جراحی چاقی و سرطان کولورکتال: آیا خطری وجود دارد؟

جراحیهای باریاتریک، شامل اسلیو معده، بایپس معده به روش Roux-en-y و باندگذاری لاپاراسکوپیک، بهعنوان گزینههای درمانی برای افراد مبتلا به چاقی روزبهروز محبوبتر میشوند.
اکنون بهروشنی مشخص شده است که چاقی خطر ابتلا به برخی سرطانها، بهویژه سرطان مری، معده و روده، را افزایش میدهد. با توجه به این موضوع، درمان کافی چاقی برای سلامت کلی بیمار، بهویژه از نظر خطر بالقوهٔ سرطان، اهمیت بسیار زیادی دارد.
افزون بر تأثیر موجود بر بیماریهای همراهِ مرتبط با چاقی، مانند پرفشاری خون و دیابت، پژوهشهای بزرگی بهویژه دربارهٔ چگونگی تغییر خطر ابتلا به سرطان کولورکتال (رودهٔ بزرگ) در یک بیمار پس از جراحی چاقی وجود دارد.
خطر سرطان کولورکتال پس از جراحی چاقی چقدر است؟
1. مطالعه – فرانسه
بروز سرطان کولورکتال پس از جراحی چاقی، با توجه به چند مطالعهای که دادههای متناقض نشان دادهاند، موضوعی تا حدی بحثبرانگیز است.
یک مطالعهٔ همگروهی چندمرکزی که اخیراً در فرانسه انجام شد، بیش از 1 میلیون بیمار مبتلا به چاقی را بررسی کرد.
از میان این افراد، 74,131 نفر، معادل %7 کل دادههای بررسیشده، جراحی چاقی انجام داده بودند.
جراحی چاقی شامل باندگذاری لاپاراسکوپیک، اسلیو گاسترکتومی و بایپس معده بود.
نتایج
- میانگین سن بیماران جراحیشده از گروه جراحینشده کمتر بود. میزان کلی سرطان کولورکتال در گروه جراحینشده %1,3 و در گروه جراحی چاقی %0,6 گزارش شد (P < .001).
- میزان تشخیص جدید سرطان کولورکتال در بیماران دارای بایپس معده (%0,5) یا اسلیو معده (%0,5)، کمتر از بیمارانی بود که باند معدهٔ قابلتنظیم داشتند (%0,7) (P=.04).
- میزان تشکیل پولیپ کولورکتال در گروه همگروهی جراحینشده %6,8 و در گروه جراحی چاقی %3,5 بود.
- به نظر میرسد پس از باند معدهٔ قابلتنظیم، در مقایسه با بایپس و اسلیو معده، میزان ایجاد پولیپ کولورکتال بیشتر باشد (%3,1 در مقایسه با %0,5؛ P < .001).
پژوهشگران میگویند بیماران جراحینشده با همان سن و شاخص تودهٔ بدنی، در مقایسه با جمعیت عمومی %34 خطر بیشتر سرطان کولورکتال داشتند. پس از همسانسازی جمعیتشناختی، تحلیل نشان داد بیماران جراحیشده در مقایسه با بیماران جراحینشده، خطری همراستا با جمعیت عمومی یا %32 خطر کمتر سرطان کولورکتال داشتند.
جراحی چاقی چگونه ممکن است خطر سرطان را کاهش دهد؟
سازوکارهای پاتوفیزیولوژیک پیشنهادی برای توضیح کاهش خطر سرطان کولورکتال در بیماران جراحیشده، عبارتاند از:
- تغییرات فلور روده بر اثر جراحی چاقی،
- کاهش دیگر بیماریهای مرتبط با چاقی،
- افزایش فعالیت جسمی و
- احتمال ارتباط با کاهش هورمونهای التهابی.
در جمعبندی و خلاصهکردن یافتههای این مطالعات، نباید فراموش کنیم که این مطالعه تنها با بیمارانِ بهدستآمده از پایگاه دادهٔ فرانسه انجام شده است.
