درمان بدون جراحی سرطان پستان در مراحل اولیه با پرتودرمانی
در این مقاله
آیا می‌توان در سرطان پستان در مراحل اولیه از جراحی صرف‌نظر کرد؟ آستانه‌ای تازه برای کاهش شدت درمان با درمان اندوکرین و پرتودرمانی ابلیتیو
مرز تازه کاهش شدت درمان در سرطان پستان: درمان هوشمندانه‌تر، نه صرفاً درمان کمتر
تاریخ درمان سرطان پستان، از یک منظر، تاریخ جست‌وجوی درمانی با آسیب کمتر اما ایمنی برابر است. زمانی تصور می‌شد جراحی گسترده‌تر در سرطان پستان نتیجه بهتری می‌دهد. با گذشت زمان، مطالعات تصادفی‌شده نشان دادند در بیماران مناسب، جراحی حفظ پستان همراه با پرتودرمانی می‌تواند نتایج بقایی مشابه ماستکتومی داشته باشد. سپس جراحی زیربغل کاهش یافت، دوره‌های پرتودرمانی کوتاه‌تر شد و حتی کنار گذاشتن پرتودرمانی در بعضی بیماران سالمند و کم‌خطر مورد بحث قرار گرفت.
اما بیشتر این مطالعات یک نقطه مشترک داشتند: جراحی همچنان در مرکز درمان بود. کاهش شدت درمان معمولاً به معنای کاهش پرتودرمانی پس از جراحی، مداخله زیربغل یا شدت درمان سیستمیک بود. اما مطالعه ارائه‌شده در ESTRO 2026 بر پرسشی بسیار بنیادی‌تر تمرکز دارد: اگر در بیماران انتخاب‌شده بتوان تومور را با روش‌های غیرجراحی کاملاً از بین برد و این موضوع را با نمونه‌برداری تأیید کرد، آیا جراحی واقعاً ضروری است؟
این پرسش به‌ویژه در سرطان پستان اولیه با گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی اهمیت دارد. زیرا این زیرگروه اغلب سیر آهسته‌تر، حساسیت به درمان اندوکرین و زیست‌شناسی قابل‌پیش‌بینی‌تری دارد. با این حال، نرخ پاسخ کامل پاتولوژیک با درمان اندوکرین نئوادجوانت معمولاً پایین است. بنابراین افزودن پرتودرمانی ابلیتیو و بسیار دقیق به درمان اندوکرین، راهبرد زیستی تازه و قابل‌توجهی است.
منطق زیستی این رویکرد چیست؟
در سرطان پستان با گیرنده هورمونی مثبت، درمان اندوکرین پیام‌رسانی استروژنی حامی رشد تومور را مهار می‌کند. این کار می‌تواند حجم تومور را کاهش دهد و چرخه سلولی را کند کند. پرتودرمانی ابلیتیو، برخلاف پرتودرمانی ادجوانت معمول، هدف دارد دوزهایی با اثر زیستی بالاتر را در تعداد بسیار محدودی جلسه و با دقت بالا به ناحیه تومور برساند.
هدف نظری ترکیب این دو رویکرد چنین است: ابتدا تومور با درمان اندوکرین از نظر زیستی تضعیف شود، سپس سلول‌های توموری باقی‌مانده با پرتودرمانی دقیق و پُردوز کاملاً از بین بروند. در مرحله نهایی، با نمونه‌برداری با کمک خلأ و هدایت تصویری تلاش می‌شود مشخص شود آیا واقعاً تومور زنده‌ای باقی مانده است یا خیر.
مطالعه فاز 2 روی 20 بیمار بسیار دقیق انتخاب‌شده
در این مطالعه آینده‌نگر فاز 2، تعداد 20 بیمار واجد شرایط با سرطان پستان مرحله I، گیرنده هورمونی مثبت، HER2 منفی و غیرلوبولار وارد شدند. بیماران باید 50 سال یا بیشتر سن، امتیاز Oncotype DX برابر با 25 یا کمتر و زیست‌شناسی توموری کم‌خطر می‌داشتند. این معیارهای انتخاب بسیار مهم‌اند؛ زیرا مطالعه بر کل جمعیت مبتلایان به سرطان پستان تمرکز نداشت، بلکه یک زیرگروه کم‌خطر و از نظر زیستی بسیار مناسب را بررسی می‌کرد.
