სულის წყაროს ძიება 1907 – სხეული, სული და 21 გრამი
მომავალზე საუბრისას იმის რწმენა, რომ ტვინის სტრუქტურის უკეთ შესწავლის შემდეგ გონების სიმულაცია ან კომპიუტერში ატვირთვა შესაძლებელი გახდება, მატერიალისტური ხედვაა, რომელიც გონების წყაროდ ტვინის აქტივობას მიიჩნევს.
მეორე მხრივ, ფრანგმა ფილოსოფოსმა René Descartes-მა 1600-იანი წლების შუაში ივარაუდა, რომ „გონება“ ან „სული“ ტვინისგან დამოუკიდებლად არსებობდა, თუმცა ტვინს გარკვეული ორგანოს მეშვეობით უკავშირდებოდა. ეს ორგანო ტვინსა და გონებას შორის კარიბჭის ფუნქციას ასრულებდა. ძველი ბერძენი ექიმი Herophilus, რომელსაც სული ტვინის სითხით სავსე სივრცეში ეგონა, ამბობდა, რომ სულის ზუსტი ადგილი მეოთხე პარკუჭის ფსკერზე არსებული ჩაღრმავება, calamus scriptorius იყო.
1907 წელს ამერიკელმა ექიმმა Duncan MacDougall-მა მომაკვდავი ტუბერკულოზით დაავადებული პაციენტები სასწორზე მოათავსა. მას ეგონა, რომ სიკვდილის მომენტში, სხეულიდან სულის გასვლასთან ერთად, სასწორს წონის კლება უნდა ეჩვენებინა. ექსპერიმენტების შედეგად MacDougall-მა სულის წონა 21 გრამად (0,7 უნციად) გაზომა. სამწუხაროდ, MacDougall-მა და სხვა მკვლევრებმა ეს შედეგი ვერ გაიმეორეს.
სულსა და მატერიას შორის გამიჯვნის ამ სხვადასხვა შეხედულებამ გონების ფილოსოფიაში წარმოშვა მოსაზრება, რომ ფსიქიკური ფუნქციები ფიზიკური არ არის ან გონება და სხეული ერთმანეთისგან განცალკევებადია (გონებისა და სხეულის დუალიზმი).
მატერიალისტური შეხედულებით, გონება და სხეული ერთმანეთთან დაკავშირებულია და ტვინში მიმდინარე ცვლილებებმა შეიძლება აზროვნებაზე, მეხსიერებასა და პიროვნებაზე იმოქმედოს. ტვინის გამოსახულებითი კვლევები აჩვენებს, როგორ აისახება ტვინში გარკვეული აზრები და ემოციები.
გურმანის სინდრომად ცნობილი მდგომარეობაც ამ ხედვის მხარდამჭერი მაგალითია. ტვინის მარჯვენა შუბლის წილის დაზიანებამ შეიძლება ადამიანის კვებით ჩვევებსა და არჩევანში მკვეთრი ცვლილებები გამოიწვიოს. ეს სინდრომი ტვინის დაზიანების შედეგად ვითარდება და შესაძლოა განსაკუთრებით ძვირადღირებული და გურმანული საკვებისადმი გადაჭარბებული ინტერესი წარმოშვას.
ეს ინფორმაცია გვეხმარება ტვინსა და გონებას შორის რთული ურთიერთობის გაგებაში და მნიშვნელოვან მაგალითს იძლევა იმისა, თუ როგორ შეიძლება ტვინის დაზიანების შემდეგ ქცევის ცვლილებები განვითარდეს. ეს ღირებული ცოდნაა ნევროლოგიის, ფსიქოლოგიისა და მედიცინის სფეროებში მომუშავე სპეციალისტებისთვის.
სტატიაში მოხსენიებული ისტორიული პირები: Herophilus of Chalcedon (335 B.C.–280 B.C.), René Descartes (1596–1650), Duncan MacDougall (1866–1920)
წყაროები
ეს სტატია სასარგებლო იყო თქვენთვის?
თქვენი გამოხმაურება გვეხმარება შინაარსის გაუმჯობესებაში.
მკითხველთა კომენტარები
გაგვიზიარეთ თქვენი კომენტარი
თქვენი სახელი და კომენტარი მხოლოდ ადმინისტრატორის დამტკიცების შემდეგ გამოქვეყნდება. ელფოსტის მისამართი ვიზიტორებს არასოდეს ეჩვენებათ.
პირველმა დაწერეთ კომენტარი.