2. مطالعه – آمریکا
نتایج مشابهی در یک مطالعهٔ آمریکایی نیز دیده شد. در مقایسه با گروه کنترل، در بیماران مبتلا به چاقی که جراحی شده بودند، خطر کمتری برای هر نوع سرطان مشاهده شد. این کاهش خطر، سرطان کولون را نیز شامل میشد.
3. مطالعه – کشورهای اسکاندیناوی
برخی از مطالعات ارزیابیکنندهٔ خطر سرطان کولورکتال پس از جراحی چاقی، هرچند نه همهٔ آنها، نتایج مشابهی گزارش کردهاند.
Tao و همکارانش خطر سرطان کولورکتال را در بیماران کشورهای اسکاندیناوی، شامل دانمارک، فنلاند، ایسلند، نروژ و سوئد، بررسی کردند. جالب آنکه در این مطالعه، خطر سرطان کولون پس از گذشت 10 سال یا بیشتر از جراحی چاقی افزایش یافت. نسبت خطر کلی سرطان کولون بالاتر بود، اما تفاوت میان بیماران جراحیشده و جراحینشده از نظر آماری معنیدار نبود. بااینحال، نسبت خطر پس از جراحی چاقی در فاصلهٔ 10 تا 14 سال افزایش یافت.
در این مطالعه، پژوهشگران سرطان کولون را جدا از سرطان رکتوم ارزیابی کردند. برای سرطان رکتوم بهتنهایی هیچ افزایش خطری نیافتند و پیشنهاد کردند نوع جراحی ممکن است بر سازوکار زیربناییِ تغییر خطر سرطان اثر بگذارد؛ از جمله تغییرات مخاط رودهٔ بزرگ، یعنی پوشش داخلی آن، و مواجهه با اسیدهای صفراوی.
4. مطالعه – بریتانیا
دادههای مطالعهای مشابه در انگلستان نشان داد بیمارانی که هر نوع جراحی چاقی انجام داده بودند، در مقایسه با بیماران جراحینشده، خطر بیشتری برای سرطان کولورکتال داشتند (odds ratio [OR], 2.19, 95% CI 1.21-3.96). بااینحال، بایپس معده، ولی نه باندگذاری یا اسلیو، در مقایسه با جراحینکردن با افزایش خطر سرطان کولورکتال مرتبط بود (OR 2.63, 95% CI 1.17-5.95).
نتیجهگیری
برای روشنشدن خطر ابتلا به سرطان کولورکتال، مطالعات آینده، از جمله بررسی سازوکار پاتوفیزیولوژیک انواع جراحی چاقی، ضروری است. دادههای متناقض موجود نشان میدهد پیشرفت سرطان موجود یا ظهور سرطان جدید احتمالاً چندعاملی است. با افزایش پژوهشها و انباشت دادهها، این پرسش که آیا بیماران جراحیشده به غربالگری مکررتر سرطان کولورکتال نیاز دارند، احتمالاً بیشتر مطرح خواهد شد. در این فاصله، باید غربالگری تهاجمیتر سرطان کولورکتال و / یا پایش پس از جراحی چاقی را هم در بیماران علامتدار و هم بدون علامت در نظر گرفت.
منابع
2. Bailly L, Fabre R, Pradier C, Iannelli A. Colorectal cancer risk following bariatric surgery in a nationwide study of French individuals with obesity. JAMA Surg. 2020
3. Schauer DP, Feigelson HS, Koebnick C, et al. Bariatric surgery and the risk of cancer in a large multisite cohort. Ann Surg. 2019
4. Tao W, Artama M, von Euler-Chelpin M, et al. Colon and rectal cancer risk after bariatric surgery in a multicountry Nordic cohort study. Int J Cancer. 2020
5. Mackenzie H, Markar SR, Askari A, et al. Obesity surgery and risk of cancer. Br J Surg. 2018
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک میکند.





نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر میشود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمیشود.
اولین نظر را شما بنویسید.