کنگره بیماران مبتلا به سرطان پستان با گرد هم آوردن دانشمندان و بیماران، یک پروژه بسیار مهم مسئولیت اجتماعی را به انجام رساند! 3

«کنگره بیماران مبتلا به سرطان پستان» با هدف فراهم کردن دسترسی مستقیم بیماران به اطلاعات روز بین‌المللی درباره بیماری سرطان، در تاریخ‌های 28-29 ژوئن در آنتالیا برگزار شد.

اخبار حاوی اطلاعات ارائه‌شده توسط پزشکان متخصص ارزشمند ما در «کنگره بیماران مبتلا به سرطان پستان»، در وب‌سایت ما در 5 بخش منتشر خواهد شد. می‌توانید نوشته‌های ما را از بخش «اخبار سرطان» وب‌سایت‌مان دنبال کنید.

اکنون بیایید با هم ببینیم در مجموعه مطالب این کنگره بسیار ارزشمند که برای افزایش آگاهی جامعه درباره سرطان پستان برگزار شد، چه نکات دیگری در روز دوم برجسته بود..

در دومین روز کنگره، مدیریت آخرین پنل پیش از ظهر را پروفسور دکتر اردم گوکر، متخصص انکولوژی پزشکی دانشگاه حاجت‌تپه، بر عهده داشت. پروفسور دکتر گوک‌هان دمیر از بخش انکولوژی پزشکی بیمارستان آجی‌بادم که به‌عنوان نخستین سخنران پنل دوم با موضوع «نوآوری‌ها در سرطان پستان پیشرفته» به جایگاه دعوت شده بود، درباره درمان هورمونی و شیمی‌درمانی در درمان سرطان پستان پیشرفته اطلاعاتی ارائه کرد.

پروفسور دکتر دمیر که در آغاز سخنرانی خود تأکید کرد سرطان به‌تدریج به مشکلی مهم تبدیل شده است، مانند دیگر سخنرانان گفت شایع‌ترین نوع سرطان در مردان سرطان ریه و در زنان سرطان پستان است و افزود که می‌خواهند سرطان را در مراحل اولیه شناسایی کنند.

«می‌توانیم سرطان پستانی را که در مرحله پیشرفته با آن مواجه می‌شویم، به‌عنوان یک بیماری مزمن کنترل کنیم»

پروفسور دکتر گوک‌هان دمیر گفت: «می‌توانیم سرطان پستانی را که در مرحله پیشرفته با آن مواجه می‌شویم، به‌عنوان یک بیماری مزمن کنترل کنیم. بر اساس وضعیت بیمار و ساختار تومور، می‌توانیم با درمان‌های هورمونی کیفیت زندگی را افزایش دهیم. هم‌زمان، عوارض جانبی مرتبط با درمان را نیز کنترل می‌کنیم.»

پروفسور دکتر دمیر گفت در سرطان پستان پیشرفته می‌توان با درمان هورمونی، شیمی‌درمانی و درمان‌های هدف‌گرفته‌شده بر استخوان، بیماری را تحت کنترل نگه داشت و افزود: «درمان‌های هورمونی مانند تاموکسیفن، مهارکننده‌های آروماتاز و فولواستران، در DNA اثر خود را نشان می‌دهند و گیرنده را فعال می‌کنند.» او همچنین اشاره کرد که مهارکننده‌های آروماتاز، که استروژن را مسدود می‌کنند، در زنان یائسه مبتلا به سرطان پستان پیشرفته، در مقایسه با تاموکسیفن، محافظت مؤثرتری ایجاد می‌کنند.

پروفسور دکتر دمیر گفت عوامل شیمی‌درمانی متعددی در اختیار دارند و اظهار کرد که درمان‌های پیشگیرانه، اثربخشی کنترل بیماری را افزایش می‌دهند. پروفسور دکتر دمیر گفت: «با داشتن رژیمی منظم و سرشار از سبزیجات و میوه‌ها، ورزش کردن و حفظ وزن ایده‌آل خود، باید به درمان پیشگیرانه کمک کنید.»

«سلول سرطانی آن‌قدرها هم باهوش نیست. با جلوگیری از ارسال سیگنال رشد به آن، می‌توانیم کاری کنیم که خودکشی کند..»

پروفسور دکتر بولنت کارابولوت از بخش انکولوژی دانشگاه اژه که به‌عنوان سخنران دوم دعوت شده بود، درباره داروهای هدفمند در سرطان پستان پیشرفته اطلاعاتی ارائه کرد.

پروفسور دکتر کارابولوت گفت: «با شناسایی سلول سرطانی، درمان‌های اختصاصی تومور بیمار را به کار بردیم. با شناسایی هدف، هدف‌گیری دقیقی انجام دادیم.» پروفسور دکتر کارابولوت با تأکید بر اینکه هنوز مسیر بسیار زیادی طی نشده است، گفت به آینده امیدوار است. او اظهار کرد تعیین هدف برای دستیابی به نتایج مثبت در درمان سرطان پستان پیشرفته و افزایش طول و کیفیت زندگی بیمار اهمیت دارد. پروفسور دکتر کارابولوت گفت مسدود کردن مسیرهای اصلی سرطان در تعیین هدف می‌تواند موجب موفقیت درمان شود و افزود: «سلول سرطانی آن‌قدرها هم باهوش نیست. با ارسال نکردن سیگنال رشد به آن، می‌توانیم کاری کنیم که خودکشی کند. می‌توانیم سلول‌ها یا پروتئین‌های فعال را مسدود کنیم.»