بیماران ابتدا 3 ماه درمان اندوکرین دریافت کردند. سپس مجدداً مرحله‌بندی شدند و پرتودرمانی ابلیتیو قطعی انجام شد. دوز پرتودرمانی 37,5 Gy / 5 جلسه بود و جلسات یک روز در میان انجام می‌شد. در صورت امکان از MR-linac استفاده شد؛ 80% بیماران توانستند با شتاب‌دهنده خطی مجهز به MR درمان شوند و در بقیه از linac با زیرساخت CT-on-rails استفاده شد.
انتخاب بیمار
سرطان پستان HR+/HER2 منفی، مرحله I و غیرلوبولار؛ Oncotype DX ≤25؛ سن ≥50.
توالی درمان
3 ماه درمان اندوکرین، سپس پرتودرمانی ابلیتیو قطعی با 37,5 Gy/5 جلسه.
نقطه تصمیم‌گیری
ارزیابی pCR با نمونه‌برداری core با کمک خلأ و هدایت تصویری، 6–12 ماه پس از پرتودرمانی.
برای صرف‌نظر از جراحی، پاسخ کامل پاتولوژیک تأییدشده با نمونه‌برداری ضروری است
مهم‌ترین نکته مطالعه این است که جراحی به‌طور خودکار کنار گذاشته نمی‌شد. حدود 6–12 ماه پس از پرتودرمانی، نمونه‌برداری core از راه پوست، با کمک خلأ و هدایت تصویری انجام شد. اگر نمونه‌برداری پاسخ کامل پاتولوژیک را نشان می‌داد، جراحی توصیه نمی‌شد و بیمار بدون جراحی تحت پیگیری قرار می‌گرفت.
این رویکرد به دنبال پاسخ به پرسش اصلی ایمنی در مطالعات کنار گذاشتن جراحی است: آیا تصویربرداری به‌تنهایی کافی است؟ به احتمال زیاد خیر. بنابراین تصویربرداری پیشرفته، تغییر حجم تومور و نمونه‌برداری خلأ با نمونه‌گیری گسترده با هم به کار می‌روند تا تلاش شود خطر بیماری باقی‌مانده میکروسکوپی کاهش یابد.
یادداشت Truecheck: این رویکرد درمان استاندارد نیست
این یک مطالعه فاز 2 بسیار کوچک و تک‌گروهی در بیماران انتخاب‌شده است. رویکرد بدون جراحی اکنون درمان استاندارد سرطان پستان در مراحل اولیه نیست. درمان استاندارد همچنان بر جراحی تکیه دارد. این داده‌ها به معنای «جراحی دیگر لازم نیست» نیستند؛ بلکه یعنی «رویکرد بدون جراحی در بیماران بسیار دقیق انتخاب‌شده ارزش بررسی علمی دارد».
پاسخ کامل پاتولوژیک: pCR در 10 مورد از 19 نمونه‌برداری
در مطالعه، 95% بیماران وارد ارزیابی نمونه‌برداری شدند؛ یک بیمار نمونه‌برداری را نپذیرفت. در 10 نفر از 19 بیمار نمونه‌برداری‌شده، پاسخ کامل پاتولوژیک یافت شد. این یعنی نرخ pCR برابر با 53% . به علت تعداد کم بیماران، فاصله اطمینان گسترده است (فاصله اطمینان 95%: 30%–73%)؛ اما این میزان برای بیماری کم‌خطر HR+/HER2 منفی قابل‌توجه است.
