بانداژ لنف‌ادم به اندازه ماساژ لنفاوی مؤثر است

در پژوهشی که برای بررسی درمان‌های لنف‌ادم انجام شد، تأثیر ماساژ لنفاوی در مقایسه با بانداژ لنف‌ادم اندازه‌گیری شد و در نتایج منتشرشده در مجله انکولوژی بالینی، مشاهده شد که هر دو روش درمانی تأثیرات مشابهی دارند.

در زنان مبتلا به سرطان پستان در مراحل اولیه، گره‌های لنفاوی زیربغل نقش مهمی در تعیین گسترش سرطان و مرحله‌بندی آن دارند. ارزیابی گره‌های لنفاوی زیربغل معمولاً با نمونه‌برداری از گره لنفاوی نگهبان انجام می‌شود. گره‌های لنفاوی نگهبان، نخستین گره‌های لنفاوی هستند که سرطان به آن‌ها گسترش می‌یابد و در صورت شناسایی سرطان، لازم است بیمار تحت عمل جراحی گسترده‌تری برای برداشتن گره‌های لنفاوی قرار گیرد (دیسکسیون گره‌های لنفاوی زیربغل). این امر اغلب به لنف‌ادم منجر می‌شود. لنف‌ادم که شایع‌ترین عارضه پس از جراحی گره‌های لنفاوی زیربغل است، در نتیجه تجمع مایع لنفاوی در بافت‌های زیر پوست ایجاد می‌شود و بیشتر موجب تورم، احساس کشیدگی و ناراحتی در دست‌ها و پاها می‌شود. لنف‌ادم معمولاً به دلیل مسدود یا آسیب‌دیدن سیستم لنفاوی پس از جراحی یا پرتودرمانی ایجاد می‌شود.

درمان لنف‌ادم

برای لنف‌ادم تنها یک روش درمانی وجود ندارد. می‌توان چندین درمان را برای بیمار به کار برد.

این درمان‌ها عبارت‌اند از؛

• درمان ضداحتقانی مبتنی بر ماساژ که به‌عنوان ماساژ لنفاوی شناخته می‌شود،
• بانداژ لنف‌ادم و
• تمرین‌های ویژه

که می‌توان آن‌ها را به این ترتیب برشمرد.

بااین‌حال، با بررسی داده‌های گذشته‌نگر، تاکنون نتیجه‌ای مبنی بر بهتر بودن یکی از این درمان‌ها نسبت به دیگری به دست نیامده است.

به همین دلیل، در پژوهشی که برای بررسی درمان‌های لنف‌ادم انجام شد، تأثیر ماساژ لنفاوی در مقایسه با بانداژ لنف‌ادم اندازه‌گیری شد و در نتایج منتشرشده در مجله انکولوژی بالینی، مشاهده شد که هر دو روش درمانی تأثیرات مشابهی دارند.

در پژوهشی که برای مقایسه تأثیر ماساژ لنفاوی و بانداژ لنف‌ادم مورد استفاده در درمان لنف‌ادم بر بیماران انجام شد، 103 بیمار زن شرکت کردند. برای بخشی از زنان شرکت‌کننده در این پژوهش، بانداژ مهارکننده لنف‌ادم به‌تنهایی استفاده شد، درحالی‌که برای بخش دیگری، تخلیه لنفاوی روزانه (درناژ) با ماساژ دست و بانداژ مهارکننده لنف‌ادم به‌طور هم‌زمان به کار رفت. نخستین نتایج به‌دست‌آمده طی 6 هفته نشان داد که تورم بازو در هر دو گروه بیمار کاهش یافته است.

میزان کاهش تورم بازو در بیمارانی که ماساژ لنفاوی و بانداژ لنف‌ادم دریافت کردند، %29 تعیین شد، درحالی‌که این میزان در بیمارانی که تنها از بانداژ لنف‌ادم استفاده کردند، %22.6 به دست آمد. با بررسی نسبت بیمارانی که تورم بازوی آن‌ها %50 یا بیشتر کاهش یافته بود، مشاهده شد که هیچ تفاوتی بین دو گروه بیمار وجود ندارد.

بنابراین، پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که نتایج حاصل از ماساژ لنفاوی و/یا استفاده از بانداژ کلاسیک لنف‌ادم در درمان لنف‌ادم، تفاوت قابل‌توجهی در وضعیت بیمار ایجاد نمی‌کند.

به‌ویژه، لنف‌ادمی که پس از جراحی گره‌های لنفاوی زیربغل در بیماران مبتلا به سرطان پستان ایجاد می‌شود، با استفاده از روش‌های مختلف درمان می‌شود. پژوهشی که تأثیر درمانی این روش‌ها را بر بیمار بررسی کرد، برای برطرف کردن ابهاماتی که ممکن است درباره روش‌های مورد استفاده برای درمان لنف‌ادم در ذهن بیماران ایجاد شود، مفید بوده است.