پروفسور دکتر کارابولوت با بیان اینکه افزایش فشار مایعی که در عروق نفوذپذیر تجمع می‌یابد، درمان دارویی را دشوار می‌کند، گفت: «با مسدود کردن عروقی که تومور برای تغذیه خود ایجاد می‌کند، می‌توانیم از رشد سرطان جلوگیری کنیم.»

پروفسور دکتر کارابولوت همچنین در سخنرانی خود به ژن HER2 اشاره کرد و گفت این ژن در سلول طبیعی دارای 2 کپی است و ژن‌هایی که طول عمر خود را کامل کرده‌اند، پس از آن می‌میرند. او با اشاره به اینکه در سلول سرطانی تعداد کپی‌های ژن HER2 بسیار بیشتر است، گفت: «می‌بینیم که از هر 4 بیمار مبتلا به سرطان پستان، یک نفر HER2 مثبت است و می‌دانیم این ژن ساختاری تهاجمی دارد. تراستوزوماب که به‌عنوان داروی هوشمند استفاده می‌شود، با قفل کردن گیرنده‌ها از رشد تومور HER2 مثبت جلوگیری کرده و آن را از بین می‌برد.» او گفت تراستوزوماب در بیماران دارای ژن HER2، با وجود شدیدتر بودن سرطان، نتایج مثبتی ایجاد کرده است.

پروفسور دکتر کارابولوت سخنرانی خود را با این جملات به پایان رساند: «با تراستوزوماب موفق شدیم یک ژن تهاجمی را متوقف کنیم. به این ترتیب، سرنوشت بیماران HER2 مثبت تغییر کرد. تراستوزوماب مهم‌ترین گامی است که برای مزمن کردن سرطان پستان پیشرفته برداشته شده است.»

«با روش‌های انجماد تخمک، جنین یا اسپرم، یعنی انجماد کرایوپریزرواسیون، امکان بچه‌دار شدن بیمار مبتلا به سرطان پس از درمان وجود دارد»

آخرین سخنران پیش از ظهر در دومین روز کنگره بیماران مبتلا به سرطان پستان، پروفسور دکتر اگه گوکر، متخصص زنان و مدیر مرکز تحقیقات و کاربرد تنظیم خانواده و ناباروری دانشگاه اژه، شرکت‌کنندگان را درباره باروری بیماران مبتلا به سرطان پستان آگاه کرد.

پروفسور دکتر گوکر سخنان خود را با بیان اینکه %10-15 زوج‌ها در جهان با کمک روش‌های حمایتی صاحب فرزند می‌شوند، آغاز کرد و گفت نخستین نوزاد حاصل از لقاح آزمایشگاهی در جهان در سال 1978 متولد شد و نخستین مرکز لقاح آزمایشگاهی نیز در سال 1989 تأسیس شد. او افزود بیمارانی که پیش از بچه‌دار شدن به سرطان پستان مبتلا شده‌اند، خواهان فرزند هستند.

پروفسور دکتر گوکر گفت درمان‌های شدید سرطان و عوامل شیمی‌درمانی مورد استفاده، اثرات سمی بر تخمک‌گذاری دارند و تأکید کرد که می‌توان در بیماران مبتلا به سرطان پستان اقدامات محافظت از باروری انجام داد؛ از نظر اجرای این اقدامات نیز، موضوع به عوامل تعیین‌کننده‌ای مانند سن بیمار، ذخیره تخمدانی، روند بیماری و نوع تومور بستگی دارد. او اظهار کرد روش‌های انجماد تخمدان و جنین پیش از درمان به بیماران مبتلا به سرطان توصیه می‌شود و گفت: «نامنظم شدن دوره قاعدگی و کاهش عملکرد تخمک‌گذاری بر اثر این درمان‌های شدید سرطان، عواملی هستند که مانع بچه‌دار شدن می‌شوند. بنابراین، با روش‌های کرایوپریزرویشن، یعنی انجماد تخمک، جنین یا اسپرم، امکان بچه‌دار شدن بیمار مبتلا به سرطان پس از درمان وجود دارد.»

پروفسور دکتر گوکر گفت مدت نگهداری تخمک، جنین یا اسپرم منجمد در کشور ما به 5 سال محدود است و اظهار کرد: «برای انجام این فرایند، افراد باید درمان سرطان خود را کامل کرده و بی‌خطر بودن وضعیت بیماری‌شان اثبات شده باشد. مهم‌ترین نکته در اینجا داشتن مادری سالم و نوزادی سالم است.»