تفاوت بین 6 ماه و 12 ماه از نظر زیستی جالب است. پاسخ درمانی در تومورهای HR مثبت اغلب آهسته‌تر ایجاد می‌شود. بنابراین نمونه‌برداری زودهنگام ممکن است پاسخی زیستی را ثبت کند که هنوز کامل نشده است. بالاتر به نظر رسیدن نرخ pCR در زمان دیرتر، از این ایده حمایت می‌کند که اثر درمان اندوکرین و پرتودرمانی ممکن است به نابودی تومور در طول زمان منجر شود؛ اما این تفسیر باید با مطالعات بزرگ‌تر تأیید شود.
در بیمارانی که جراحی نکردند، پیشرفت بیماری مشاهده نشد
میانه مدت پیگیری در بیمارانی که توانستند از جراحی صرف‌نظر کنند، 37,3 ماه بود. در این پیگیری، نرخ پیشرفت بیماری برابر با %0 گزارش شد. در چارچوب کل مطالعه، نرخ بقای بدون پیشرفت بیماری در 3 سال برابر با %92 بود. یک بیمار به عللی غیر از سرطان پستان درگذشت.
یافته‌های پیش‌بینی‌کننده پاسخ
- حجم اولیه تومور: حجم اولیه تومور که با سونوگرافی اندازه‌گیری شد، ارتباط معناداری با وضعیت pCR نداشت (P=0,29).
- حجم پس از درمان اندوکرین: حجم تومور پس از 3 ماه درمان اندوکرین با pCR مرتبط بود (P=0,02).
- کاهش حجم: درصد کاهش حجم تومور نسبت به ابتدا با pCR ارتباط داشت (P=0,04).
- معنای بالینی: پاسخ زیستی زودهنگام تومور به درمان اندوکرین می‌تواند کلید انتخاب بیمار برای رویکرد بدون جراحی باشد.
ریشه‌های ایده کنار گذاشتن جراحی: ابتدا جراحی کمتر، سپس پرتودرمانی کمتر و اکنون درمان بدون جراحی
ایده کاهش درمان در سرطان پستان تازه نیست. در گذشته، گذار از ماستکتومی رادیکال به جراحی محدودتر یکی از بزرگ‌ترین تغییرات پارادایم در درمان سرطان پستان بود. سپس در بیماران انتخاب‌شده، تخلیه غدد لنفاوی زیربغل کاهش یافت و نمونه‌برداری از غده لنفاوی نگهبان به استاندارد تبدیل شد. در پرتودرمانی، برنامه‌های طولانی کوتاه‌تر شدند؛ پرتودهی جزئی پستان، فوق‌هیپوفرکشنه‌سازی و حذف پرتودرمانی در بعضی بیماران سالمند کم‌خطر مورد بحث قرار گرفتند.
اما این مطالعه تازه در این مسیر تاریخی جایگاه متفاوتی دارد. بیشتر مطالعات قبلی کاهش شدت درمان می‌پرسیدند «پس از جراحی کدام درمان را می‌توان کاهش داد؟»، در حالی که اینجا پرسش این است: «آیا بیماری باقی‌مانده زیستی وجود دارد که جراحی را واقعاً ضروری کند؟». این پرسشی عمیق‌تر است که می‌تواند فلسفه درمان سرطان پستان را تغییر دهد.
