ტატუ: ხელოვნების შეხება სხეულთან და აღდგენითი ეფექტი კიბოს პაციენტებისთვის

მუდმივი სილამაზე ძუძუს კიბოს ოპერაციის შემდეგ — ტატუს ხელოვნება

კიბოს დიაგნოზის გაგება, მიღება, მკურნალობა და შემდგომი პერიოდი, ამ ყველაფერთან დაკავშირებული ფიზიკური და ფსიქოლოგიური ბრძოლითა და ძლიერი ტრავმით, ძალიან რთულია. ამ პროცესში ტატუს ხელოვნებამ, როგორც შემოქმედებითმა შეხებამ, შეიძლება ძუძუს კიბოს ოპერაციის შემდეგ საკუთარ სხეულთან შერიგებასა და ემოციურად უკეთ ყოფნას შეუწყოს ხელი.

ამ საქმის ერთ-ერთი პიონერი, ამერიკელი ტატუ-ხელოვანი David Allen, ძუძუს კიბოს ოპერაციის ნაწიბურებსა და ფიზიკურ დეფორმაციებზე ესთეტიკური ნიმუშების ტატუებს ქმნის. ამით ქალებს ოპერაციის შემდეგ სხეულსა და სულში დარჩენილი ჭრილობების შეხორცებაში ეხმარება. მრავალი წელია იგი ძუძუს ოპერაციაგადატანილ ქალებთან მუშაობს და მათ სხეულზე მუდმივ ხელოვნების ნიმუშებს ტოვებს, ძირითადად ბუნებით შთაგონებულ ყვავილებსა და ფოთლებს. დიზაინისას არჩევს ბუნებრივ, ორგანულ განლაგებას, ფერებსა და კომპოზიციას, რათა გამოსახულება ხელოვნურად მიკრული კი არა, სხეულის ნაწილივით ჩანდეს.

ონკოლოგი Michaela Tsai (მე-2 ფოტო), რომელმაც საკუთარი ძუძუს კიბოს ოპერაციის, მასტექტომიის შემდეგ David Allen იპოვა და ტატუ გაიკეთა, განცდებს ასე აღწერს: „მან ოპერაციის, უფრო სწორად დაავადების კვალი ხელოვნების ნიმუშად აქცია. ეს წარმოუდგენლად მაძლიერებს და მაბედნიერებს. ამას ჩემს პაციენტებსაც ვურჩევ.“

David ამბობს: „არ იფიქროთ, რომ მიზანი მხოლოდ მახინჯად მიჩნეულის დაფარვაა; პირიქით, სილამაზის გამოვლენით ადამიანს უკეთ ვაგრძნობინებ თავს. სილამაზე სრულყოფილად მიჩნეულს სულაც არ ნიშნავს. ეს ძალიან ლამაზი და ემოციური განცდაა. მხოლოდ ქალისთვის ტატუს გაკეთება კი არა, კონკრეტული ადამიანის დახმარება ცხოვრების მშვენიერი ნაწილია. აი, ეს არის ცხოვრება.“

Allen დედამ გაზარდა; გარკვეული ხანი ბებიასა და ბაბუასთანაც ცხოვრობდა. მათი რელიგიური ცხოვრების წესის გამო იზრდებოდა რწმენით, რომ ყველაფერი ბედისწერის გეგმა იყო, მუდმივად სამოთხისა და ჯოჯოხეთის შიშითა და სიტყვით „ცოდვა“. ზრდასთან ერთად David-მა იფიქრა, რომ სამყარო ასე არ მუშაობს და რელიგიის მთავარი დანიშნულება სწორისა და არასწორის გარჩევაა. მისი აზრით, ეს ყველამ საკუთარი ცხოვრების გამოცდილებით უნდა ისწავლოს; თავად ამბობს, რომ ღმერთის სწამს. ჩვენს კულტურაში მუდმივი ტატუ შეიძლება რწმენასთან წინააღმდეგობრივად ჩანდეს, თუმცა ვერ უარვყოფთ მის მრავალ სარგებელს, თუ გავითვალისწინებთ ქალის საკუთარ სხეულთან უკეთ დამოკიდებულებას, თავდაჯერებას, შინაგან სიმშვიდესა და ტრავმის სიმძიმის შემსუბუქებას.

David კლიენტებზე ამბობს: „მათი ისტორიები მართლაც საოცარია. ზოგს ნაწიბურების სრულად დაფარვა სურს. ზოგს უფრო მიმზიდველი და ქალური იერი, ან იმ კონტროლის დაბრუნება, რომელიც მკურნალობის ბოლო 4-5 წლის განმავლობაში დაკარგა. ზოგი მამაკაცი მხარდაჭერის მხრივ შესანიშნავია, თუმცა უმეტესობა — არა.“ კლიენტების ნდობაზე დაყრდნობით, ხელოვანი მიიჩნევს, რომ შენიღბვის ნაცვლად ხელოვნების ნიმუში უნდა შეიქმნას.

ძუძუს კიბოს ოპერაციის შემდეგ ტატუგაკეთებული რამდენიმე ქალის გრძნობები და მოსაზრებები:

„როცა მეუღლეს ვუთხარი, რომ ტატუს გაკეთებას ვფიქრობდი, ცოტა გაუკვირდა, რადგან კონსერვატიული ქალი ვარ. მაგრამ რაც უფრო ვფიქრობდი და ვიკვლევდი, მით უფრო ვხვდებოდი, რომ ეს ნამდვილად მსურდა. მაგალითების ფოტოები რომ ვაჩვენე, მითხრა: დიახ, თუ სწორედ ეს გინდა, აუცილებლად უნდა გაიკეთო.“

„ეს არც საშიშია და არც სამარცხვინო — პირიქით, შესანიშნავია. მართლა ვგრძნობ, რომ ემოციურადაც და ფიზიკურადაც უფრო ვჯანმრთელდები. ამან ჩემი ცხოვრება შეცვალა.“

„ძალიან მომეწონა და ახლა სარკეში ჩახედვისას თავს შესანიშნავად ვგრძნობ.“

„მამაკაცები...“ — ამბობს David — „ტკივილს ქალებივით ვერ იტანენ.“ დიახ, ტატუ სწრაფად მოძრავი ნემსით კეთდება, მაგრამ ტკივილი აუტანელი არ არის და რამდენიმე საათის მსუბუქი მტკივნეულობის შემდეგ ნაწიბურიანი უბნები ხელოვნების ნიმუშებად შეიძლება გადაიქცეს. ტატუს ხელოვნება ხელოვნების კიდევ ერთ სამკურნალო მხარეს გვაჩვენებს.