آیا دامداری بیشازحد برای همهگیریها «توفانی تمامعیار» میسازد؟

- پروفسور Cock Van Oosterhout، استاد ژنتیک تکاملی دانشگاه East Anglia در بریتانیا، میگوید قرنها پرورش فشردهٔ حیوانات، دامها را به «مخزن اختلاط» (mixing vessel) برای تکامل عوامل بیماریزایی تبدیل کرده است که میتوانند از حیوان به انسان منتقل شوند.
- در مجلهٔ Virulence، او در مقالهٔ خود استدلال میکند که بیماریهای عفونی نوظهور، «تهدیدی وجودی» برای گونهٔ ما هستند.
- او برای به حداقل رساندن تهدید، از بازگرداندن تنوع ژنتیکی به دامها و محصولات کشاورزی و کاهش مصرف پروتئین حیوانی دفاع میکند.
در طبیعت وحشی، ویروسها و میزبانهای حیوانی آنها همکاری پویایی دارند که شامل تغییرات ژنتیکی متقابل و سازگارشوندهای است که بهطور طبیعی هنگام تعامل دو گونه رخ میدهند.
در نتیجهٔ سازگاریها و سازگاریهای متقابل مداوم میان ویروس و گونهٔ میزبان، هیچیک برتری پایداری نسبت به دیگری به دست نمیآورد.
زیستشناسان تکاملی این بنبست تکاملی را به رقابت کتاب Lewis Carroll با عنوان «Alice به درون آینه مینگرد» تشبیه میکنند. در کتاب، ملکهٔ سرخ آن را چنین توصیف میکند: «برای ماندن در همانجا باید پیوسته دوید.»
در Virulence، در سرمقالهٔ خود هشدار میدهد که دامهای بهشدت پرورشیافتهٔ ما، به علت نداشتن تنوع ژنتیکی، نمیتوانند با تکامل میکروارگانیسمهایی مانند ویروسها همگام شوند.
در نتیجه، دامها نقش «مخزنهای اختلاط» را برای پیدایش بیماریهای عفونی تازهای دارند که سپس میتوانند از حیوان به انسان منتقل شوند.
پروفسور Van Oosterhout میگوید این وضعیت همراه با تخریب زیستگاه و طبیعت، تجارت غیرقانونی حیاتوحش و جابهجایی گستردهٔ حیوانات و انسانها، برای شکلگیری همهگیریهایی مانند COVID-19 «توفانی تمامعیار» ایجاد کرده است.
او نتیجه میگیرد که بیماریهای عفونی نوظهور «احتمالاً بزرگترین تهدید وجودی برای بشریت» هستند.
همخونی شدید
ائتلاف سامانههای زمین و حیات نهادی است که پروفسور Van Oosterhout معاون رئیس آن است. او مینویسد دامها در نتیجهٔ قرنها پرورش انتخابی، بهشدت همخون شدهاند.
با آنکه زیستتودهٔ کل دامها 10 برابر تمام حیاتوحش جهان است، پژوهشها نشان میدهند اندازهٔ مؤثر جمعیت این نژادها ـ یعنی معیاری از تنوع ژنتیکی و زیستپذیری جمعیت ـ 80 برابر کمتر از حداقل جمعیت زنده است.
با این تنوع ژنتیکی اندک، دامها نمیتوانند برای غلبه بر چالشهای عوامل بیماریزای تازه تکامل یابند.
پروفسور Van Oosterhout مینویسد:
«با توجه به زیستتودهٔ فوقالعاده بالای دامها (و ما انسانها)، افزایش فوریِ شایستگی تکاملی که میکروارگانیسمهای انگلی میتوانند از بهرهبرداری از این منبع فراوان کسب کنند، واقعاً نجومی است. میکروارگانیسمهای بیماریزا برای بهرهبرداری از این منابع به سازگاری ادامه خواهند داد و اکنون زمان شناخت این اجتنابناپذیری تکاملی است.»
او معتقد است همه باید «برای حفظ رفاه آیندهٔ گونهٔ ما» از برخی خواستههای خود بگذرند.
برای به حداقل رساندن تهدید همهگیریهای آینده و همهگیری جاری COVID-19، سه راهبرد کلی پیشنهاد میکند:
- جریان ژنی عوامل بیماریزا را کنترل و کاهش دهید.
- تنوع ژنتیکی را به دامها بازگردانید.
- مصرف پروتئین حیوانی را کاهش دهید.
جریان ژنی را کنترل و کاهش دهید
«جریان ژنی» اختلاط خزانههای ژنی جمعیتهای مختلف در نتیجهٔ حرکت گیاهان، حیوانات، انسانها و عوامل بیماریزای همراه آنهاست.