| حوزه کاهش شدت درمان | رویکرد معمول | رویکرد جدیدتر | پرسش اصلی | تفاوت با مطالعه جدید |
|---|---|---|---|---|
| جراحی پستان | ماستکتومی | جراحی حفظ پستان + پرتودرمانی | آیا با جراحی کوچک‌تر می‌توان همان بقا را به دست آورد؟ | جراحی حفظ می‌شود؛ فقط وسعت آن کاهش می‌یابد. |
| جراحی زیربغل | تخلیه غدد لنفاوی زیربغل | نمونه‌برداری از غده لنفاوی نگهبان یا مداخله کمتر در زیربغل در بیمار انتخاب‌شده | آیا می‌توان لنف‌ادم و کاهش عملکرد شانه را کم کرد؟ | جراحی غدد لنفاوی کاهش می‌یابد؛ جراحی تومور اولیه ادامه دارد. |
| پرتودرمانی | پرتودرمانی طولانی‌مدت کل پستان | هیپوفرکشنه‌سازی، پرتودهی جزئی پستان یا حذف RT در بیمار سالمند/کم‌خطر انتخاب‌شده | آیا با RT کوتاه‌تر یا کمتر می‌توان همان کنترل موضعی را تأمین کرد؟ | جراحی انجام می‌شود؛ دوز، مدت یا میدان پرتودرمانی کاهش می‌یابد. |
| رویکرد تازه بدون جراحی | جراحی + درمان‌های ادجوانت | درمان اندوکرین + پرتودرمانی ابلیتیو + حذف جراحی پس از تأیید pCR با نمونه‌برداری | آیا ممکن است جراحی در بیمار انتخاب‌شده‌ای که نشان داده شده هیچ تومور زنده‌ای ندارد، غیرضروری باشد؟ | در بیمار بسیار دقیق انتخاب‌شده، ضرورت خود جراحی زیر سؤال می‌رود. |
ابتدا در TNBC و بیماری HER2 مثبت بررسی شد؛ اکنون به بیماری HR مثبت کم‌خطر گسترش می‌یابد
ایده درمان بدون جراحی سرطان پستان پیش‌تر به‌ویژه در سرطان پستان اولیه سه‌گانه منفی و HER2 مثبت مطرح شده بود. علت آن است که این زیرگروه‌ها با شیمی‌درمانی نئوادجوانت و درمان‌های هدفمند ممکن است نرخ پاسخ کامل پاتولوژیک بالاتری داشته باشند. در مطالعات آینده‌نگر مدرن به رهبری MD Anderson، در بعضی بیمارانی که پس از درمان نئوادجوانت، pCR با نمونه‌برداری خلأ تحت هدایت تصویری تأیید شد، جراحی حذف و سپس پرتودرمانی استاندارد و پیگیری انجام شد.
در نتایج 5 ساله منتشرشده در 2025، در 31 بیمار مبتلا به TNBC یا سرطان پستان HER2 مثبت اولیه که پس از درمان سیستمیک نئوادجوانت، pCR با نمونه‌برداری تأیید شد و جراحی نکردند، طی پیگیری با میانه 55,4 ماه عود سرطان پستان گزارش نشد. این داده بسیار چشمگیر است؛ اما زیست‌شناسی، پویایی پاسخ درمانی و جمعیت بیماران با مطالعه کم‌خطر HR+/HER2 منفی در ESTRO 2026 تفاوت دارد.
| مطالعه / رویکرد | زیست‌شناسی بیماری بیمار | شرط باقی ماندن بدون جراحی | نتیجه اصلی | تفاوت با این مطالعه |
|---|---|---|---|---|
| مطالعات حذف جراحی TNBC / HER2+ | سرطان پستان اولیه سه‌گانه منفی یا HER2 مثبت | pCR با نمونه‌برداری خلأ تحت هدایت تصویری پس از درمان سیستمیک نئوادجوانت | در 31 بیمار با pCR تأییدشده و بدون جراحی، طی 5 سال پیگیری عود بیماری گزارش نشد | زیست‌شناسی‌هایی با احتمال بالای pCR؛ درمان اصلی شیمی‌درمانی نئوادجوانت/درمان هدفمند است. |
| داده‌های فاز 1 پرتودرمانی ابلیتیو پیش از جراحی | سرطان پستان HR+ در مراحل اولیه | ارزیابی پاتولوژیک پاسخ به تابش با به تأخیر انداختن جراحی | تک‌جلسه 30–38 Gy ایمن تشخیص داده شد؛ با تأخیر طولانی‌تر جراحی، نرخ‌های pCR/near-pCR افزایش یافتند | حذف کامل جراحی را نمی‌آزماید؛ بلکه زیست‌شناسی دوز ابلیتیو پیش از جراحی و زمان‌بندی را بررسی می‌کند. |
| ESTRO 2026، چکیده 4177 | HR+/HER2 منفی، مرحله I، غیرلوبولار، Oncotype DX ≤25، سن ≥50 | pCR با VAIGCB پس از 3 ماه درمان اندوکرین + RT ابلیتیو با 37,5 Gy/5 جلسه | pCR در 10 مورد از 19 نمونه‌برداری؛ پیشرفت بیماری 0% در پیگیری با میانه 37,3 ماه در بیماران بدون جراحی | ایده رویکرد بدون جراحی با درمان اندوکرین + RT ابلیتیو را در بیماری کم‌خطر HR+ بررسی می‌کند. |
چرا این داده در بیماری HR مثبت شگفت‌انگیزتر است؟
در سرطان پستان سه‌گانه منفی و HER2 مثبت، نرخ pCR پس از درمان سیستمیک نئوادجوانت می‌تواند بالا باشد؛ بنابراین ایده کنار گذاشتن جراحی از نظر زیستی قابل‌فهم‌تر به نظر می‌رسد. اما در بیماری کم‌خطر HR مثبت و HER2 منفی، انتظار pCR با درمان اندوکرین نئوادجوانت معمولاً واقع‌بینانه نیست. این تومورها اغلب با درمان کوچک می‌شوند و تکثیرشان کاهش می‌یابد، اما ناپدید شدن کامل پاتولوژیک آن‌ها نادرتر است.
