეგრესიის მოდელებით შეისწავლეს.

ეს კვლევა მნიშვნელოვან ინფორმაციას გვთავაზობს ლოკალიზებული პანკრეასის ადენოკარცინომის მქონე პაციენტებში ოპერაციამდე მკურნალობით პათოლოგიური სრული პასუხის მიღწევის მაჩვენებლისა და საერთო გადარჩენაზე მისი გავლენის გასაგებად. ამ ანალიზს შეუძლია ხელი შეუწყოს ოპერაციამდე მკურნალობის მიდგომების ოპტიმიზაციასა და მკურნალობის შესახებ უფრო ინფორმირებული გადაწყვეტილებების მიღებას.

მნიშვნელოვანი მიგნებები

• პათოლოგიური სრული პასუხის მაჩვენებელი:

  • ოპერაციამდე ქიმიოთერაპიის (ან რადიოთერაპიის) მიმღებ პაციენტებში პათოლოგიური სრული პასუხის მაჩვენებელი 4,8% იყო.

• სიკვდილის რისკის შემცირება:

  • პათოლოგიური სრული პასუხის მიღწევა დაკავშირებულია სიკვდილის რისკის 54% შემცირებასთან (საფრთხის თანაფარდობა, 0,46).

• ხუთწლიანი გადარჩენის მაჩვენებელი:

  • ხუთწლიანი საერთო გადარჩენის მაჩვენებელი პათოლოგიური სრული პასუხის მქონე პაციენტებში 63% იყო, ხოლო მათში, ვისაც ეს პასუხი არ ჰქონდა — 30%.

• უფრო მაღალი პასუხი მოდიფიცირებული FOLFIRINOX-ით:

  • ოპერაციამდე მოდიფიცირებული FOLFIRINOX მკურნალობის მიმღები პაციენტების 58,8%-მა პათოლოგიურ სრულ პასუხს მიაღწია, ხოლო მკურნალობის სხვა ჯგუფებში ეს მაჩვენებელი 44,7% იყო.

• სიმსივნეები პანკრეასის თავში:

  • პანკრეასის თავში მდებარე სიმსივნეები უფრო ძლიერად იყო დაკავშირებული პათოლოგიურ სრულ პასუხთან (შანსების თანაფარდობა [OR], 2,51).

• დიდი სიმსივნეები (> 40 mm):

  • დიაგნოზის დასმისას > 40 mm ზომის სიმსივნეები დაკავშირებული იყო პათოლოგიურ სრულ პასუხთან (OR, 2,58).

• რადიოლოგიური პასუხი:

  • ნაწილობრივი ან სრული რადიოლოგიური პასუხი ძლიერად იყო დაკავშირებული პათოლოგიურ სრულ პასუხთან (OR, 13,0).

• შრატის ნახშირწყლოვანი ანტიგენი 19-9:

  • ოპერაციამდე მკურნალობის შემდეგ შრატის ნახშირწყლოვანი ანტიგენის 19-9 ნორმალური (ნორმალიზებული) დონე დაკავშირებული იყო პათოლოგიურ სრულ პასუხთან (OR, 3,76).

• რადიოთერაპია და სხეულის სტერეოტაქტიკური რადიოთერაპია:

  • ოპერაციამდე რადიოთერაპია (OR, 2,03) და ოპერაციამდე სხეულის სტერეოტაქტიკური რადიოთერაპია (OR, 8,91) დაკავშირებული იყო პათოლოგიურ სრულ პასუხთან.
  • თუმცა ოპერაციამდე რადიოთერაპიას საერთო გადარჩენა არ გაუუმჯობესებია, ხოლო ოპერაციამდე სხეულის სტერეოტაქტიკური რადიოთერაპია დამოუკიდებლად დაკავშირებული იყო უარეს საერთო გადარჩენასთან.

• არაოპტიმალური პასუხი:

  • ეს მიგნებები აჩვენებს, რომ პათოლოგიური სრული პასუხი ყოველთვის არ ასახავს დაავადების ოპტიმალურ პასუხს.

დასკვნის სახით პათოლოგიური სრული პასუხი, მიუხედავად იმისა, რომ განკურნებას არ ასახავს, უკეთეს საერთო გადარჩენასთანაა დაკავშირებული. პათოლოგიურ სრულ პასუხთან ასოცირებულმა ფაქტორებმა შეიძლება მკურნალობის შესახებ გადაწყვეტილებებს ინფორმაციული საფუძველი შეუქმნას.