کالبدگشایی 1761؛ پیوند دادن بیماری‌ها با علل جسمانی به‌جای روحانی
ناپلئون بناپارت به پزشکش گفت: «می‌خواهم پس از مرگم کالبدگشایی کنید،» و افزود: «برای پسرم گزارشی مفصل تهیه کنید. به او بگویید چه درمان‌ها یا شیوه زندگی‌ای می‌تواند دنبال کند تا مانع رنج کشیدنش شود. این موضوع بسیار مهم است، چون پدرم با علائمی مانند علائم من درگذشت.» ناپلئون دچار استفراغ و تب بود و کالبدگشایی او سرطان معده را آشکار کرد.
کالبدگشایی عملی پزشکی است که معمولاً با بررسی دقیق جسد، علت مرگ را تعیین می‌کند. یکی از قدیمی‌ترین و مشهورترین قوانین اروپا برای اجازه تشریح انسان، در سال 1240 به تصویب فردریک دوم، امپراتور امپراتوری مقدس روم، رسید. آناتومیست ایتالیایی Giovanni Morgagni, با کالبدگشایی‌هایی شناخته شد که علائم را به تغییرات جسمانی پیوند می‌دادند و در کتاب منتشرشده در سال 1761 با عنوان «De Sedibus Et Causis Morborum Per Anatomen Indagatis» (جایگاه‌ها و علل بیماری‌ها که با آناتومی بررسی شده‌اند)، صدها گزارش شامل توصیف بیماری عروق کرونر، پنومونی و بیماری‌های دیگر منتشر کرد. پزشک بوهمی، Carl von Rokitansky، با پروتکلی دقیق هزاران کالبدگشایی انجام داد و آن را به شاخه‌ای مستقل از پزشکی تبدیل کرد. پاتولوژیست آلمانی Rudolf Virchow بر اهمیت میکروسکوپ برای بررسی بافت‌های کالبدگشایی تأکید کرد.
امروزه پزشک برشی بزرگ در امتداد جلوی بدن ایجاد می‌کند و بیشتر اندام‌ها در ابتدا می‌توانند به‌صورت یک توده بزرگ، با هم خارج شوند. رگ‌های اصلی باز و بررسی می‌شوند. محتویات معده و روده گاهی می‌توانند نشانه‌ای از زمان مرگ باشند. برای گشودن جمجمه و آشکار کردن مغز از اره برقی Stryker استفاده می‌شود. روش‌های ویژه‌ای شامل میکروسکوپ الکترونی، رادیولوژی و سم‌شناسی، برای بررسی سموم، نیز می‌توانند به کار روند.
هرچند کالبدگشایی از دهه 1960 بارها خطاهای تشخیصی و یافته‌های غیرمنتظره درباره علت مرگ را آشکار کرده، شمار آن در کشورهای غربی به‌شدت کاهش یافته است؛ شاید بخشی از این کاهش ناشی از ترس پزشکان از دعاوی قصور پزشکی باشد. فراوانی کالبدگشایی با ملیت و دین فرق می‌کند. یهودیت و اسلام در مجموع استفاده گسترده از کالبدگشایی را تشویق نمی‌کنند.
توضیح تصویر مقاله: درس آناتومی دکتر Nicolaes Tulp (1632)، رنگ‌روغن روی بوم، اثر نقاش هلندی Rembrandt van Rijn (1606–1669). Nicolaes Tulp (1593-1674) جراح هلندی و شهردار آمستردام بود.
شخصیت‌های تاریخی نام‌برده در مقاله: Frederick II of Hohenstaufen (1194–1250)، Giovanni Battista Morgagni (1682–1771)، Carl von Rokitansky (1804–1878)، Rudolf Ludwig Karl Virchow (1821–1902)
منابع
آیا این مقاله برای شما مفید بود؟
بازخورد شما به بهبود محتوای ما کمک می‌کند.
نظرهای خوانندگان
نظر خود را بنویسید
نام و دیدگاه شما فقط پس از تأیید مدیر منتشر می‌شود. نشانی ایمیل شما هرگز به بازدیدکنندگان نمایش داده نمی‌شود.
اولین نظر را شما بنویسید.