به همین دلیل، نکته جالب مطالعه ESTRO 2026 افزودن پرتودرمانی بسیار دقیق با دوز ابلیتیو به درمان اندوکرین است. هدف فقط کوچک کردن تومور نیست؛ بلکه حذف بدون جراحی همه سلول‌های سرطانی زنده در بستر تومور اولیه است. نرخ pCR حدود 53% برای زیست‌شناسی این گروه از بیماران نشانه قابل‌توجهی است.
این رویکرد برای چه کسانی قابل بررسی است؟
نادرست‌ترین نتیجه‌ای که می‌توان از این مطالعه گرفت، این است که جراحی در سرطان پستان اولیه دیگر لازم نیست. انتخاب بیمار بسیار محدود و دقیق بود. بیماران مرحله I، HR مثبت، HER2 منفی، بافت‌شناسی غیرلوبولار، امتیاز Oncotype DX برابر با 25 یا کمتر و سن بالاتر از 50 داشتند. همچنین تصمیم حذف جراحی فقط در صورت تأیید pCR با نمونه‌برداری پس از درمان گرفته شد.
مشخصات بیمار بالقوه مناسب
- زیست‌شناسی کم‌خطر: تومور HR+/HER2 منفی، مرحله I و با خطر ژنومی پایین.
- بافت‌شناسی غیرلوبولار: سرطان‌های لوبولار ممکن است به دلیل ویژگی‌های تصویربرداری و الگوی گسترش، برای این رویکرد دشوارتر باشند.
- حساسیت اندوکرین: کاهش واضح حجم تومور پس از 3 ماه درمان اندوکرین.
- تصویربرداری و هدف‌گیری پیشرفته: MR-linac یا زیرساخت پرتودرمانی ابلیتیو بسیار دقیق تحت هدایت تصویری.
- تأیید با نمونه‌برداری گسترده: تأیید pCR با نمونه‌برداری core با کمک خلأ و هدایت تصویری.
- پایبندی به پیگیری فشرده: در پیگیری بدون جراحی، بیمار باید پروتکل پیگیری را کاملاً رعایت کند.
برای چه کسانی مناسب نیست؟
- بیماران جوان، پُرخطر یا دارای زیست‌شناسی توموری تهاجمی.
- نمی‌توان این پروتکل مشخص را به بیماری HER2 مثبت یا سه‌گانه منفی تعمیم داد؛ داده‌های حذف جراحی در آن‌ها از مطالعات متفاوتی به دست آمده است.
- بیماران دارای بافت‌شناسی لوبولار، میکروکلسیفیکاسیون گسترده، بیماری چندکانونی/چندمرکزی یا ناسازگاری تصویربرداری و نمونه‌برداری.
- بیمارانی که در آن‌ها pCR با اطمینان تأیید نمی‌شود یا نمونه‌گیری کافی با نمونه‌برداری خلأ امکان‌پذیر نیست.
