اسکن‌های CT در 1967 – توموگرافی‌های رایانه‌ای
اندکی پس از کشف پرتوهای ایکس توسط فیزیک‌دان Wilhelm Röntgen در 1895، دستگاه‌های تصویربرداری با پرتو ایکس برای بررسی درون بدن انسان ساخته شدند. با وجود اهمیت این پیشرفت، تصاویر پرتو ایکس محدودیت دارند؛ زیرا بدن دارای ساختارهای آناتومیکی و بافت‌های مهمی است که چگالی آن‌ها فقط اندکی با یکدیگر تفاوت دارد و در تصاویر پرتو ایکس قابل تفکیک نیستند. افزون بر این، تصویر معمولی پرتو ایکس با عبور از بدن، تصاویری از اندام‌ها تولید می‌کند که روی هم می‌افتند و از یکدیگر قابل تشخیص نیستند. بسیاری از این کمبودها با اختراع توموگرافی محوری رایانه‌ای یا به‌اختصار اسکن CT برطرف شد. (Tomography – واژه یونانی «tomos» به معنای «برش» یا «بخش» است). برای مثال، درحالی‌که رادیوگرافی معمولی سر، جمجمه را نشان می‌دهد، اسکن CT جمجمه و مغز را با جزئیات بسیار زیاد نمایش می‌دهد.
دستگاه CT با استفاده از رایانه و ترکیب تعداد زیادی تصویر پرتو ایکس از بدن انسان، تصاویر مقطعی ایجاد می‌کند. این تصاویر را همچنین می‌توان برای ایجاد بازسازی‌های سه‌بعدی از اندام‌ها و ساختارهای دیگر با هم ترکیب کرد. تجهیزات CT دارای بخشی حلقه‌ای‌شکل هستند که پرتوهای ایکس را از زوایای مختلف فراوان از بدن عبور می‌دهد و به آشکارسازها می‌رساند. اسکن‌های CT یکی از نخستین کاربردهای بزرگ فناوری پردازش اطلاعات در پزشکی به شمار می‌آیند.
مهندس برق بریتانیایی Godfrey Hounsfield به‌همراه فیزیک‌دان اهل آفریقای جنوبی Allan Cormack، برای پژوهش‌هایشان درباره روش‌ها و نظریه CT جایزه نوبل را به‌طور مشترک دریافت کردند. Hounsfield در 1967، زمانی که برای شرکت بریتانیایی موسیقی و سرگرمی EMI کار می‌کرد، توسعه نخستین اسکنر CT قابل‌استفاده تجاری را آغاز کرد. در 1971، نمونه اولیه یک اسکنر EMI برای نخستین بار برای تشخیص تومور مغزی در یک بیمار به کار رفت.
امروزه اسکن‌های CT برای شناسایی تومورها، رد بیماری عروق کرونر و روشن کردن انسداد روده، شکستگی‌های پیچیده و آسیب دیسک‌های بین‌مهره‌ای مفید هستند. اسکن CT به جراحان در برنامه‌ریزی جراحی ترمیمی و طراحی قطعاتی مانند پروتز مفصل ران کمک می‌کند. در آنژیوگرافی ریوی با CT، برای نمایش آمبولی‌های ریوی (انسدادهای شریان‌های ریه) از اسکن CT همراه با مواد حاجب استفاده می‌شود. در دستگاه‌های CT مارپیچی یا حلزونی، بیمار به‌طور پیوسته از میان حلقه پرتو ایکس دستگاه جابه‌جا می‌شود.
توضیح تصویر مقاله: یک اسکنر تاریخی EMI
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: Sir Godfrey Newbold Hounsfield (1919–2004)، Allan MacLeod Cormack (1924–1998)
- موضوع قبلی: پیوند پانکراس در 1966 – پانکراسی سالم‌تر
- موضوع بعدی: پیوند قلب در 1967 – زندگی دوباره
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.