این اختلاط ژنتیکی فرصتهایی برای انتشار بیماری و پیدایش عفونتهای تازه فراهم میکند.
پروفسور Van Oosterhout مینویسد فناوریِ امکاندهندهٔ کار مجازی، راهی ساده و نسبتاً آسان برای کنترل جریان ژنی است.
بااینحال، میپذیرد که اقدامات دیگر مستلزم مصالحهٔ سیاستگذاران میان فواید رشد اقتصادی، رفاه و آموزش و هزینههای احتمالی برای سلامت انسان و محیطزیست خواهند بود.
او پیشنهاد میکند دولتها اقدامات بحثبرانگیزتری مانند واکسیناسیون اجباری و گذرنامههای واکسن را در نظر بگیرند.
شناخت دشمن
پروفسور Van Oosterhout مینویسد دولتها برای پایش جریان ژنی باید منابع بیشتری به توالییابی ویروسهای ساکن حیاتوحش و دامها اختصاص دهند.
«حدود 1,67 میلیون گونهٔ ویروس وجود دارد؛ اینها در انتظار کشف شدن در میزبانهای پستاندار و پرندهاند و هزینهٔ توالییابی ویروسهای دارای بیشترین قابلیت انتقال از حیوان به انسان ممکن است بسیار زیاد باشد (~ 1,2 تا 7 میلیارد دلار آمریکا)، اما در مقایسه با همهگیری، هزینهای بسیار اندک است.»
او مینویسد معلوم است تخریب طبیعت و زیستگاه، پیدایش بیماریهای عفونی تازه را تشویق میکند؛ بنابراین برای به حداقل رساندن جریان ژنی، متوقف کردن از دست رفتن زیستگاههای طبیعی نیز لازم است.
تنوع ژنتیکی را بازگردانید
پروفسور Van Oosterhout ادعا میکند با بیماریهای عفونی ناشی از تنوع ژنتیکی بسیار پایین، دامداری برای همهگیریهای تازه مانند «اردکی نشسته» به هدفی آسان تبدیل شده است.
«اگر اکنون اقدام نکنیم، تلفات بزرگ محصولات و حیوانات از نظر تکاملی اجتنابناپذیر است» مینویسد.
او میگوید خوشبختانه بیشتر تنوعی که زمانی بخشی از دامها و محصولات کشاورزی بود، هنوز در گونههای وحشی و خویشاوندان این حیوانات و گیاهان وجود دارد و میان نژادهای مختلف توزیع شده است.
پروتئین حیوانی کمتری مصرف کنید
او مینویسد تولید انبوه غذا، گرچه پایهٔ موفقیت ما بهعنوان یک گونه بوده است، از نظر محیطزیستی، بومشناختی و تکاملی پایدار نیست.
«باید وابستگی خود به پروتئین حیوانی، بهویژه مصرف پستانداران دیگر را فوراً کاهش دهیم» میگوید.
او ادعا میکند برخلاف مثلاً ماهیها، پستانداران بزرگترین تهدید را برای تکامل و انتقال بیماریهای عفونی تازه ایجاد میکنند، زیرا نزدیکترین خویشاوندان انسان هستند.
همچنین میگوید استفاده از آنتیبیوتیک برای افزایش رشد و کنترل عفونتها به میکروارگانیسمهای تازه، کشندهتر و مقاومتر منجر شده است.
آیا تهدیدی وجودی است؟
پروفسور Jonathan Stoyei از مؤسسهٔ Francis Crick در لندنِ انگلستان، «مسابقهٔ تسلیحاتی» تکاملی میان ویروسهایی مانند HIV و میزبانهای آنها را بررسی میکند. هر دو ویروس (HIV و SARS-CoV-2) از حیوان به انسان «جهش کردهاند».
نویسنده در پایان گفت: «فکر میکنم باید در صحبت از تهدیدهای وجودی، بهویژه دربارهٔ ویروسی که کمتر از % 2 مبتلایان را میکشد، بسیار محتاط باشیم. بهطور کلی معتقدم تغییرات بومشناختی ناشی از تغییر کاربری زمین یا جنگلزدایی، تهدیدی بسیار بزرگتر از خطرهای نظری مرتبط با ناچار شدن میزبانهای واسطهٔ احتمالی به تماس نزدیک ایجاد میکنند.»
موضوعات مرتبط
منابع
2. نوشتهٔ James Kingsland در مه 10, 2021 — راستیآزمایی توسط Alexandra Sanfins, Ph.D. Excessive animal farming created ‘perfect storm’ for pandemics, scientist says. https://www.medicalnewstoday.com/
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.