- بیمارانی که پایبندی محدودی به پیگیری دارند.
امروز استاندارد نیست، اما راه را برای مطالعات آینده باز می‌کند
این مطالعه به اندازه‌ای بزرگ نیست که عمل بالینی امروز را تغییر دهد. تعداد بیماران فقط 20 است، مقایسه تصادفی‌شده وجود ندارد و مدت پیگیری برای سرطان پستان همچنان محدود است. از آنجا که خطر عود دیررس در سرطان پستان HR مثبت می‌تواند سال‌های طولانی ادامه یابد، داده کنترل عالی در 3 سال هیجان‌انگیز است، اما کافی نیست.
با این حال، این داده بسیار مهم است. زیرا رویکرد بدون جراحی را از حدس و گمان به یک حوزه پژوهشی آینده‌نگر، تأییدشده با نمونه‌برداری و مبتنی بر فناوری تبدیل می‌کند. همچنین نشانه زیست‌نشانگری مطالعه، یعنی ارتباط حجم تومور و کاهش حجم پس از درمان اندوکرین با pCR، مطرح می‌کند که انتخاب بیمار در آینده می‌تواند هوشمندانه‌تر انجام شود.
یادداشت Truecheck
این مطالعه نباید به «پرتودرمانی به جای جراحی» ساده‌سازی شود. مدل اصلی یک نظام انتخاب با چهار جزء است: زیست‌شناسی کم‌خطر، پاسخ زودهنگام به درمان اندوکرین، پرتودرمانی ابلیتیو با دقت بالا و تأیید pCR با نمونه‌برداری با کمک خلأ. اگر این چهار شرط با هم برقرار نباشند، حذف جراحی را نمی‌توان ایمن دانست.
چگونه با بیمار صحبت کنیم؟
«این مطالعه در بیماران بسیار دقیق انتخاب‌شده با سرطان پستان اولیه و کم‌خطر بررسی می‌کند که آیا پس از درمان اندوکرین و پرتودرمانی بسیار دقیق و پُردوز، می‌توان در بعضی بیماران جراحی را کنار گذاشت. نتایج امیدوارکننده‌اند، اما این رویکرد هنوز درمان استاندارد نیست. در حال حاضر، جراحی درمان اصلی سرطان پستان در مراحل اولیه است. چنین رویکردهای بدون جراحی فقط در چارچوب پروتکل کارآزمایی بالینی، با تصویربرداری بسیار دقیق و تأیید نمونه‌برداری باید بررسی شوند.»
جست‌وجوی همان اطمینان با بار کمتر، نه صرفاً درمان کمتر
ارزیابی علمی
نشانه پاسخ کامل پاتولوژیک حدود 50% در سرطان پستان اولیه، HR مثبت، HER2 منفی و کم‌خطر، این مطالعه را به شاهدی بسیار الهام‌بخش برای کاهش شدت درمان تبدیل می‌کند که مرزهای درمان معمول را هم هوشمندانه و هم جسورانه به پرسش می‌کشد.
اگرچه امروز عمل استاندارد را تغییر نمی‌دهد، نشان می‌دهد که اکنون می‌توانیم ایده کاهش بار جراحی در بیماران انتخاب‌شده با درمان اندوکرین، تصویربرداری پیشرفته، پرتودرمانی ابلیتیو و تأیید دقیق نمونه‌برداری را جدی‌تر مطرح کنیم.
در آینده، درمان سرطان پستان ممکن است به دوره‌ای برسد که به جای «چه مقدار درمان بیشتر می‌توانیم به بیمار بدهیم؟»، بیشتر بر این پرسش تمرکز کند که «چگونه می‌توانیم همان اطمینان را با بار کمتر فراهم کنیم؟».
6 پرسش مهم که مطالعات بزرگ باید پاسخ دهند
پرسش‌های باز
- پیگیری طولانی: نرخ عود موضعی در بیماری HR مثبت در 5، 10 و 15 سال چقدر خواهد بود؟
- انتخاب بیمار: آیا پاسخ اندوکرین، شدت بیان ER، کاهش Ki-67، امتیاز ژنومی و یافته‌های MR در کنار هم می‌توانند انتخاب بهتری فراهم کنند؟
- قابلیت اعتماد نمونه‌برداری: VAIGCB با چه دقتی pCR را شناسایی می‌کند و نرخ منفی کاذب چقدر است؟
- استانداردسازی پرتودرمانی: آیا MR-linac ضروری است یا می‌توان با دستگاه‌های متفاوتِ بسیار دقیق نتایج مشابه گرفت؟
- نتایج ظاهری: تأثیرات بلندمدت دوز ابلیتیو بر ظاهر پستان، فیبروز، درد و کیفیت زندگی چگونه خواهد بود؟
- ترجیح بیمار: بیماران میان تمایل به حذف جراحی و ترس از عود چه تعادلی را می‌پذیرند؟
نشانه‌ای زودهنگام اما جدی برای درمان بدون جراحی سرطان پستان
این مطالعه فاز 2 ارائه‌شده در ESTRO 2026، ایده درمان بدون جراحی در سرطان پستان اولیه، HR مثبت، HER2 منفی و کم‌خطر را از نظر علمی برجسته‌تر کرد. در گروهی بسیار دقیق انتخاب‌شده از 20 بیمار، پس از 3 ماه درمان اندوکرین و پرتودرمانی ابلیتیو با 37,5 Gy/5 جلسه، نمونه‌برداری با کمک خلأ در 53% بیماران پاسخ کامل پاتولوژیک را نشان داد. در بیمارانی که امکان صرف‌نظر از جراحی داشتند، طی پیگیری با میانه 37,3 ماه پیشرفت بیماری دیده نشد.
این نتایج به معنای آن نیست که جراحی در سرطان پستان در مراحل اولیه دیگر لازم نیست. برعکس، امکان آینده‌ای را نشان می‌دهد که در آن می‌توانیم هوشمندانه‌تر تشخیص دهیم جراحی چه زمانی واقعاً ضروری است. نکته اصلی، استفاده هم‌زمان از زیست‌شناسی، تصویربرداری، فناوری پرتودرمانی ابلیتیو و تأیید پاتولوژیک است.
آینده درمان سرطان پستان فقط در داروهای قوی‌تر نیست؛ بلکه در راهبردهای دقیق‌تری نیز هست که بار غیرضروری را کاهش می‌دهند، یکپارچگی بدن و کیفیت زندگی بیمار را حفظ می‌کنند و در عین حال ایمنی انکولوژیک را کنار نمی‌گذارند. این مطالعه پنجره‌ای کوچک اما بسیار قابل‌توجه به آن آینده است.
منابع
- The ASCO Post. Early Breast Cancer: Is Surgery Omission Possible Following Estrogen and Ablative Radiation Therapy? 27 مه 2026.
- MD Anderson Research News. ESTRO: Select breast cancer patients may be able to omit surgery following ablative radiation. 16 مه 2026.
- Shaitelman SF و همکاران. Definitive, stereotactic ablative radiotherapy and endocrine therapy without surgery for select low-risk breast cancers: A prospective, phase II trial. Radiotherapy and Oncology. 2026.
- Rahimi A و همکاران. Ablative Preoperative Single-Fraction Radiation Dose Escalation Among Patients With Breast Cancer: A Phase 1 Nonrandomized Clinical Trial. JAMA Network Open. 2025.
- MD Anderson News Release. Surgery may not be necessary to treat invasive breast cancer. 27 مارس 2025.
- Kuerer HM و همکاران. Eliminating breast surgery for invasive breast cancer in exceptional responders to neoadjuvant systemic therapy. Lancet Oncology. 2022.
- Kuerer HM و همکاران. Selective Elimination of Breast Surgery for Invasive Breast Cancer in Exceptional Responders: 5-year outcomes. JAMA Oncology. 2025.
- Kunkler IH و همکاران. Breast-Conserving Surgery with or without Irradiation in Early Breast Cancer. New England Journal of Medicine. 2023.
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.